Φωτογραφία του Βεροιώτη ιατρού Μουράτογλου Σταύρου του Γεωργίου, ο οποίος κατά την διάρκεια της κατοχής ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της αντιστασιακής οργάνωσης της ‘’Π.Α.Ο.’’ (Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση) στην πόλη της Βέροιας, και των όμορων περιοχών, και ο οποίος λόγω της θέσεώς του αυτής, στοχοποιήθηκε από τους κομμουνιστές.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί εντολή στον τοπικό ΕΑΜ\ΕΛΑΣ να αναλάβει την εκτέλεσή του, όπως και έγινε.
Έτσι την 01-07-1944 κλήθηκε από δήθεν γνωστούς να τους ακολουθήσει σε ερημική περιοχή της Βέροιας για να προσφέρει ιατρική περίθαλψη σε ασθενή, και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Τριπόταμου δίπλα στην Μπαρμπούτα, όπου εκεί μετά από βασανιστήρια, βρήκε οδυνηρό θάνατο καθώς σφαγιάστηκε στην κυριολεξία.
Έτσι έγινε και με τον Πέτρο Ιωαννίδη, γιατρό στο Πάπιγκο Ζαγορίου και στα Ιωάννινα.
Δολοφονήθηκε στον Εμφύλιο το 1944, από τους κομμουνιστές του ΕΛΑΣ, εν ώρα καθήκοντος μαζί με τους δύο νοσοκόμους του, όταν ειδοποιήθηκε να περιθάλψει δήθεν τραυματίες.
Τα σώματα και των τριών ανδρών βρέθηκαν με τα εσώρουχα κατακρεουργημένα στα χωράφια.
Εκτός του μίσους, όλοι οι κομμουνιστές είχαν τη διαστροφή μέσα τους ξεκάθαρα. Δεν ήταν ότι ήθελαν να σκοτώσουν τους αντιπάλους, δεν ήταν η εκδίκηση το κίνητρο τους, δεν ήταν ο φόβος που ήθελαν να διασπείρουν στον πληθυσμό.
Το κυριότερο ήταν η κακία και η διαστροφή στο μυαλό που τους διακατείχε και δεν λύγιζαν μπροστά στην ακραία βία. Ίσα ίσα που την απολάμβαναν κιόλας.
Δε ξέρω τι άνθρωποι γέννησαν κι ανάθρεψαν τέτοια κτήνη. Δε μπορώ να φανταστώ τί μάνες τους μεγάλωσαν για να βιάζουν και να κατακρεουργούν συνανθρώπους τους Έλληνες. Δε ξέρω τί είδους ιδεολογία πότισε το μυαλό των ανθρώπων εκείνων.