Το σκυλί που είχε πετάξει κάποιος σκυλόφιλος στο λιμάνι και κάποιος άλλος σκυλόφιλος πήγαινε και το τάιζε για να παραμένει εκεί του όρμησε αιφνιδιαστικά και τον δάγκωσε στο πόδι – Στα Επείγοντα ο πολίτης την πρώτη ημέρα των διακοπών του στον Βόλο
Πήγε να πιει έναν καφέ στο λιμάνι και να συναντήσει ένα φίλο την πρώτη ημέρα των διακοπών του στον Βόλο και κατέληξε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Βόλου με τραύμα από δόντια σκύλου στο πόδι.
Πηγαίνοντας με τη μηχανή του στην καφετέρια στο λιμάνι δίπλα από το Λιμεναρχείο και ενώ ετοιμαζόταν να σταθμεύσει το όχημα του, ένας μεγαλόσωμος σκύλος, ο οποίος προς ώρας φαινόταν ήρεμος, του όρμησε αιφνίδια και τον δάγκωσε στο πόδι.
Από τη μία στιγμή στην άλλη ο πολίτης ούρλιαζε από τον πόνο και την ταραχή και ήταν τελικά αυτές οι φωνές του που τρόμαξαν τον σκύλο και τον έτρεψαν να σταματήσει την επίθεση και σε αποχώρησε από το σημείο.
Φανταστείτε στη θέση του άντρα με τη μηχανή να ήταν ένα μικρό παιδάκι τι θα συνέβαινε εκείνη τη στιγμή. Θα του κατέστρεφε ο σκύλος με τα δόντια του το πρόσωπο και την ζωή του μικρού παιδιού.
Ο ίδιος ανέφερε το συμβάν στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Βόλου και το πιο απίστευτο απ’ όλα ήταν η απάντηση που έλαβε από λιμενικό όταν ενημέρωσε σχετικώς. Ο ίδιος ο υπάλληλος του Λιμεναρχείου Βόλου φέρεται να του είπε ότι ο σκύλος είχε δαγκώσει και τον ίδιο!
Παρόλες αυτές τις ξαφνικές δολοφονικές επιθέσεις ο σκύλος με τη βοήθεια των φιλοζωικών και των σκυλόφιλων συνέχιζε να παραμένει στο λιμάνι θέτοντας εν γνώση τους κίνδυνο της ζωές αθώων πολιτών και ειδικά παιδιών.
Κανείς στην ελλάδα δεν τολμάει να αντιμετωπίσει ένα σκύλο όταν επιτεθεί σε έναν άνθρωπο γιατί γνωρίζει ότι ο σκύλος έχει μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο. Αν αντιδράσει και χτυπήσει το σκύλο θα βρεθεί μπλεγμένος με πρόστιμα και δικαστήρια.
Μαζεύετε αμέσως τα σκυλιά από τους δρόμους τα πάρκα της πλατείες τα λιμάνια τις παραλίες... σκυλόφιλοι είστε επικίνδυνοι με αυτά που κάνετε αδιαφορήτε για τον άνθρωπο και το κοινωνικό σύνολο.
ΔΕΝ ΜΙΣΩ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ. ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
Και επειδή κάποιοι φαίνεται να δυσκολεύονται να καταλάβουν τη διαφορά, θα το πω όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται.
Στις 20/7/2026, στο κέντρο του Βόλου, στο λιμάνι, στο σημείο όπου δένουν τα πλοία για τις Σποράδες, δέχθηκα επίθεση και δάγκωμα από σκύλο που ήταν αδέσποτος ή για να το πω πιο σωστά, «αδεσποζόμενος», ένα ζώο χωρίς ιδιοκτήτη, το οποίο όμως κάποιοι φροντίζουν και ταΐζουν, με αποτέλεσμα να θεωρεί τον συγκεκριμένο χώρο δικό του. Ενα ζώο, που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Δήμου, είχε αλλες 5 επιθέσεις τον τελευταίο μηνα!
Το αποτέλεσμα για μένα δεν ήταν θεωρητικό. Ήταν τραυματισμός, ιατρική αντιμετώπιση, αντιβιώσεις, φλεγμονή, άσχημες παρενέργειες, αποχή από τη θάλασσα και χαμένες διακοπές για το 2026.
Μετά το περιστατικό έκανα μια ανάρτηση στο Facebook. Από τους 31 ανθρώπους που σχολίασαν, οι 25 περιορίστηκαν στο «περαστικά». Φυσικά, οι ευχές είναι καλοδεχούμενες. Αυτό όμως που με προβλημάτισε είναι ότι το δάγκωμα από έναν αδέσποτο σκύλο αντιμετωπίζεται από πολλούς σαν κάτι σχεδόν φυσιολογικό, σαν μια αναπόφευκτη καθημερινότητα που απλώς πρέπει να αποδεχτούμε.
Δεν συμφωνώ.
Δεν θεωρώ φυσιολογικό να πρέπει κάποιος να αποδέχεται ότι ένας σκύλος θα μπει στον προσωπικό του χώρο επειδή «είναι φιλικός». Δεν με ενδιαφέρει αν «δεν δαγκώνει», αν «θέλει απλώς να μυρίσει», αν «είναι καλό σκυλάκι» ή αν ο ιδιοκτήτης του θεωρεί αυτονόητο ότι όλοι αγαπούν τα ζώα.
Εγώ δεν θέλω επαφή.
Δεν θέλω να με μυρίζουν.
Δεν θέλω να με γλείφουν.
Δεν θέλω να πηδάνε πάνω μου.
Δεν θέλω να με ακουμπάνε.
Δεν θέλω να έρχονται πάνω μου στον δρόμο.
Δεν θέλω να ξενυχτάω από τα ατέλειωτα γαυγίσματα στο διπλανό μπαλκόνι.
Και δεν θέλω να ακούω για εκατοστή φορά το «μη φοβάσαι, δεν κάνει τίποτα».
Το αν εσύ αγαπάς τον σκύλο σου είναι δικό σου δικαίωμα. Το αν εγώ θέλω να έχω οποιαδήποτε επαφή μαζί του είναι δικό μου.
Και κάτι ακόμη: το γεγονός ότι ένα ζώο θεωρείται «ζώο συντροφιάς» δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι υποχρεούνται να απολαμβάνουν τη συντροφιά του. Ούτε σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε γαβγίσματα, ρύπανση, εισβολή στον προσωπικό μας χώρο ή, πολύ περισσότερο, επιθετική συμπεριφορά και δαγκώματα.
Δεν ζητώ να μη σας αρέσουν τα σκυλιά.
Δεν ζητώ να μην τα έχετε.
Δεν ζητώ να αλλάξετε τον τρόπο που τα αντιμετωπίζετε.
Ζητώ κάτι πολύ απλό: να σεβαστείτε ότι εγώ δεν τα θέλω κοντά μου.
Και μετά από αυτό που μου συνέβη, θεωρώ απολύτως λογικό να είμαι ακόμη πιο ξεκάθαρος σε αυτό.
Δεν μισώ τα σκυλιά.
Δεν έχω καμία ανάγκη να τα αγαπήσω.
Δεν θέλω να έχω καμία επαφή μαζί τους.
Και αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετό.
Αναρτήσεις
