Δηλαδή κουμμούνια και να Ναζί το ίδιο μαγαζί
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026
Η απόλυτη ξεφτίλα για τους έλληνες κομμουνιστές. τους το χώνει ακόμα και η Αφροδίτη Λατινοπούλου: «Οι κομμουνιστές δολοφόνησαν περισσότερους Έλληνες από ότι οι Γερμανοί»
Η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα – Εκδόθηκε το 1821 και κυκλοφόρησε μόνο τρία φύλλα
Η Σάλπιγξ Ελληνική υπήρξε η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα. Κυκλοφόρησαν μόνο 3 φύλλα (1, 5 και 20 Αυγούστου 1821) τα οποία σώζονται στη βιβλιοθήκη της Βουλής, από δωρεά του Τιμολέοντα Φιλήμονα.
Η πρώτη εφημερίδα στην Αθήνα ήταν η “Εφημερίς των Αθηνών” που εκδόθηκε το 1824 από το Γεώργιο Ψύλλα και η οποία γράφεται στη δημοτική και δημοσιεύει σειρά κειμένων για την πνευματική δραστηριότητα της εποχής.
Το 1825 εκδίδεται στο Ναύπλιο με διευθυντή τον Θεόκλητο Φαρμακίδη η “Γενική Εφημερίς της Ελλάδας”, που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε “Εφημερίς της Κυβερνήσεως” και εκδίδεται μέχρι σήμερα.
Όλα έχουν μια εξήγηση. Οι τραπεζιτες βγάλανε τα δόντια τους στους καναλαρχες; Η ΝΔ στους τραπεζίτες...
Ξαφνικά όλα τα μεγάλα κανάλια ανακάλυψαν τους χιλιάδες πλειστηριασμούς και την ασυδοσία των funds.
Τι έγινε κύριοι;
Οι τραπεζιτες βγάλανε τα δόντια τους στους καναλαρχες;
Όλα τελικά με σχέδιο και στην ώρα τους .
Δυσαρέσκεια σε τράπεζες και funds για την απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη
Όσο η νέα δημοκρατία βλέπει τα ποσοστά της να πλησιάζουν στο 20%, τόσο θα βελτιώνεται η ζωή του ελληνικού λαού.
Εάν πέσουνε κάτω από 20% τα ποσοστά τους το επόμενο που θα διορθώσουν είναι η τιμές του ρεύματος και τον σούπερ μάρκετ.
Αν πέσουν κάτω από το 10% θα επιβάλλουν στις τράπεζες να πληρώσουν τους φόρους που παρακρατούν και να επιστρέψουν τα χρήματα του ελληνικού λαού για την ανακεφαλαιοποίηση τους.
υπομονή αδέλφια αντισταθείτε στο τέρας
Οι τράπεζες και τα funds είναι πυρ και μανία με την απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη.
Όχι γιατί θα χάσουν αλλά γιατί δεν θα κερδίζουν το ίδιο με πριν!
Στο παρασκήνιο υπάρχει μεγάλος εκνευρισμός και στην κυβέρνηση καθώς το υπουργείο Οικονομικών είναι έτοιμο μόλις μελετήσει την απόφαση να αναλάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες εφόσον κάτι τέτοιο κριθεί αναγκαίο, ενώ η προσωρινή εκτίμηση είναι ότι το κόστος της απόφασης μπορεί να είναι 1 με 1,5 δισ. ευρώ.
Στο περιθώριο της απόφασης η συζήτηση στην αγορά είναι αν η συγκεκριμένη απόφαση πυροδοτήσει ένα κύμα αμφισβήτησης στην κοινωνία και καλλιεργήσει λογικές “δεν πληρώνω”, καθώς στις τράπεζες θεωρούν πως το “σύστημα”, δηλαδή κόμματα, media κ.λπ., δεν άσκησε κριτική και αποδέχθηκε την απόφαση χωρίς αντιδράσεις.
Επιπλέον, θεωρούν δεδομένο πως θα εκδηλωθούν και άλλες ανάλογες διεκδικήσεις, αρχής γενομένης από τον εξωδικαστικό, ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν πως θα επηρεάσει και τον υπό σύσταση φορέα για τα ακίνητα των ευάλωτων δανειοληπτών.
Με λίγα λόγια έχουν δυσαρεστηθεί που μπήκε ένα όριο στο πόσο θα μπορούν να πίνουν το αίμα των πολιτών.
Γιατί τώρα θα αναγκαστούν να το κάνουν αυτό με το «καλαμάκι» ενώ πριν το έκαναν με το «μπουρί» της σόμπας.
Εγκλήματα με υπογραφές
ΑΘΗΝΑ: ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Θάψατε τα ποτάμια.
Χτίσατε πάνω στα ρέματα.
Βαφτίσατε το τσιμέντο «ανάπτυξη».
Και τώρα κάθε φορά που βρέχει,
η πόλη διαβάζει ξανά τις υπογραφές σας.
Ο ΚΗΦΙΣΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΕΙ.
ΤΟΝ ΦΥΛΑΚΙΣΑΤΕ.
Θάψατε το ποτάμι κάτω από άσφαλτο.
Το κλείσατε σε τσιμέντο για να περνάνε πιο γρήγορα τα αυτοκίνητα.
Και μετά απορείτε γιατί το νερό ζητάει πίσω τον χώρο του.
Δεν έγιναν οι δρόμοι ποτάμι.
Κάνατε το ποτάμι δρόμο.
Κάθε φορά που βρέχει,
ο Κηφισός θυμάται τι ήταν.
Κι εσείς θυμάστε τι κάνατε.
Η φύση δεν εκδικείται.
Διορθώνει.
Δεν κατέστρεψε η βροχή την Αθήνα. Την κατέστρεψε η ψήφος και το τσιμέντο.
Το πολιτικό σύστημα δεν έκανε λάθη. Έκανε εργολαβίες.
Κάθε δέντρο που έπεσε, έγινε μια κορδέλα εγκαινίων.
Δεν πολεμήσατε την αυθαιρεσία. Την εκλέξατε.
Η πόλη δεν πνίγεται από νερό. Πνίγεται από δεκαετίες συνενοχής.
Μπαζώσατε ρέματα, χτίσατε ψήφους, πουλήσατε “ανάπτυξη”. Και τώρα φταίει η κλιματική αλλαγή.
Η αστυφιλία και η υπερσυγκέντρωση ανθρώπων, πόρων, υπηρεσιών, πανεπιστημίων, νοσοκομείων, οικονομικών μονάδων κλπ έχουν εγκλωβίσει και συνωστίσει χιλιάδες Ελλαδιτών στις 2 μεγαλουπόλεις.
Σωρεία προβλημάτων έχουν προκύψει εξαιτίας αυτού του συνωστισμού: κυκλοφοριακό, έλλειψη ελεύθερων χώρων και πράσινου, ρύπανση της ατμόσφαιρας, μόλυνση του περιβάλλοντος, τσιμεντοποίηση, λειψυδρία, εγκληματικότητα, παράνομη μετανάστευση, ακριβά ενοίκια, ανεργία, αεργία, άστεγοι, αλλοίωση ηθών και συμπεριφορών κλπ. Ο γιγαντισμός των 2 πόλεων επίσης έφερε το χειρότερο που είναι η ερήμωση κι εγκατάλειψη της επαρχίας.
Ουσιαστικά και αποτελεσματικά κίνητρα για δημογραφική, κοινωνική, οικονομική, εκπαιδευτική, πολιτιστική ενίσχυση κι ενδυνάμωση της επαρχίας και ειδικά των ακριτικών και νησιωτικών περιοχών. Κίνητρα για να μετακινηθούν οι κάτοικοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης προς την επαρχία.
-Πολυκεντρική Ελλάδα, ισόρροπα κατοικημένη.
Αποκέντρωση, Ανάπτυξη, Παραγωγή, Δικαιοσύνη.
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026
5-8/2/44. Δύο ενέδρες του ΕΛΑΣ στη Μεσσηνία προκαλούν φονικά αντίποινα των Γερμανών! Οι «αντιστασιακοί»* κομμουνιστές Ελασίτες άφαντοι!
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.5-8 Φεβρουαρίου 1944
Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Ναπολέων Παπαγιαννόπουλος** σε ενέδρα στο Άγιο Φλώρο Μεσσηνίας στις 5 Φεβρουαρίου καταστρέφει 4 αυτοκίνητα φάλαγγας του Γερμανικού Ναυτικού που κατευθυνόταν στην Καλαμάτα, σκοτώνει 9 Γερμανούς, τραυματίζει βαριά 1 και συλλαμβάνει 10 αιχμαλώτους. Του ξεφεύγει ο διοικητής της Ναυτικής Διοίκησης Πελοποννήσου, Χόρστ Γκέρλαχ.
Την επομένη οι Γερμανοί εκτελούν 10 αμάχους στο Άγιον Φλώρο και καταστρέφουν δεκάδες σπίτια του χωριού καθώς και στα γειτονικά χωριά Σκάλα και Τσουκαλέικα.
Στις 8 Φεβρουαρίου ο ΕΛΑΣ κτυπά σε άλλη ενέδρα στη θέση Καζάρμα 2 αυτοκίνητα του Γερμανικού Ναυτικού που έρχονταν προς Καλαμάτα από την Πύλο. Οι Γερμανοί έχουν 1 νεκρό, 3 τραυματίες, ενώ 6 Γερμανοί και 2 Ιταλοί (προφανώς αιχμάλωτοι των Γερμανών) παραδίδονται στον ΕΛΑΣ.
Οι ανωτέρω αριθμοί των θυμάτων των Γερμανών προέρχονται από τα Γερμανικά αρχεία, όπως δηλώνονταν από τις Γερμανικές μονάδες. Οι 2 ενέδρες περιγράφονται σε άπειρα βιβλία καπεταναίων του ΕΛΑΣ και αριστερών συγγραφέων, στα οποία το μεν σύνολο των νεκρών Γερμανών κυμαίνεται μεταξύ 52 και 110, οι δε αιχμάλωτοι σε τουλάχιστον 42!!!!
Ο Γερμανός Ναυτικός Διοικητής Πελοποννήσου, που είχε έδρα στην Καλαμάτα, μετά την πρώτη ενέδρα στον Άγιο Φλώρο είχε ανακοινώσει ότι θα εκτελέσει 100 Έλληνες ως αντίποινα. Τα αντίποινα δεν είχαν εκτελεστεί ακόμη όταν έγινε και η δεύτερη ενέδρα. Τότε, το ίδιο βράδυ, της 8ης πρός 9η Φεβρουαρίου, εκτέλεσε 149 ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ στο στρατόπεδο Καλαμάτας.
Ως οι 159 νεκροί πατριώτες (μαζί με τους 10 στον Άγιο Φλώρο) να μην ήταν αρκετοί, διάφοροι συγγραφείς βιβλίων και άρθρων συχνά αναβιβάζουν τους νεκρούς σε 520, και επί πλέον τους ταυτοποιούν πότε ως αριστερούς γενικά και πότε ως μέλη του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, ενώ ήταν πολίτες της Καλαμάτας.
Στους δε υπευθύνους της μαζικής δολοφονίας συχνά αναφέρονται και τα Τάγματα Ασφαλείας, που όμως δεν υπήρχαν ακόμη στην Καλαμάτα!
Ο Ναπολέων Παπαγιαννόπουλος, δευτεροετής φοιτητής της Σχολής Ευελπίδων το 1940, , σε μιά επιστολή του στην εφημερίδα «Ελεύθερη Μεσσηνία», στις 29 Μαίου 1946, την οποίαν υπέγραφε ως «μόνιμος υπολοχαγός Πεζικού», μεταξύ άλλων έγραφε: « ...Πολέμαγα τους Γερμανούς στον Άγιο Φλώρο με αποτέλεσμα να πάρουμε 70 όπλα, 5 οπλοπολυβόλα, άφθονα πυρομαχικά και στρατιωτικό ιματισμό και να τους αναγκάσουμε να κινούνται με μεγάλες δυνάμεις...».
Ούτε λέξη για τα αντίποινα των Γερμανών στους αθώους Έλληνες και τα σπίτια τους, και παραδόξως ούτε λέξη για τους Γερμανούς στρατιώτες νεκρούς!
Αυτός ήταν ο συνηθισμένος, εύκολος και με περιορισμένο κίνδυνο γι αυτούς τρόπος «αντίστασης» του ΕΛΑΣ ήταν να στήνουν ενέδρες σε μεμονωμένα Γερμανικά αυτοκίνητα, να παίρνουν ότι υλικά μπορούσαν από τα αυτοκίνητα και να απομακρύνονται, αφήνοντας τους κατοίκους των πλησίον χωριών να αντιμετωπίσουν τα αντίποινα των Γερμανών. Στη συνέχεια το ΕΑΜ ανελάμβανε να πανηγυρίσει για το κατόρθωμα, δεκαπλασιάζοντας τα θύματα των Γερμανών και αποσιωπώντας τους αμάχους θύματα των Γερμανών.
(*)Γιατί λέω ότι ο ΕΛΑΣ έκανε δήθεν «Αντίσταση», όχι Αντίσταση:
Από τα σημεία των δύο ενεδρών του Φεβρουαρίου, τον Σεπτέμβριο του 1944, πέρασαν πολλές δεκάδες Γερμανικά οχήματα και πάνω από 1.000 Γερμανοί στρατιώτες που αποχωρούσαν βόρεια. Ο ΕΛΑΣ είχε στην ίδια περιοχή περίπου 2.000 αντάρτες, αλλά δεν έριξε ούτε μια σφαίρα εναντίον τους. Κρατούσε τα πυρομαχικά του για να επιτεθεί στην Καλαμάτα, τον Μελιγαλά, τους Γαργαλιάνους και την Πύλο, εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Αυτοί ήσαν οι αντίπαλοί του, Έλληνες, όχι ο Γερμανικός Στρατός!
