Το μεταξύ τους Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ δεν ήταν απλά μια συμφωνία μη επίθεσης. Το μυστικό πρωτόκολλο ήταν ρητή συμφωνία για τον διαμελισμό των ανεξάρτητων κρατών Πολωνίας, Βαλτικής και Φινλανδίας και ανεμπόδιστης γερμανικής επέκτασης.
Σοβιετικοί Κομμουνιστές και Γερμανοί Ναζιστές σχεδίασαν μαζί τη νέα γεωγραφία της Ευρώπης μέσω πολεμικών επιχειρήσεων. Αυτή ήταν η απαρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Επιχειρησιακά, ο Πόλεμος ξεκίνησε με την Συν-Εισβολή στην Πολωνία. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939 με τη γερμανική εισβολή από τα δυτικά, και 16 ημέρες αργότερα, στις 17 Σεπτεμβρίου, με την εισβολή της ΕΣΣΔ στην Πολωνία από τα ανατολικά, υλοποιώντας τη συμφωνία. Η Πολωνία δεν ηττήθηκε μόνο από τη Γερμανία, αλλά από τον κοινό, συντονισμένο έλεγχο Κομμουνιστών και Ναζιστών.
Στα υπόλοιπα μέτωπα, την ώρα που η Γερμανία εισέβαλε στη Γαλλία, την Ολλανδία και το Βέλγιο, η ΕΣΣΔ εισέβαλε στη Φινλανδία (Χειμερινός Πόλεμος) και κατελάμβανε τις χώρες της Βαλτικής.
Δεν ήταν όμως συνέταιροι μόνο στον σχεδιασμό διαμοιρασμού της Ευρώπης και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Υπήρχε και βαθύτερη μεταξύ τους στήριξη. Η Ναζιστο-Σοβιετική συνεργασία που εκκίνησε με το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, δεν περιορίστηκε σε μια απλή αμοιβαία υπόσχεση μη επίθεσης, αλλά εξελίχθηκε σε μια γιγαντιαία εμπορική και τεχνολογική ανταλλαγή που επέτρεψε στον Χίτλερ να θωρακίσει την πολεμική του μηχανή έναντι του Βρετανικού Ναυτικού Αποκλεισμού και στον Στάλιν να εκσυγχρονίσει τη Σοβιετική βιομηχανία με Δυτική τεχνογνωσία.
Η συνεργασία επεκτάθηκε ακόμη και στο επιχειρησιακό πεδίο με την παραχώρηση της μυστικής ναυτικής βάσης «Basis Nord» στην επικράτεια της Σοβιετικής Ένωσης, κοντά στο Μούρμανσκ, όπου τα γερμανικά πολεμικά πλοία του Kriegsmarine μπορούσαν να ανεφοδιάζονται για τις επιθέσεις τους στον Ατλαντικό.
Στο επίκεντρο αυτής της σχέσης βρισκόταν η μαζική ροή Σοβιετικών πρώτων υλών προς το Τρίτο Ράιχ, με τη Μόσχα να παραδίδει περίπου 900.000 τόνους πετρελαιοειδών και πάνω από 1,6 εκατομμύρια τόνους σιτηρών, πόροι που αποδείχθηκαν ζωτικοί για την κίνηση των θωρακισμένων Μεραρχιών και της Luftwaffe κατά την εισβολή στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.
Η ΕΣΣΔ λειτούργησε και ως γέφυρα για τη διαμετακόμιση κρίσιμων υλικών, όπως το φυσικό καουτσούκ από την Άπω Ανατολή, ενώ προμήθευε τη Γερμανία με στρατηγικά μεταλλεύματα όπως μαγγάνιο, χρώμιο και λευκόχρυσο, απαραίτητα για την παραγωγή ατσαλιού υψηλής ποιότητας.
Σε αντάλλαγμα, το Βερολίνο προχώρησε σε παραχωρήσεις στρατιωτικής τεχνολογίας, παραδίδοντας στην ΕΣΣΔ το ημιτελές βαρύ καταδρομικό Lützow και τα πλήρη κατασκευαστικά σχέδια του θωρηκτού Bismarck, μαζί με πυργίσκους πυροβόλων μεγάλου διαμετρήματος και εξειδικευμένο ναυτικό εξοπλισμό, όπως περισκόπια και συστήματα σόναρ.
Η αεροπορική συνεργασία υπήρξε εξίσου έντονη, με τους Σοβιετικούς να αποκτούν και να αναλύουν τεχνικά τα κορυφαία γερμανικά μαχητικά Messerschmitt Bf 109 και Bf 110, καθώς και τα βομβαρδιστικά Junkers Ju 88, στοιχεία που επηρέασαν άμεσα τη μετέπειτα Σοβιετική αεροναυπηγική.
Πέρα από τα οπλικά συστήματα, η Γερμανία εξήγαγε στην ΕΣΣΔ χιλιάδες εργαλειομηχανές ακριβείας, χημική τεχνολογία για την παραγωγή συνθετικών καυσίμων και κινητήρες που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της Σοβιετικής εκβιομηχάνισης.
Το Μυστικό Πρωτόκολλο του Γερμανο-Σοβιετικού Συμφώνου, στο πλαίσιο του βίαιου διαμελισμού της Πολωνίας, των Βαλτικών χωρών και τμημάτων της Ρουμανίας και της Φινλανδίας που προέβλεπε, δρομολόγησε και τη στενή συνεργασία των Μυστικών Υπηρεσιών NKVD και Gestapo, με τη διενέργεια κοινών διασκέψεων για τον συντονισμό της εξόντωσης της πολωνικής αντίστασης και την ανταλλαγή λιστών με ονόματα αντιφρονούντων.
Ο Στάλιν παρέδωσε στη Γερμανία εκατοντάδες Γερμανούς και Αυστριακούς Αντιφασίστες που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, οδηγώντας τους ουσιαστικά στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Παράλληλα, η Σοβιετική προπαγάνδα αναδιατάχθηκε πλήρως, παύοντας τις επιθέσεις κατά του Εθνικοσοσιαλισμού και στρέφοντας τα πυρά της κατά των «Αγγλο-Γάλλων Ιμπεριαλιστών», με τον Στάλιν να αποστέλλει συγχαρητήρια στον Χίτλερ για τις επιτυχίες του στο Δυτικό Μέτωπο.
Αυτή η πολυεπίπεδη σύμπνοια, που μετέτρεψε την ΕΣΣΔ στον κυριότερο υποστηρικτή της γερμανικής πολεμικής προσπάθειας για σχεδόν ΔΥΟ χρόνια, τερματίστηκε απότομα, όταν η Ναζιστική ηγεσία έκρινε ότι είχε πλέον τη δύναμη να στραφεί εναντίον του ίδιου του προμηθευτή της, ξεκινώντας την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα το καλοκαίρι του 1941.
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Αναρτήσεις
