ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΜΠΟΥΛΚΕΣ του ΚΚΕ: Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ

Όταν το ΚΚΕ κυβέρνησε 

4 χρόνια στον παράδεισο

Παστρικές δουλειές.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΜΠΟΥΛΚΕΣ του ΚΚΕ: 

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ

Το 1945, ενώ η Ελλάδα προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της μετά τους Ναζί, 4.650 «πρωτοπόροι» κομμουνιστές αποφάσισαν να μας δείξουν το μέλλον. 

Ο Τίτο τους χάρισε ένα άδειο γερμανικό χωριό στη Βοϊβοντίνα, το Μπούλκες, και το ΚΚΕ το έκανε κράτος.

Και τι κράτος! Με όλα τα κομφόρ:

Ελληνική σημαία; Όχι. Κόκκινη με σφυροδρέπανο.

Ελληνικοί νόμοι; Όχι. Αποφάσεις του Κόμματος.

Ελληνική δικαιοσύνη; Όχι. Λαϊκά δικαστήρια και εφημερίδα η «Φωνή των Μπούλκες» μαζί με ένα ολόκληρο Γερμανικό σύγχρονο τυπογραφείο για την εποχή εκείνη.

Ήταν, με τα δικά τους λόγια, η «Ελεύθερη Ελλάδα». Η πρώτη φορά που το ΚΚΕ κυβέρνησε χωρίς να το ενοχλούν οι «αντιδραστικοί», οι «Αγγλοαμερικάνοι» το κεφάλαιο και η «αστική νομιμότητα».

Αποτέλεσμα;

Μέσα σε λίγους μήνες, το όνειρο έγινε το κλασικό ανέκδοτο του κομμουνισμού που ξέρουμε όλοι: Ουρές για ψωμί, χαφιέδες σε κάθε γωνιά, και εκκαθαρίσεις με σφάξιμο στις 4 τα ξημερώματα για το καλό του κόμματος. 

Ο επικεφαλής, ο Μιχάλης Πεχτασίδης - επαγγελματίας εκτελεστής του ΚΚΕ και της ΟΠΛΑ στην Κατοχή - επέβαλε καθεστώς τρόμου γιατί κάποιοι δεν ήταν «αρκετά κομμουνιστές». 

Τον σκότωσαν και αυτόν οι ίδιοι του οι σύντροφοι, με εντολή Ζαχαριάδη. Κλασικά.

Το 1949, όταν ο Τίτο τσακώθηκε με τον Στάλιν, το πείραμα κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Οι αριστεροί «ιδεολόγοι» διάλεξαν: άλλοι με τον Τίτο, άλλοι με τον Στάλιν, δυστυχώς 800 κομμουνιστές γύρισαν πίσω στην Ελλάδα. 

Το χωριό άδειασε. Έμεινε πάλι έρημο, όπως το βρήκαν.

Και εδώ είναι το καυστικό μάθημα για σήμερα:

Το Μπούλκες δεν απέτυχε επειδή το πρόδωσαν και το εκμεταλλεύτηκαν οι κομμουνιστές. Απέτυχε γιατί αυτή είναι η μοίρα κάθε κοινωνίας που χτίζεται πάνω στον φόβο και στην ιδέα ότι το Κόμμα ξέρει καλύτερα από τον άνθρωπο και είναι πάνω από τον άνθρωπο..

Χωρίς ιδιοκτησία, χωρίς ελευθερία λόγου, χωρίς αγορά, χωρίς δικαίωμα να διαφωνήσεις στην κυριολεξία το αληθινό πρόσωπο του κομμουνισμού. 

Μόνο με «προμήθειες» από το κάρο και συνθήματα στους τοίχους: «Ζούμε για την Ελευθερία» - ενώ σε παρακολουθούσε ο διπλανός σου αν θα πεις κάτι λάθος.

Όταν ακούτε σήμερα για «λαϊκές κοινότητες», «αυτοδιαχείριση χωρίς αφεντικά» και «άλλο μοντέλο πέρα από τον καπιταλισμό», να θυμάστε:

Το δοκιμάσαμε ήδη. Λεγόταν Μπούλκες. Κράτησε 4 χρόνια. Και οι άνθρωποι έφευγαν τρέχοντας.

Ο καπιταλισμός σου δίνει 7 είδη τοστ και γκρινιάζεις. Ο κομμουνισμός σου υπόσχεται παράδεισο και σου δίνει ένα χωριό στη Σερβία με χαφιέδες.

Είχαν και τοπικό νόμισμα το οποίο φυσικά δεν είχε καμία αξία στον έξω κόσμο. Αυτού του τύπου την οικονομία ονειρεύονται ακόμα οι σύγχρονοι ελασιτες του ΚΚΕ που κυβερνούν σήμερα την χώρα μας.

Τελικά ο κομμουνισμός είναι κάποια αρρώστια τού μυαλού.... Δεν εξηγείται διαφορετικά αφού ακόμα υπάρχουν νοσταλγοί των αριστερών φασιστών...

Κίνημα Τυπογράφων. Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης