Το επόμενο βήμα του συστήματος είναι τα ψηφιακά κεντρικά νομίσματα (CBDCs) - έτσι θα επιτευχθεί ο απόλυτος έλεγχος κάθε συναλλαγής. Γι' αυτό η Ελβετία ψήφισε με 74% να κατοχυρώσει συνταγματικά τα μετρητά.
Επειδή κάποιοι θα ρωτήσουν τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Η απάντηση είναι: Να μειώσουμε το προσωπικό μας χρέος, να στηρίξουμε την τοπική οικονομία ώστε τα χρήματά μας να μην πηγαίνουν στις πολυεθνικές, να κρατάμε μέρος της περιουσίας μας εκτός τραπεζικού συστήματος και, πάνω απ' όλα, να μιλάμε γι' αυτά. Γιατί το σύστημα επιβιώνει κυρίως μέσω της άγνοιας.
Τα κράτη, οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά χρωστάνε συνολικά 300 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ειδικά για τα κράτη, οι περισσότεροι νομίζουν ότι το χρέος είναι αποτέλεσμα κακής διαχείρισης. Λάθος. Είναι αποτέλεσμα σχεδιασμού.
Τα κράτη χρωστάνε σε τράπεζες, σε funds όπως η BlackRock και η Vanguard, σε διεθνείς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, και σε κεντρικές τράπεζες που, παρά την ονομασία τους, δεν είναι κρατικές. Η Federal Reserve των ΗΠΑ, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε το 1913 από ιδιώτες τραπεζίτες σε μυστική συνάντηση - γεγονός που οι ίδιοι οι συμμετέχοντες παραδέχτηκαν αργότερα - και, αφού πέρασε από το Κογκρέσο, παρουσιάστηκε στον κόσμο ως κρατικός θεσμός.
Όμως, το πιο εκπληκτικό είναι πως, σε αντίθεση με ό,τι διδάσκεται στα πανεπιστήμια, όταν μια τράπεζα σας δίνει δάνειο, δεν δανείζει χρήματα που έχει. Τα δημιουργεί εκείνη τη στιγμή, ως αριθμό στο σύστημά της. Αυτό δεν είναι θεωρία - το επιβεβαίωσε επίσημα η Τράπεζα της Αγγλίας το 2014.
Στην κορυφή της πυραμίδας του χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν βρίσκεται κάποιος εκλεγμένος ηγέτης - βρίσκονται δίκτυα οικονομικών συμφερόντων που ελέγχουν το χρήμα εδώ και γενιές, μέσα από θεσμούς, εταιρείες και άτυπες σχέσεις εξουσίας. Σήμερα τρεις εταιρείες - BlackRock, Vanguard και State Street - διαχειρίζονται άνω των 20 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και είναι οι μεγαλύτεροι μέτοχοι σχεδόν κάθε μεγάλης εταιρείας στον κόσμο: τραπεζών, φαρμακευτικών, ΜΜΕ και τεχνολογικών κολοσσών.
Όπως δείχνουν τα στοιχεία, το παγκόσμιο χρέος δεν μπορεί ποτέ να εξοφληθεί πλήρως, γιατί αν εξοφληθεί, το χρήμα απλώς... εξαφανίζεται. Και το σύστημα χρειάζεται το χρέος για να επιβιώνει. Χρέος που πάντα κάποιος πληρώνει - και αυτός ο κάποιος είμαστε εμείς.
Το αποτέλεσμα; Εμείς δουλεύουμε με πραγματική κούραση χάνοντας πραγματικό χρόνο από την ζωή μας για να αποπληρώνουμε με πραγματικούς τόκους χρήμα που δημιουργήθηκε από το τίποτα. Κι όταν δεν πληρώνουμε, μας παίρνουν πραγματικά σπίτια, πραγματική γη, πραγματικές επιχειρήσεις. Η Ελλάδα το έζησε αυτό και το γνωρίζει πολύ καλά.
Φυσικά, το σύστημα αυτό δεν αλλάζει μόνο του - και δεν υπάρχει κανείς μέσα σ' αυτό που έχει συμφέρον να το αλλάξει. Αλλά το πρώτο βήμα αντίστασης είναι να το βλέπεις καθαρά γι' αυτό που είναι. Γιατί αυτό που δεν καταλαβαίνεις, δεν μπορείς και να το αμφισβητήσεις.
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης