Αν θες να βοηθήσεις τον εαυτό σου και τα παιδιά σου, προσπάθησε να δεις καθαρά και θα αναγνωρίσεις αμέσως τον πραγματικό ένοχο της τραγωδίας.
Η γνωστή Softex, η εταιρεία που πριν από μερικές δεκαετίες έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας χάρτου έφθασε μετά την ένταξη της ΟΑΕ, τον Οργανισμό των «Προβληματικών» να απασχολεί υπερδιπλάσιο προσωπικό από το αναγκαίο.
Ενώ το απαραίτητο προσωπικό, σύμφωνα με όλες τις μελέτες, σε καμιά περίπτωση δεν ξεπερνούσε τα 1.200 άτομα, ως πρόσφατα ήταν ακριβώς διπλάσιο: 2.400 άτομα.
Οι διορισμένες κομματικές διοικήσεις που «παρήλασαν» από τη Softex τα τελευταία χρόνια δεν μπόρεσαν παρά να ακολουθήσουν, με μικρά διαλείμματα, τον δρόμο του ρουσφετιού στα πολιτικά και συνδικαλΗστικά συμφέροντα και του ξέφρενου τραπεζικού δανεισμού.
Το 1984, όταν ήταν στην κυβέρνηση οι σοσιαλΗστές, η Αθηναϊκή Χαρτοποιία εντάχθηκε στον ΟΑΕ, χρειάστηκε να επιδοτηθεί ουσιαστικά με περίπου 25.000.000.000 δισ. δραχμές χρήματα του Ελληνικού λαού, για να μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί, ως μέλος του ΟΑΕ πλέον.
Σήμερα, με κυβέρνηση κομμουνιστών και με την συμπαράσταση όλων των συνδικαλΗστών έβαλε λουκέτο σπέρνοντας την ανεργία σε όλο τον κλάδο και καταστρέφοντας εκατοντάδες άλλες επιχειρήσεις προμηθευτών τις SOFTEX.
Τα όποια κέρδη είχε η εταιρεία από τη μονάδα καταναλωτικών προϊόντων της Αθήνας χρησιμοποιήθηκαν για την διατήρηση του αριθμού των απασχολουμένων σε δυσθεώρητα, για το μέγεθος της εταιρείας, ύψη για να μαζεύουν ψήφους τα πολιτικά ζόμπι που τους διόριζαν..
Τα όποια οφέλη, ωστόσο, δεν ήταν αρκετά για να καλύψουν τις ζημιές και επιβαρύνσεις της «υπεραπασχόλησης» πλειονότητας προσωπικού και της αντιοικονομικής λειτουργίας της μονάδας της Δράμας.
Επιπροσθέτως, η Αθηναϊκή Χαρτοποιία είχε κάνει αμέσως μετά την πυρκαϊά ένα εγκληματικό λάθος, που έπληξε τους αμέσως επόμενους μήνες κυρίως την ίδια, ανέθεσε την παραγωγή προϊόντων της σε... Ιταλούς βιομηχάνους με τις ευλογίες του εργοστασιακού σωματείου και όχι στις Ελληνικές βιομηχανίες.
Με αυτά και με αυτά και με όλες τις άλλες ρεμούλες την Τρίτη 26/1/2016, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής συζητήθηκε το αίτημα της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας να επιτραπεί η ομαδική απόλυση των, πρώην πλέον, εργαζομένων της, διότι η εταιρεία κλείνει.
Ευκαιρία, για τους λαϊκιστές όλων των παρατάξεων να βγάλουν ένα τζάμπα λογύδριο για την "ανάλγητη εργοδοσία που πετάει στο δρόμο τόσες οικογένειες" και για "τα παιδάκια που θα ψάχνουν για φαγητό στα σκουπίδια".
Και δώσ’ του οι καταγγελίες του "απάνθρωπου καπιταλισμού" και οι παραινέσεις "να γίνει διάλογος, να βρεθεί μια λύση που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές", "να ξανανοίξει η εταιρεία με τους εργαζομένους στο τιμόνι" και διάφορα τέτοια παραληρήματα μπαρούφες, αριστερού κομματικού εφέ που θα εξαργυρωθούν σε ψήφους απελπισίας.
Άνεργε, απολυμένε συνάδελφε, για να ξαναβρεθείς με δουλειά και μεροκάματο στα χέρια σου, δεν είναι τα ψηφίσματα συμπαράστασης, ούτε ο "απεργιακός ξεσηκωμός" στον οποίο σε καλεί το συνδικάτο σου που με τις πολιτικές τους βάλανε το λουκέτο.
Όλα τα χρόνια της κρίσης, που η παραγωγική μηχανή της χώρας ισοπεδώθηκε, έχουν βγει άπειρα ψηφίσματα συμπαράστασης, για παρόμοια "λουκέτα”, από αριστερούς και δεξιούς κρατικοδίαιτους κηφήνες λαϊκιστές κι έχουν γίνει χιλιάδες "ξεσηκωμοί”.
Τι αποτέλεσμα είχαν;
Οι επιχειρήσεις κλείνουν ή φεύγουν και εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους. Γιατί κλείνουν; Όχι γιατί "θέλουν να πετάξουν τους εργαζόμενους στον δρόμο.” Κλείνουν γιατί δεν έχουν κέρδος.
Τι περίεργο να πρέπει να εξηγείς το 2016 ότι μια επιχείρηση, είτε είναι ένα περίπτερο είτε μια πολυεθνική, πρέπει να έχει κέρδος για να λειτουργεί. Ή, έστω, να μην "μπαίνει μέσα”. Ειδικά μια πολυεθνική όπως η Bolton, στην οποία ανήκει η Αθηναϊκή Χαρτοποιία.
Συνάδελφε, πρέπει να καταλάβεις ότι η κομμουνιστική Ελλάδα μισεί την επιχειρηματικότητα και με την υπερφορολόγηση, τη διαφθορά, τη γραφειοκρατία και την ανυπαρξία Δικαιοσύνης, οδηγεί όλες τις εταιρείες μεγάλες και μικρές σε ζημιές.
5.000.000 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο χάνει η Softex. 23.000.000 εκατομμύρια είναι οι συσσωρευμένες της ζημιές. Αν ήσουν μέτοχος και έπρεπε αυτά τα λεφτά να τα πληρώσεις από την τσέπη σου, θα το έκανες;
Έλληνα εργάτη κατάλαβε το: για να είναι ασφαλής ένας εργαζόμενος πρέπει να έχει κέρδη ο εργοδότης του. Όσο μεγαλύτερα κέρδη, τόσο πιο ασφαλής και τόσο πιο καλοπληρωμένος.
Όσα ψηφίσματα λοιπόν και να βγουν, όσοι ξεσηκωμοί και να γίνουν, η Softex έκλεισε. Δεν θα ξανανοίξει.
Συνάδελφε, για να ξαναπατήσεις επαγγελματικά
στα πόδια σου είναι να ξαναβρείς δουλειά,
γίνεται μόνο με δύο τρόπους:
Να δημιουργήσει κάποιος άλλος μια δουλειά και να σε προσλάβει ή να δημιουργήσεις εσύ μια δουλειά και να είσαι αφεντικό του εαυτού σου. Το έχεις κάνει ποτέ; Έχεις ζήσει τη φριχτή εμπειρία του να προσπαθείς να στήσεις μια δουλειά στο εθνοκτόνο ελληνικό κράτος;
Δεν είναι μόνο το νομικό χάος, ο γραφειοκρατικός μαραθώνιος για το πιο απλό πράγμα, ο διεφθαρμένος υπάλληλος που θα σου ζητήσει μίζα, η φορολογία που αλλάζει κάθε δεύτερη μέρα, η ταχύτητα χελώνας με την οποία κινείται η Δημόσια Διοίκηση και απονέμεται η Δικαιοσύνη, οι συνδικαλΗστές, οι απεργίες, οι στάσεις εργασίας, είναι κυρίως η απαίτηση του κράτους να κάνει κουμάντο στην τσέπη σου και η απαίτηση των συνδικαληστών να κάνουν κουμάντο στους κόπους σου..
