Η ελληνική οικονομία είναι εγκλωβισμένη σε μια βαθιά και επίμονη δομική αδυναμία, η οποία αποδεικνύει ότι η πολυδιαφημισμένη από την αμαρτωλή αριστερή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας «ανάπτυξη» του ΑΕΠ είναι στην πραγματικότητα εικονική και αποκομμένη από την καθημερινότητα των πολιτών.
Το γεγονός ότι η παραγωγικότητα της εργασίας στη χώρα παραμένει καθηλωμένη στα επίπεδα του 2000 συνιστά μια παταγώδη αποτυχία της αριστερής κυβερνητικής πολιτικής, αφήνοντας την Ελλάδα 25 χρόνια πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη, χωρίς σύνορα και γεμάτη λαθρομετανάστες.
Η πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ για λογαριασμό του ΣΕΒ ξεσκεπάζει το κυβερνητικό αφήγημα περί «οικονομικού θαύματος», καθιστώντας σαφές ότι η όποια μεγέθυνση βασίζεται απλώς στην ποσοτική αύξηση της απασχόλησης και στη μείωση της ανεργίας, και όχι σε μια ουσιαστική, ποιοτική αναβάθμιση της απόδοσης ανά εργαζόμενο.
Αυτή η χρόνια υστέρηση βαραίνει αποκλειστικά τις επιλογές του Μεγάρου Μαξίμου και των επιχειρηματικών ελίτ, καθώς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι —που δουλεύουν τις περισσότερες ώρες στην ΕΕ— είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται. Η ρίζα του κακού βρίσκεται στην άρνηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να επενδύσει σοβαρά στο ανθρώπινο κεφάλαιο, την κατάρτιση, την τεχνολογία και τις υποδομές, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να καταγράφει τις χαμηλότερες επενδύσεις σε αυτούς τους κρίσιμους τομείς σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι αριθμοί είναι καταπέλτης για την ασκούμενη πολιτική, αφού η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο στην Ελλάδα αντιστοιχεί μόλις στο 54% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ενώ η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας κατρακυλά στο εξευτελιστικό 43%.
Αυτή η δραματική απόκλιση εξηγεί απόλυτα γιατί, πίσω από τις πανηγυρικές κυβερνητικές ανακοινώσεις για τις αναβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης, η κοινωνία και ιδιαίτερα η μεσαία τάξη βιώνουν μια πρωτοφανή οικονομική ασφυξία και τη βίαιη συμπίεση του διαθέσιμου εισοδήματός τους.
Αντί για δομικές μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την πραγματική οικονομία, η αμαρτωλή αριστερή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχειρεί να κρύψει το πρόβλημα κάτω από το χαλί, καταφεύγοντας σε μια υποκριτική επιδοματική πολιτική ανακύκλωσης της φτώχειας. Καθώς η ανεξέλεγκτη ακρίβεια και το δυσβάσταχτο κόστος ζωής συνεχίζουν να «ροκανίζουν» τους μισθούς, η οργή των πολιτών για μια ανάπτυξη που μένει μόνο στα χαρτιά μετατρέπεται σε «ωρολογιακή βόμβα» στα θεμέλια της Νέας Δημοκρατίας.
Σε μια καθαρά προεκλογική χρονιά, η αποτυχία της κυβέρνησης να μεταφράσει τους μακροοικονομικούς δείκτες σε πραγματική ευημερία για την τσέπη των Ελλήνων πολιτών προκαλεί βαθιά πολιτική φθορά, με την οικονομική ανασφάλεια να αναδεικνύεται στον πιο κρίσιμο παράγοντα που θα κρίνει το αποτέλεσμα των καλπών.
Αναρτήσεις
