Στις 27 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη, καταδικάζεται σε θάνατο από “δικαστήριο βουνού” του ΚΚΕ από τον λεγόμενο “Δημοκρατικού Στρατού”. Τους κομμουνιστές που δημιούργησαν τον εμφύλιο και ήτανε σύμμαχοι με τους γερμανούς.
Το “έγκλημά” της είναι ότι οργάνωσε την διαφυγή των παιδιών της, της μάνας, της αδελφής και της ανηψιάς της, και άλλων συχωριανών, 20 ατόμων συνολικά, ώστε να μην οδηγηθούν στο Σιδηρούν Παραπέτασμα των σοσιαλιστικών παραδείσων.
Εκτελέστηκε την επομένη, 28 Αυγούστου. Ηταν 41 ετών.
Χρόνια αργότερα, ο μοναχογιός της, θα αναζητήσει τους δολοφόνους της μάνας του. Και θα βρει τον Κατή που την καταδίκασε.
Δεν θα τον σκοτώσει. Θα γράψει όμως ένα βιβλίο που θα κάνει γνωστή την ιστορία της Ελένης σε 26 γλώσσες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.
«Στις 28 Αυγούστου 1948, μια ζεστή αποπνιχτική μέρα, γύρω στις δωδεκάμισι, μερικές χωριάτισσες ζαλωμένες ξύλα κατέβαιναν ένα απόκρημνο μονοπάτι πάνω από το χωριό Λια, έναν οικισμό με σταχτιά λιθόχτιστα σπίτια σε μια βουνοπλαγιά κάτω ακριβώς από τα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Όπως οι γυναίκες αντίκρισαν το χωριό στα πόδια τους, απάντησαν μια φριχτή συνοδεία.
Μπροστά και πίσω, κρατώντας τουφέκια, ήσαν κάμποσοι από τους κομμουνιστές αντάρτες του ΚΚΕ, που κατείχαν το χωριό τους τελευταίους εννιά μήνες, ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα συνεχιζόταν.
Φρουρούσαν δεκατρείς Έλληνες, που τους πηγαίνουν για εκτέλεση ξυπόλυτοι, τα πόδια τους μαύρα και πρησμένα από το φάλαγγα. Κάποιος, ανήμπορος από το ξύλο να βαδίσει ή έστω ν’ ανακαθίσει, ήταν δεμένος πάνω σ’ ένα μουλάρι από τους κομμουνιστές.
Ανάμεσα στους κατάδικους ήσαν και πέντε χωριανοί του Λια: Τρεις άντρες και δύο γυναίκες. Η πιο ηλικιωμένη σκουντούφλαγε με το χαμένο βλέμμα της τρέλας. Ήταν η θεία μου Αλέξω Γκατζογιάννη, πενήντα έξι χρονών. Η νεότερη, με καστανωπά μαλλιά, γαλανά μάτια και ξεσκισμένο λουλακί φουστάνι, έπιασε το βλέμμα από τις συγχωριανές της και κούνησε το κεφάλι της. Ήταν η μάνα μου, Ελένη Γκατζογιάννη, σαράντα ενός χρονών…».
Στον παρακάτω σύνδεσμο ακολουθεί η μέχρι και σήμερα απαγορευμένη ταινία..
https://m.youtube.com/watch?v=OcT8pX5mBIU&feature=youtu.be
Η ταινία με το που κυκλοφορεί αμέσως μπήκε στο στόχαστρο όλων των αριστερών παρατάξεων, συμμάχων των Ναζιστών και χαρακτηρίστηκε ως «αντικομμουνιστική», «προπαγανδιστική»
και «κράχτης της χρεοκοπημένης εθνικοφροσύνης».
Ειδικότερα, το ΚΚΕ εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση που καλούσε τους ψηφοφόρους του να εναντιωθούν στην προβολή της «Ελένης».
Η ανακοίνωση της ΚΝΕ δημοσιευμένη στην εφημερίδα “Τα Νέα”.
Έξω από τους κινηματογράφους, ομάδες κομμουνιστών άρχισαν να μοιράζουν φέιγ βολάν και να φωνάζουν συνθήματα κατά της ταινίας, εμποδίζοντας με την απειλή βίας όποιους ήθελα να πάνε να δούνε την ταινία, χαρακτηρίζοντάς τη φασιστική.
