Ο Άρειος Πάγος εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να απορρίψει το όνομα «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ)» για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα που παρέδωσε την Μακεδονία στους Σκοπιανούς.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το ζήτημα δεν είναι επικοινωνιακό.
Υπάρχουν αρμόδιοι δικαστικοί λειτουργοί που μελετούν προσεκτικά το θέμα και είναι διατεθειμένοι να εφαρμόσουν κατά γράμμα τον νόμο του 2012, ο οποίος απαγορεύει ρητά σε πολιτικά κόμματα να χρησιμοποιούν ονόματα ή συντομογραφίες που παραπέμπουν σε κρατικές δομές, υπηρεσίες ή αρχές του ελληνικού κράτους.
Η συντομογραφία ΕΛΑΣ ταυτίζεται πλήρως με την Ελληνική Αστυνομία, γεγονός που δημιουργεί σαφές νομικό πρόβλημα.
Αν ο Άρειος Πάγος τελικά απορρίψει το όνομα, ο Τσίπρας θα βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Το «ΕΛΑΣ» έχει ήδη «παίξει» επικοινωνιακά, έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται από στελέχη και υποστηρικτές, και μια απόρριψη θα δημιουργήσει μεγάλη αναστάτωση και καθυστέρηση στην επίσημη εγγραφή του κόμματος
Η υπόθεση έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς ο Τσίπρας επιταχύνει τις διαδικασίες για τη δημιουργία του νέου φορέα, ενώ παράλληλα πληθαίνουν οι πληροφορίες για μαζικές αποχωρήσεις αριστερών βουλευτών από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά προς την κατεύθυνσή του, ελπίζοντας να συνεχίσουν να έχουν την κουτάλα βες.
Πολιτική διάσταση
Ακόμα κι αν η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι καθαρά νομική, η στιγμή που επιλέγεται (ή τουλάχιστον η στιγμή που διαρρέει) έχει έντονο πολιτικό φορτίο.
Μια ενδεχόμενη απόρριψη θα ερμηνευθεί από τον χώρο του Τσίπρα ως προσπάθεια παρεμπόδισης της νέας πολιτικής του κίνησης, ενώ από την άλλη πλευρά θα χαρακτηριστεί ως «σεβασμός στο γράμμα του νόμου».
Οι επόμενες ημέρες θα είναι καθοριστικές. Αν τελικά το όνομα «ΕΛΑΣ» απορριφθεί, ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να βρει νέο όνομα με το οποίο να πορευθεί σε μία κρίσιμη πολιτική συγκυρία.
Ο φόβος κινητοποιεί πολύ πιο αποτελεσματικά από την ελπίδα. Το σκιάχτρο μετατρέπει την ψήφο από πολιτική επιλογή σε πράξη αυτοάμυνας: «Δεν ψηφίζουμε τον Χ επειδή είναι καλός, αλλά επειδή, αν δεν τον ψηφίσουμε, θα έρθει ο άλλος, το σκιάχτρο».
Κι όσο πιο μεγάλο και αποκρουστικό γίνεται το σκιάχτρο τόσο πιο μικρές και ασήμαντες φαίνονται οι αποτυχίες αυτού που ήδη κυβερνά.
Όταν ο δημόσιος διάλογος περιστρέφεται γύρω από το αν ο αντίπαλος είναι «αντιπαθής» ή «επικίνδυνος», δύσκολα θα συζητηθούν η ακρίβεια, η κατάντια, η διαφθορά, η πείνα, η κατάσταση στην Παιδεία και την Υγεία, η γραφειοκρατία, η παραγωγικότητα ή οι εθνικές υποχωρήσεις.
Το σκιάχτρο δεν παρουσιάζεται απλώς ως λάθος, αλλά και ως ηθικό κακό. Άρα όποιος το πολεμά βρίσκεται αυτόματα «στο σωστό μέρος της Ιστορίας».
Στην Ελλάδα την συμμορία των σκιάχτρων την έχουμε δει σε όλες τις εκδοχές της. Κάθε φορά που αλλάζει η συγκυρία, το σκιάχτρο ράβεται με νέα ρούχα για να κυβερνήσει.
Το χειρότερο; Ακόμα κι όταν πέφτει η αποκαλύπτεται το ένα σκιάχτρο, φτιάχνεται αμέσως ένα καινούργιο, διότι η μηχανή δεν σταματάει ποτέ…
Αναρτήσεις
