Δεν έχει νόημα ενώ πεθαίνουμε σαν λαός, να συζητάμε αν βρισκόμαστε με τη “σωστή” ή τη “λάθος” πλευρά της Ιστορίας. Η ελληνική κοινωνία γίνεται πολυπολιτισμική ζούγκλα και πολιτικά, εθνικά κατακερματίζεται.
Δεν μπορεί ο “δημοκρατικός κόσμος”να κυβερνάται από ΜΗ νομιμοποιημένες “διεθνείς γραφειοκρατίες” ή από απάτριδες απατεώνες διεθνιστές – ή από “κλειστά clubs” ισχυρών…
Το 2025 ήταν μια καταστροφική και πολύ δύσκολη χρονιά για τους Έλληνες, κάτι που δυστυχώς επιβεβαιώνει αυτό που γράφουμε -μονότονα και ίσως κουραστικά για κάποιους- ότι από το 2009 και μετά, «κάθε πέρσι και καλύτερα».
Το 40% των πολιτών, πένονται σε ότι αφορά το επίπεδο διαβίωσής τους.
Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία ο μέσος καθαρός μισθός στη χώρα δεν ξεπερνά τα 960 ευρώ, σύμφωνα με τον ΕΦΚΑ. Βρισκόμαστε δηλαδή πιο κάτω και από τις χώρες που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θεωρούσαμε «ανατολικό μπλοκ» και τις κοιτούσαμε ίσως και υποτιμητικά. Αυτοί που, πριν τριάντα χρόνια, παρακαλούσαν για τα «δολάρια» μας, τώρα γεμίζουν τα ξενοδοχεία μας.
Σε λίγο, εάν δεν το έχει κάνει ήδη, θα μας προσπεράσει και η Βουλγαρία στους μισθούς και στην ανάπτυξη.
Την ίδια ώρα στην Ελλάδα με απόφαση της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ οι τιμές της ενέργειας και η φορολόγηση είναι στα ύψη και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού προσπαθεί να τα βγάλει πέρα «επιδοματικά», δηλαδή με ότι επιδόματα μοιράζει η κυβέρνηση σαν σε φιλόπτωχο ταμείο.
Ένα άλλο 40% απλά επιβιώνουν και απομένει το 19% για να έχει μια «ανεκτή»-«ποιοτική» ζωή και το 1% μια «πλούσια» ζωή.
Αυτά δεν τα λέμε εμείς αλλά οι δείκτες της Eurostat.
Η ελληνική οικονομία προσφέρει χαμηλούς μισθούς καθώς παράγει χαμηλή έως ανύπαρκτη προστιθέμενη αξία. Περίπου το 45% της απασχόλησης και της οικονομίας βρίσκεται σε εστίαση, τουρισμό και λιανεμπόριο.
Με άλλα λόγια η Ελλάδα δεν παράγει (αν και αυτό είναι γνωστό) δεν εξάγει γνώση, τεχνογνωσία, δεν δημιουργεί, δεν οικοδομεί ισχυρή βιομηχανία. Εξάγει ήλιο, παραλίες και φθηνή εργασία.
Με αυτές τις «προοπτικές» πόσο μπορεί να αντέξει ακόμη.
Δεν μιλάμε για οικονομία με πήλινα πόδια, μακάρι να ήταν έστω και έτσι, αλλά με χάρτινα.
Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο που δίνει μια απάντηση στο ερώτημα του «πόσο και ποιο μέλλον έχει η χώρα», έρχεται και πάλι από την στατιστική: Το 90% των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, νέμονται μόνο 37 εταιρείες στην χώρα!
Πόσα είναι αυτά τα χρήματα; 23,4 δισ. ευρώ, τα οποία διοχετεύονται στο αόριστο πεδίο των «μεγάλων έργων υποδομής και ψηφιακών λύσεων».
Διάχυση πλούτου; Μηδενική! Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Μια χώρα με, συν τοις άλλοις, με τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο αγγίζει και την Εθνική Άμυνα και την ίδια την κοινωνία.
Ο γηγενής πληθυσμός έχει εισέλθει σε τροχιά εξαφάνισης και μάλιστα με χρονικά ιστορικά δεδομένα, είναι αμφίβολο αν η Ελλάδα θα μπορέσει να εορτάσει την έξοδο από τα Μνημόνια το 2115 όταν τότε τελειώνει η σύμβαση εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας στους δανειστές.
Και δεν είναι μόνο τα προβλήματα που βιώνει η χώρα. Το διεθνές περιβάλλον είναι επίσης ιδιαίτερα επιβαρυμένο.
Η γραφειοκρατία των Βρυξελλών πιέζει για μια πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία, η Τουρκία δείχνει να εγκαταλείπει την πολιτική των ήρεμων νερών, και με τον Τούρκο πρόεδρο να δηλώνει, μόλις σήμερα όιι δεν επιτρέψει «τελεσμένα γεγονότα και πειρατικές κινήσεις στην γαλάζια του πατρίδα», όπως την εννοεί.
Και οι περισσότεροι γνωρίζουν πως την εννοεί.
Καλή χρονιά να έχουμε.
Αναρτήσεις