(**)Ο Ναπολέων Παπαγιανόπουλος ήταν ο πρώτος ίσως που πήρε όπλα από το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής (ΣΜΑ). Ο αδερφός του Γιώργος Παπαγιαννόπουλος ήταν Πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού και είχε σύνδεση με την οργάνωση «Προμήθειας ΙΙ», η οποία ουσιαστικά αντιπροσώπευε το ΣΜΑ και τη SOE στην Ελλάδα μεχρι να ερθει η Βρετανική Αποστολή για την καταστροφή της γεφυρας του Γοργοποταμου. Στις 29 Οκτωβρίου 1942, το ΣΜΑ εριξε στον Παπαγιακκόπουλο 17 δέματα με οπλισμό, εκρηκτικά υλικά και σίγουρα και τις απαραίτητες χρυσές λίρες. Τα όπλα και τα υλικά ο Παπαγιαννόπουλος τα έκρυψε μέχρι το καλοκαίρι του 1943 που σχημάτησε Ομάδα του ΕΛΑΣ.
Παπαγιανόπουλος είναι υπεύθυνος για παρόμοιο κτύπημα σε λίγους Γερμανούς στον ΑΕΤΟ Μεσσηνίας, για το οποίο οι Γερμανοί κατέστρεψαν το χωριό (εκαψαν 280 σπίτια) και δολοφόνησαν 16 αθώους κατοίκους.
Τον Οκτώβριο του 1944, αντάρτες υπό τη διοίκηση του Παπαγιαννόπουλου αποκεφάλησαν στον Μυστρά 28 νεαρούς αιχμαλώτους οπλίτες του Τάγματος Ασφαλείας Σπάρτης.
Ο Παπαγιανόπουλος απεβίωσε το 2012 πλήρης ημερών, 92 ετών. Τη δεκαετία του 1980, είχε συνταξιοδοτηθεί ως Αντισυνταγματάρχης από Εύελπις.
ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΨΕΜΑΤΑ. Η Εθνική Αντίσταση ούτε χαρίζεται ούτε… μονοπωλείται από τους αριστερούς.
Οι σημερινοί κομμουνιστές προσπαθούν να εκμεταλλευθούν την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή βομβαρδίζοντας μας, ως συνήθως, με ψέματα. Όμως η Αλήθεια αποκαλύπτεται πάντα, αργά ή γρήγορα.
Η Αλήθεια είναι ότι το ΚΚΕ δεν επέτρεψε στα κρατούμενα μέλη του να δραπετεύσουν από τις φυλακές της Ακροναυπλίας τον Απρίλη του 1941, τότε που μπορούσαν, και είναι επίσης το ΚΚΕ αυτό που όπλισε τα χέρια των Γερμανών στην εκτέλεση των 200 τον Μάιο του 1944.
Την Αλήθεια αποκαθιστά ο τροτσκιστής Α. Στίνας, που ήταν και αυτός φυλακισμένος τότε στην Ακροναυπλία, στο βιβλίο του «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ».
Ειδικότερα, λέει ο Στίνας στο βιβλίο του:
ΣΕΛΙΔΑ 136: Στην Ακροναυπλία τον Απρίλη του 1941 θα μπορούσαν να δραπετεύσουν και οι 600 κρατούμενοι. Το απαγόρευσε η «ηγεσία». Τότε ήταν ακόμα σε ισχύ το σύμφωνο Στάλιν-Χίτλερ και πίστευαν, στο ΚΚΕ, ότι οι Γερμανοί σύμμαχοί τους θα τους άφηναν επισήμως ελεύθερους…
ΣΕΛΙΔΑ 80: Υπεύθυνοι για την παράδοση των κρατούμενων στην Ακροναυπλία στους Γερμανούς τον Απρίλιο του 1941 ήταν ο υπουργός Δημόσιας τάξης της εποχής Μανιαδάκης και η ηγεσία του ΚΚΕ στην Ακροναυπλία Ιωαννίδης και Μπαρτζώτας!
Στην Ακροναυπλία εκτελέστηκαν όλοι οι Τροτσκιστές και κανένας από τα μέλη της ηγεσίας του ΚΚΕ που και αυτά κρατούντο! Πρόκειται για συμπτώσεις;
ΣΕΛΙΔΕΣ 50 και 80: Ο ΕΛΑΣ-σκότωνε σε μεμονωμένες τοποθεσίες Γερμανούς στρατιωτικούς γνωρίζοντας καλά όχι μόνο τα αντίποινα που θα ακολουθήσουν αλλά και προσβλέποντας σε αυτά ώστε να εντάξουν στην συνέχεια στον ΕΛΑΣ τους απελπισμένους αγρότες που θα έτρεχαν στα βουνά για να σωθούν.
ΣΕΛΙΔΑ 80: Στα πλαίσια αυτής της «στρατηγικής» σκοτώνει ο ΕΛΑΣ, στις 27 Απρίλη 1944 στους Μολάους, ένα Γερμανό στρατηγό και τρείς συνοδούς του. Οι Γερμανοί για αντίποινα σκοτώνουν τους 200 στην Καισαριανή…
Η Μαρτυρία του Κομμουνιστή Γ. Μανούσακα στο βιβλίο του "Εμφύλιος στην σκιά της Ακροναυπλίας" επιβεβαιώνει αυτό που όλοι υποψιαζομασταν γνωρίζοντας τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης!
Στη συγκλονιστική μαρτυρία του για την Ακροναυπλία, ο Γιάννης Μανούσακας μιλά για την "Προδομένη Απόδραση" .... δεν χαρίζεται στην ηγεσία του ΚΚΕ, καταγγέλλοντας ευθέως την «ανεξήγητη» και δογματική στάση της που οδήγησε στην παράδοση εκατοντάδων στελεχών στους Γερμανούς κατακτητές.
Ο Μανούσακας περιγράφει μια κατάσταση όπου η δυνατότητα της απόδρασης ήταν οφθαλμοφανής και εφικτή, καθώς η φρουρά της φυλακής είχε ουσιαστικά αποσυντεθεί και η παράδοση στα ναζιστικά στρατεύματα ηταν βέβαιη ...
Ωστόσο, αντί για το αυτονόητο —την απόδραση και τη σωτηρία των συντρόφων.... η κομματική καθοδήγηση (η διαβόητη «Ομάδα Συμβίωσης») επέβαλε την τυφλή υπακοή στις εντολές για παραμονή εντός των τειχών(της φυλακής).
Ο Μανούσακας υπογραμμίζει, ότι η ηγεσία εγκλώβισε τους κρατούμενους σε μια παραλογική «νομιμοφάνεια»,τη στιγμή που το αστικό κράτος είχε ήδη αρνηθεί κατηγορηματικά να τους στείλει στο μέτωπο.
Αυτή η στάση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της ηγεσίας του κόμματος.
Αν συνδυάσει κάποιος το γεγονός, ότι οι συγκεκριμένοι Κουμμουνιστες ήταν στα χέρια των Γερμανών αρκετά χρόνια από το 1941 έως τον Μάη του 1944...και δεν έγινε ποτέ καμία προσπάθεια, από τους δήθεν αγωνιστές ΕΑΜ /ΕΛΑΣ για να ελευθερώσουν τα συντρόφια τους.... μαζί με την απόφαση να παραμείνουν «μαζεμένοι» και να παραδοθούν στον εχθρό... (ήταν βέβαιο ότι θα έπεφταν στα χέρια των Γερμανών), καθιστά το ΚΚΕ κύριο υπεύθυνο της εκτέλεσης που ακολούθησε.
Είναι ξεκάθαρο ότι η θυσία των Ακροναυπλιωτών φαντάζει ως μια συνειδητή επιλογή για τη δημιουργία «ψεύτικων ηρώων» και μαρτύρων που θα στήριζε το πολιτικό του αφήγημα.
Η εκτέλεση αυτών των ανθρώπων παρείχε στο ΚΚΕ το απαραίτητο «ηθικό κεφάλαιο» και το προπαγανδιστικό υλικό που χρειαζόταν για τη μετέπειτα διαφήμιση και επιβίωσή του.
ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΟΊ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΈΣ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ (Καθ' ομολογίαν τους)
🔴Πώς και γιατί 27 κομμουνιστές δεν εκτελέστηκαν μαζί με τους 200 στην Καισαριανή;
🚩Φωτογραφία από «συναδέλφωση» Βουλγάρων κατακτητών και κομμουνιστών, στην Κομοτηνή. Μπροστά, δαφνοστεφανωμένοι, ένας Βούλγαρος στρατιώτης κι ένας «αντάρτης» του ΕΛΑΣ👇
🔴Κι ενώ οι ψευτοηρωικές φαντασιώσεις των αριστερών για τους 200 της Καισαριανής συνεχίζονται, θα αναφερθώ σήμερα σ’ αυτούς που γλίτωσαν την εκτέλεση. Τα 27 ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, που κρατούνταν στην Ακροναυπλιά (μαζί τους 200) και απελευθερώθηκαν με παρέμβαση της βουλγαρικής πρεσβείας, τον Ιούνιο του 1941. Ήταν η πρώτη πράξη συνεργασίας των δήθεν «αντιστασιακών» κομμουνιστών, με τις αρχές κατοχής.
🔴Η σχετική αναφορά του διευθυντή των φυλακών Ακροναυπλίας, προς το υπουργείο Εθνικής Ασφαλείας, έχει ως εξής:
«Περί απελευθερώσεως κρατουμένων κομμουνιστών παρά της Μυστικής Αστυνομίας του Γερμανικού Στρατού.