Μάλιστα, σημειώθηκαν εκβιασμοί ότι θα κάψουν τους κινηματογράφους και προπηλακισμοί αιθουσαρχών ακόμα και θεατών,πράγμα που οδήγησε τελικά στη διακοπή της προβολής της στους
κινηματογράφους ακόμα και στην επαρχία.
✍ Στυλ. Καβάζης
Υ.Γ "Άλλωστε, το περίφημο βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι» δεν το έγραψε κάποιος που συχάθηκε τους κομμουνιστές και τα εγκλήματα τους … φασίστας…. ακροδεξιός…. εγκάθετος μοναρχοφασίστας ή…. όργανο του ιμπεριαλισμού.
Το έγραψε ο Τάκης Λαζαρίδης, κομμουνιστής από τα γενοφάσκια του που αφιέρωσε τη ζωή του στο κόμμα!
Όπως έγραψε κι ο Κύρκος για «γελοίους ανθρώπους» και για «περιτρίμματα», αναφορικά με τα στελέχη του ΚΚΕ που οδήγησαν τη χώρα στον εμφύλιο! Κι όχι μόνο αυτά.
Πλέον έχουν γίνει τόσες αποκαλύψεις για εκείνη τη θλιβερή περίοδο τη σφαγές της δολοφονίας τα ποτάμια αίματος από τους κομμουνιστές του κκε που οι γελοίοι ονομάστηκαν και δημοκρατικό στρατός που δεν μπορούν να έρχονται σήμερα κάποια μειράκια αριστερόστροφα ακόμα και από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, να αποθεώνουν τους σφαγείς και να υποστηρίζουν ότι αναγνωρίζουν τους αγώνες της αριστεράς....
Ποιους αγώνες σύντροφοι της Νέας Δημοκρατίας; τις δολοφονίες του ελληνικού λαού και την καταστροφή της χώρας;.
Την ίδια μέρα με την Ελένη Γκατζογιάννη (28 Αυγούστου 1948), εκτελέστηκαν τουλάχιστον άλλοι 11 κάτοικοι του Λια Θεσπρωτίας από τους κομμουνιστές του ΚΚΕ ΔΣΕ.
Μεταξύ αυτών συγκαταλεγόταν και η Κατίνα, φίλη της Ελένης, υποστηρίκτρια του ΚΚΕ και χήρα αγωνιστή του ΕΛΑΣ.
Η Κατίνα, όπως και άλλες κομμουνίστριες, αρνήθηκε να παραδώσει τα παιδιά της στο παιδομάζωμα. Αυτό θεωρήθηκε προδοσία από στελέχη του ΚΚΕ ΔΣΕ, και γι' αυτό καταδικάστηκε από λαϊκό δικαστήριο σε θάνατο.
Ο δικαστής του λαϊκού δικαστηρίου του Δημοκρατικού Στρατού που είχε καταδικάσει την Ελένη Γκατζογιάννη, την Κατίνα και τους υπόλοιπους κατοίκους του Λια σε θάνατο ήταν ο Αχιλλέας Λύκας (ή Κατής).
Ανώτατος Πολιτικός Επίτροπος (κομισάριος) του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) για την Ήπειρο, που επέβλεπε τα λαϊκά δικαστήρια, το παιδομάζωμα, την προέλαση του ΕΛΑΣ σε χωριά και κωμοπόλεις και τη λειτουργία των κομμουνιστικών θεσμών στην περιοχή, ήταν ο Κώστας Κολιγιάννης. Διετέλεσε α΄ γραμματέας του ΚΚΕ από το 1956 έως το 1972.
Την Κατίνα υποδύθηκε στην ταινία του Peter Yates, το οποίο βασίστηκε στο βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη, η βραβευμένη με Oscar ηθοποιός Linda Hunt.
ΥΓ: Τα εγκλήματα στελεχών του ΚΚΕ έχουν στραφεί κατά πάντων. Ακόμα και κατά των κομμουνιστών. Πάνω απ' όλα, η καταστροφή του ελληνικού λαού.
Αναρτήσεις
