Δίπλα τους μεγαλώσαμε. Από την Άνοιξη γέμιζαν με πεταλόυδες και ήταν η χαρά μας να τις πιάνουμε! Δεν νομίζω ότι είναι θέμα γνώσεων...και ο πιό αδαής γνωρίζει την αισθητική αξία και όχι μόνο της πικροδάφνης...
Μισούν οτιδήποτε φυσικό και καταγεγραμμένο στην συλλογική συνείδηση.
Ζητούν καταστροφή της ζωής μας,της ανάσας μας, της αισθητικής μας...
Πρέπει να αντιδράσουμε συλλογικά!!!
Τις τελευταίες ημέρες κάποιοι εισηγούνται την απομάκρυνση της πικροδάφνης (Nerium oleander) από χώρους όπου βρίσκονται παιδιά. Η πρόταση παρουσιάζεται ως μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας. Στην πραγματικότητα είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πώς η ημιμάθεια και ο φόβος μπορούν να γεννήσουν παράλογες πολιτικές.
Η επιστήμη της τοξικολογίας δεν λειτουργεί με φήμες ούτε με εντυπώσεις. Λειτουργεί με εκτίμηση κινδύνου. Δηλαδή με δεδομένα για το πόσο συχνά συμβαίνει ένα περιστατικό σε σχέση με το πόσο εκτεθειμένος είναι ο πληθυσμός.
Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Διότι όσοι εισηγούνται τέτοιες αποφάσεις φαίνεται να αγνοούν το πιο βασικό πράγμα. Ότι η πικροδάφνη είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα καλλωπιστικά φυτά στον πλανήτη και βρίσκεται σε καθημερινή επαφή με τον άνθρωπο εδώ και αιώνες.
Η κλασική επιδημιολογική μελέτη των D. Shaw και J. Pearn που δημοσιεύθηκε στο Medical Journal of Australia εξέτασε όλες τις περιπτώσεις κατάποσης πικροδάφνης από παιδιά σε μια μεγάλη περιοχή της Αυστραλίας επί επτά χρόνια. Σε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά καταγράφηκαν ελάχιστα περιστατικά και κανένας θάνατος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το φυτό δεν είναι τοξικό. Είναι. Αλλά η τοξικότητα δεν είναι το ίδιο πράγμα με την πραγματική επικινδυνότητα. Για να δηλητηριαστεί κάποιος πρέπει να καταναλώσει μέρος του φυτού, κάτι που στην πράξη σπάνια συμβαίνει, γιατί τα φύλλα έχουν εξαιρετικά πικρή και απωθητική γεύση.
Και εδώ εμφανίζεται η μεγάλη ειρωνεία. Υπάρχουν καθημερινά τρόφιμα που έχουν προκαλέσει πολύ περισσότερες δηλητηριάσεις χωρίς να έχει προτείνει κανείς την απαγόρευσή τους.
Οι φυτρωμένες πατάτες περιέχουν την τοξική ουσία Solanine. Τα κουκούτσια των βερίκοκων περιέχουν Amygdalin που μπορεί να απελευθερώσει Hydrogen cyanide. Το καλλωπιστικό φυτό Ricinus communis περιέχει την ισχυρότατη τοξίνη Ricin.
Κανείς όμως δεν προτείνει να ξεριζωθούν οι βερικοκιές, να απαγορευτούν οι πατάτες ή να αφαιρεθούν όλα τα καλλωπιστικά φυτά από τις πόλεις.
Η απλή αλήθεια είναι αυτή. Όταν άνθρωποι που δεν έχουν στοιχειώδη γνώση τοξικολογίας ή οικολογίας αρχίζουν να εισηγούνται γενικευμένες απαγορεύσεις, το αποτέλεσμα δεν είναι η προστασία της κοινωνίας. Είναι η παραγωγή γραφειοκρατικών αποφάσεων που μοιάζουν επιστημονικές, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική επιστήμη.
Η φύση δεν είναι αποστειρωμένος χώρος. Και η λύση δεν είναι να ξεριζώνουμε φυτά για να θεραπεύσουμε την άγνοιά μας. Η λύση είναι η γνώση.
Η πικροδάφνη ζει δίπλα στον άνθρωπο της Μεσογείου εδώ και αιώνες. Μεγάλωσαν γενιές παιδιών δίπλα της χωρίς να αισθανθούν την ανάγκη να την ξεριζώσουν. Γιατί υπήρχε κάτι απλό που σήμερα φαίνεται να σπανίζει. Η κοινή λογική.
Η επιστήμη δεν είναι κατάλογος φόβων. Είναι τρόπος σκέψης. Και ο πρώτος κανόνας της είναι να μετράς τον πραγματικό κίνδυνο πριν αρχίσεις τις απαγορεύσεις.
Όταν όμως η διοίκηση αρχίζει να λειτουργεί με εισηγήσεις ανθρώπων που έχουν διαβάσει λίγες σελίδες τοξικολογίας αλλά δεν έχουν κατανοήσει την έννοια της επικινδυνότητας, τότε η συζήτηση φεύγει από την επιστήμη και περνά στην περιοχή της ημιμάθειας.
Και η ημιμάθεια είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την πικροδάφνη. Γιατί αυτή δεν ξεριζώνει απλώς φυτά. Ξεριζώνει την ίδια την κοινή λογική.
Με την πρώτη δαγκωματια θα φτύνει επί ώρα από την πικρή γεύση. Εμείς στα χρόνια του 50 που δοκίμαζαμε και τρώγαμε διαφορά χόρτα και ρίζες και οι αυλές μας ήταν γεμάτες πικροδαφνες δεν πάθαμε τίποτα γιατί από μόνο του το φυτό μας προστάτευε με την πικρή γεύση.
Αναρτήσεις