Τας μεσημβρινάς ώρας της σήμερον, προσήλθον εις το στρατόπεδον δύο Γερμανοί αξιωματικοί της Μυστικής Γερμανικής Αστυνομίας του Στρατού, συνοδευόμενοι υπό υπαλλήλου της εν Αθήναις Βουλγαρικής Πρεσβείας, και ητήσαντο την απελευθέρωσιν των εν τη προσηρτημένη καταστάσει κομμουνιστών...».
🔴Μια απαραίτητη διευκρίνιση: η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που είχε συμμαχήσει με τους Γερμανούς, η οποία δεν είχε «ναζιστικού» τύπου καθεστώς, κι ούτε καν φίλοναζιστικό κόμμα. Επίσης , η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που δεν κήρυξε τον πόλεμο στην ΕΣΣΔ, δεν έστειλε ούτε έναν στρατιώτη στο ανατολικό μέτωπο, αλλά και που δεν διέκοψε καν τις διπλωματικές της σχέσεις με την ΕΣΣΔ, κατά την διάρκεια του πολέμου! Οι Βούλγαροι, λοιπόν, δεν είχαν κανέναν ιδεολογικό ενδοιασμό να συνεργαστούν με το ΚΚΕ, αφού αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα (αρπαγή Μακεδονίας και Θράκης).
🔴Σύμφωνα με τον τότε προξενικό γραμματέα της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Άρθουρ Ζάϊτς, τα 22 από τα 27 στελέχη του ΚΚΕ που δήλωσαν ότι είναι Βούλγαροι και απελευθερώθηκαν από την Ακροναυπλία, ήταν όντως πράκτορες των Βουλγάρων:
«Από τους εν λόγω 27 κομμουνιστές, όπως εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε, οι 22 ήταν πράγματι όργανα των βουλγαρικών μυστικών υπηρεσιών».
🔴Τα 27 στελέχη του ΚΚΕ που απελευθερώθηκαν, δεν ήταν τυχαία πρόσωπα, κι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα μετέπειτα γεγονότα. Για παράδειγμα, ο Ανδρέας
Τσίπας, που ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή του, εξελέγη γ.γ. του ΚΚΕ, από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ, αν και τον Δεκέμβριο του 1941 αντικαταστάθηκε από τον Γιώργη Σιάντο (λόγω αλκοολισμού).
🔴Επίσης, ο Ανδρέας Τζήμας, βουλευτής Φλώρινας του ΚΚΕ προπολεμικά, ήταν από τους βασικούς οργανωτές του ΕΑΜ και ανέλαβε την θέση του ανώτατου πολιτικού καθοδηγητή του ΕΛΑΣ, με το ψευδώνυμο «Σαμαρινιώτης». Επιπροσθέτως, ήταν ο σύνδεσμος του ΚΚΕ με τον Τίτο.
🔴Τις επόμενες ημέρες, ο Τζήμας έκανε πλήρη αναφορά στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία, μεταξύ των άλλων, ανέφερε τα εξής:
«Στην Αθήνα, την επομένη το πρωί, άρχισε η αποσυμφόρηση των αποσκευών και το κλείσιμο ραντεβού για την βουλγαρική πρεσβεία. Από εκεί περάσαμε όλοι και εφοδιαστήκαμε με βουλγαρικές ταυτότητες. Μαζί με άλλους συντρόφους, Σλαβομακεδόνες, ταξιδέψαμε με τα αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας για την Θεσσαλονίκη».
🔴Η δημόσια ομολογία του ΚΚΕ, για την συνεργασία του με την Γκεστάπο και τους Βουλγάρους είναι η εξής:
«Τον Ιούνη 1941 απολύθηκαν από την Ακροναυπλία 27 στελέχη του ΚΚΕ. Όλοι κατάγονταν από τη Μακεδονία (Σλαβομακεδόνες). Επωφελήθηκαν από την προσπάθεια των Βουλγάρων να παραστήσουν τους “προστάτες” του λαού της Μακεδονίας και ζήτησαν να αποφυλακιστούν οι Μακεδόνες κρατούμενοι. Ανάμεσά τους, ο Κώστας Λαζαρίδης, ο Ανδρέας Τζήμας, ο Ανδρέας Τσίπας, ο Λάζαρος Τερπόφσκι κ.ά.».
🔴Αυτοί οι καθ’ ομολογίαν συνεργάτες των κατακτητών, αποκαλούν εμάς «απογόνους δωσιλόγων»!
Πηγές:
📍Άρθουρ Ζάϊτς, «Η γερμανική κατασκοπεία στην Ελλάδα».
📍Γ. Φαράκος, «Άρης Βελουχιώτης. Το χαμένο αρχείο».
📍Μάκης Μαΐλης, «Άλλη μια πλαστογραφία από την «ΚΚΕδολογία», (άρθρο στον Ριζοσπάστη, 06/11/2016).