για να καταλάβεις πόσο σε έχει δουλέψει
όλος αυτός ο κομματικός συρφετός.
Αν άνοιγες ένα μαγαζί και το κράτος σού απαγόρευε να το κλείσεις, ακόμα κι αν είχες χασούρα, πώς θα αισθανόσουν; πως θα το χρηματοδοτούσες;
Αν πήγαινες καλά και προσλάμβανες υπαλλήλους, αλλά οι δουλειές αργότερα έπεφταν, και το κράτος σε διέταζε να τους κρατήσεις όλους και να τους πληρώνεις βρέξει - χιονίσει, από πού θα έβρισκες τα λεφτά;
Αν ήξερες λοιπόν, ότι ξεκινώντας μια δουλειά δεν θα μπορούσες να την σταματήσεις, θα την ξεκινούσες ποτέ; Αυτό γίνεται τώρα στην Ελλάδα.
Οι νόμοι που δήθεν προστατεύουν τους εργαζόμενους,
στην πραγματικότητα τους οδηγούν μια ώρα αρχύτερα στην ανεργία.
Πόσο προστάτευσαν τα 2.500.000 εκατομμύρια ήδη ανέργων στη χώρα; Πόσο προστάτευσαν τις εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις που έκλεισαν, Πόσο προστάτευσαν τις 10.000 αυτοκτονίες/δολοφονίες Ελλήνων εργοδοτών.
Πες λοιπόν ότι πας στα δικαστήρια. Τι θα καταφέρεις;
Παίρνουν μπρος οι μηχανές με δικαστικές αποφάσεις; Το πολύ – πολύ να αναγκάσουν την SOFTEX να σου δώσει μερικά ψίχουλα ακόμα ακόμα, χωρίς να λειτουργεί.
Και μετά; Αυτό είναι που ζητάς;
"Δεν έχουν ζημιές", λένε οι κομματικού συνδικαληστές, στη Softex. "Λένε ψέματα, θέλουν να φύγουν για να έχουν αλλού μεγαλύτερο κέρδος" ουρλιάζουν οι συνδικαλΗστές.
Δεν είναι έτσι, οι ισολογισμοί δεν λένε ψέματα. Αλλά ακόμα κι έτσι να ήταν, πού βλέπεις το παράλογο; Όταν ψάχνεις κάπου να βάλεις τα λεφτά σου δεν κοιτάς, ας πούμε, ποια τράπεζα σού δίνει μεγαλύτερο επιτόκιο;
Γιατί να μην κάνει το ίδιο ο μέτοχος της Bolton;
Πόσο φόρο πληρώνουμε στην Ελλάδα θα ρωτήσει; 70%! Πόσο στη Βουλγαρία, στην Τουρκία, στη Ρουμανία; 10%! Τα μαζεύουμε και φεύγουμε! Κι εσύ το ίδιο δεν θα έκανες;
Το ψήφισμα της Περιφέρειας για ψυχολογική συμπαράσταση, από συμβούλους κυρίως δημόσιους υπάλληλους που παίρνουν δύο μέρες άδεια για να είναι ένα τρίωρο εκεί και να σου πουλάν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα είναι σαν τον δολοφόνο που συμπαραστέκεται στο πένθος της οικογένειας του θύματός του.
Αν θες να βοηθήσεις τον εαυτό σου και τα παιδιά σου, προσπάθησε, παρά την απελπισία και την απόγνωση που σε κυριεύουν, να δεις καθαρά. Θα αναγνωρίσεις αμέσως στο πρόσωπο όσων σου πουλάνε συμπαράσταση, τον πραγματικό ένοχο της τραγωδίας της Softex και κάθε εταιρείας που έβαλε λουκέτο ή πήρε τα μπογαλάκια της κι έφυγε.
Γιατί οι φόροι που πληρώνει η εταιρεία σου είναι λεφτά που βγαίνουν από τη δική σου τσέπη για να μπουν στις τσέπες των φίλων, των κουμπάρων, των κολλητών του κομματικού πελατειακού συστήματος και των 50άρηδων κομματόσκυλων συνταξιούχων του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ.
Αν ήθελε το σύστημα να μη χάσεις τη δουλειά σου θα μείωνε τους φόρους. Αλλά θα έπρεπε ταυτόχρονα να μειώσει τους μισθούς και τις συντάξεις στα "δικά του παιδιά". Χάνεις τη δουλειά σου, για να συντηρούνται συνταξιούχοι των 2000, των 3000, των 4000 των 12.000 τον μήνα που παίρνουν μέχρι και 10 συντάξεις ο καθένας.
Αντέχεις να διαβάσεις ποιο κάτω;
Εσύ πόσα έπαιρνες στη Softex;
Σου τα είπε κανένας αυτά; Σου είπε ας πούμε ότι ένας απλός υπάλληλος στη ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου) έπαιρνε, μέχρι το 2010, 99.745 ευρώ τον χρόνο; Ένας απλός υπάλληλος του ΟΛΠ έπαιρνε μέχρις που ξεπουλήσανε το λιμάνι στους Κινέζους 60.000 έως 80.000 χιλ. τον χρόνο.Ένας απλός υπάλληλος του δημοσίου πληρωνόταν υπερωρίες από τους δικούς σου φόρους και νυκτερινά που δεν έκανε ποτέ.
Το μισθολογικό κόστος της ΕΡΤ που ήταν το πρώτο μέλημα του ΣΥΡΙΖΑ ετησίως ξεπερνάει τα 180.000.000 εκατ ευρώ. Εσύ πόσα έπαιρνες στη Softex;
Αν θες να βοηθήσεις τα παιδιά σου κατέβα στους δρόμους ζητώντας ψωμί παιδεία ελευθερία, μικρότερη φορολογία, μικρότερο κράτος, πληροφορική παντού, σταθερή νομοθεσία, διαφάνεια. Γιατί μόνο έτσι θα ανοίξουν οι δουλειές στη χώρα.
Μόνο έτσι θα βρεις δουλειά στα σίγουρα. Μόνο έτσι θα αυξάνεται ο μισθός σου. Όσο αργεί να γίνει αυτό, στην αγορά θα επικρατεί νεκρική σιγή που θα την διακόπτουν μόνο ήχοι από λουκέτα και υστερικές τσιρίδες των οπαδών της ιδεολογίας που εξαθλίωσε τον μισό κόσμο και έστειλε τα παιδιά του να πλένουν σκάλες ή να εκπορνεύονται στην Ψωροκώσταινα.
τα κομματόσκυλα και οι κομμουνιστές.
Μη φέρνεις νερό στον μύλο των λαϊκιστών, γιατί εσένα αλέθει.
Οι "συμπαραστάτες" της Τρίτης 26/1/2016, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής για την softex ποντάρουν στην εξαθλίωση σου για να αυξήσουν την κομματική τους πελατεία για να περνούν, κι αυτοί και τα σόγια τους, ζωή χαρισάμενη με τα βουλευτικά τους, τα κομματικά τους και συνδικαληστικά τους προνόμια. Σε χρησιμοποιούν. σε δουλεύουν Και σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα.
Η μόνη διέξοδος, η δική σου και της χώρας είναι η ανάπτυξη, η δημιουργία.
Με κρατιστές, σταλινικούς, κομματόσκυλα και ανθέλληνες δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Αναρτήσεις