Η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας θέλει να εγκαινιάσει πτέρυγα που δεν έχει ολόκληρωθεί ξύλο και μπουνιές ακόμα και στο γεωργιάδη
Ο κακός χαμός ξύλο και μπουνιές δεν τους θέλει ο λαός.
Στο νοσηλευτικό ίδρυμα κρατικό της Νίκαιας βρέθηκε για επίσκεψη ο Άδωνις Γεωργιάδης μαζί με την αστυνομική του συνοδεία, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες «άρπαξε» κι αυτός μερικές.
Ο λόγος της επίσκεψης του Υπουργού Υγείας στο νοσοκομείο ήταν για να εγκαινιάσει μια επένδυση, η οποία,όμως, δεν έχει ολοκληρωθεί, σύμφωνα με τους υγειονομικούς.
Στελεχώνεται από νοσηλευτικό προσωπικό και τραυματιοφορείς που αναγκάζονται να δουλεύουν διπλοβάρδιες για να βγει η εφημερία και έχουν 40 και 50 χρωστούμενα ρεπό».
Ο Σύλλογος Εργαζομένων κατηγορεί τον υπουργό ότι «έκλεισε το νοσοκομείο Λοιμωδών κατά την προηγούμενη θητεία του, έχει αφήσει το νοσοκομείο της Νίκαιας υποστελεχωμένο με προσωπικό εξοντωμένο» και «έχει αφήσει τις δομές Πρωτοβάθμιας Υγείας της Περιοχής χωρίς τις βασικές ειδικότητες, χωρίς δυνατότητα να εφημερεύουν και να καλύπτουν τις ανάγκες του πληθυσμού».
Στην ανακοίνωση, επίσης, αναφέρουν ότι το τμήμα που θα εγκαινιάσει ο υπουργός «έχει ήδη πλημμυρίσει 3 φορές από όταν ανακαινίστηκε, με τα νερά να φτάνουν μέχρι το ακτινολογικό και τα υπόγεια με το αρχείο και τα υλικά του νοσοκομείου.
Οι κουκουέδες στα ψέματα και την προπαγανδα είναι μανούλες! Πώς κάνανε αντίσταση μέσα από τις φυλακές οι κομμουνιστές; Σε ποιον κάνανε αντίσταση οι κομμουνιστές στην ελλάδα ενώ με τους γερμανούς ήτανε σύμμαχοι και φίλοι;
Έλληνες πατριώτες εκτελέστηκαν στην καισαριανή.
Ακόμα και αυτό οι αριστεροί θέλουν να το παρουσιάσουν ότι όλοι αυτοί που εκτελέστηκαν ήτανε κομμουνιστές ήρωες. Μόνο που σε όλες τις φωτογραφίες σηκώνουν το δεξί τους χέρι.
Πώς κάνανε αντίσταση μέσα από τις φυλακές οι κομμουνιστές; Στην φυλακή ήταν επειδή αρνήθηκαν να πολεμήσουν, ελπίζοντας πως, οι σύμμαχοι του πατερούλη Στάλιν Γερμανοί Ναζί , θα τους απελευθέρωναν με την κατάκτηση της Ελλάδας, λόγω συμφώνου φιλίας ΕΣΣΔ-Ναζιστικής Γερμανίας.
Έτσι την πάτησαν εξαπατημένοι. Και όταν οι ΕΛΑΣίτες σκότωσαν σε ενέδρα έναν στρατηγό και 3 αξιωματικούς των Γερμανών, υπέστησαν τα αντίποινα ως εύκολα θύματα αφού οι ΕΛΑΣίτες την κοπάνησαν μ’ελαφρά πηδηματάκια οπως έκαναν πάντα.
Στην ουσία δηλαδή, οι 200 εκτελεσθέντες, θυσιάστηκαν από τους ομοϊδεάτες τους κατσαπλιαδες-εχθρούς της Ελλάδος. Σε όλα τα σαιτ αποκαλούνται Αντιστασιακοι; Για να καταλάβω:
Οι 200 εκτελεσθέντες ήταν κρατούμενοι από την εποχή της κυβέρνησης Μεταξά και έτσι παρέμειναν και κατά τη γερμανική κατοχή.
Από την άλλη, τους χαρακτηρίζουν «αντιστασιακούς» και «ήρωες».
Αντίσταση από τη φυλακή προφανώς δεν μπορούσαν να κάνουν, ούτε και έχει λεχθεί κάτι για "ηρωικές" πράξεις τους.
Τι ισχύει τελικά σχετικά με τις φωτογραφίες απο την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή;
Ακολουθεί αυτούσιο το κάτωθι κείμενο απο τον καθηγητή του πανεπιστημίου Concordia του Μόντρεαλ/μελετητή και συγγραφέα του συμμοριτοπόλεμου κύριο Ioannis Bougas .
Όλα τα γεγονότα της συγγραφής των βιβλίων του κυρίου Μπουγά είναι βασισμένα σε εκτεταμένη βιβλιογραφία, αλλά κυρίως σε μαρτυρίες αυτοπτών και άλλο πρωτογενές υλικό.
"Για τς Φωτογραφίες των εκτελεσθέντων την Πρωτομαγιά 1944!
Είναι συγκλονιστικές! Ανθρωποι που σίγουρα γνώριζαν που τους πήγαιναν, βαδίζουν σταθερά, περήφανα, ένας με σηκωμένο το δεξί του χέρι, όλοι με καθαρό βλέμμα.
Τι γνωρίζουμε γι αυτούς και μερικές δικές μου σκέψει.
- Οι περισσότεροι εκ των 200 θυμάτων ήσαν χαρακτηρισμένοι κομμουνιστές κρατούμενοι από την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά, πρώην έγκλειστοι της Ακροναυπλίας, αλλά και άλλων τόπων, οι οποίοι είχαν καταλήξει στο στρατόπεδο κρατουμένων Χαϊδαρίου από όπου και περιελήφθησαν σε αυτήν την μαζική εκτέλεση αντιποίνων,
- Η κυβέρνηση Τσουδερού ίσως θα έπρεπε να είχε ελευθερώσει τους πολιτικούς κρατουμένους μαζί με τους ποινικούς πριν αναχωρήσει για την Κρήτη
- Ομως και οι αριστεροί αποκρύπτουν ότι ενώ πολλοί έγκλειστοι σε άλλες φυλακές ή εξόριστοι στα νησιά απέδρασαν κατά την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, –συχνά με τη σιωπηρή βοήθεια των φρουρών- κανείς δεν απέδρασε από την Ακροναυπλία, όπου εκρτούντο τότε και τα πιό πολλά ηγετικά στελέχη, γιατί αυτή ήταν η εντολή του Γιάννη Ιωαννίδη που ανέμενε να ελευθερωθούν από τους Γερμανούς λόγω του Συμφώνου Φικλίας Molotov – Ribbentrop. Αργότερα ολα σχεδόν τα στελέχη φρόντισαν να μεταφερθούν σε νοσοκομεία ή σανατόρια ως φυματικοί και να αποδράσουν!
- Οι φυσικοί εκτελεστλες των 200 ήσαν οι Γερμανοί, αλλά τα όπλα τα οπλισαν οι Ελασίτες. Όι Ελασίτες γνώριζαν πολύ καλά όταν σκότωσαν τον Γερμανό στρατηγό Franz Krech και τρεις κατωτέρους αξιωματικούς κοντά στους Μολάους ότι κάποιες εκατοντάδες αθώοι θα πλήρωναν με τη ζωή τους. Ήταν ο συνηθισμένος τρόπος δήθεν αντίστασης του ΕΛΑΣ. Ακίνδυνα για τους ίδιους κτύπήματα σε λίγους Γερμανούς που γνώριζαν ότι θα προκαλούσαν σίγουρα αντίποινα εναντίον αθώων.
- Γνωρίζω ότι κάποιοι θα σχολιάσουν ότι δήθεν υποστηρίζω ότι δεν έπρεπε να κάνουμε αντίσταση στους κατακτητές, κατι που ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΛΕΩ, ΟΥΤΕ ΥΠΟΝΟΩ! Αντίσταση έκαναν και άλλοι –με δολιοφθορές, πληροφορίες, μάχες κατά μέτωπο, κλπ- χωρίς να προκαλούν χιλιάδες θύματα και δυστυχία σε αθώους Ελληνες.
- Πιστεύω ότι οι κομμουνιστές της Ελλάδος (ΚΚΕ και ιδιτες) θα έπρεπε να είναι λίγο συγκρατημένοι στα σχόλιά τους για τις φωτογραφίες των 200 θυμάτων. Αυτούς τους εκτέλεσαν Γερμανοί. Λείπουν παρά πολλές παρόμοιες φωτογραφίες από πολλές δεκάδες ομάδες θυμάτων που οδηγούνταν στους Τόπους Θυσίας –Φενεός, Στιμάγκα, Πηγάδα Μελιγαλά, Τσουρνάτι, ΆνωΒροντού, κλπ.,κλπ.- και σφάζονταν από τους πολιτικούς τους προγόνους. Θα πρεπει όλοι να σκέπτονται και αυτά τα αθώα θύματα (παιδιά, γυναίκες και άνδρες βάναυσα βασανισμένους) πως πορεύονταν προς τον τόπο του μαρτυρίου τους;
Επειδή με κάποιες φωτογραφίες που ακόμα δεν ξέρουμε αν είναι από Ελλάδα οι κομμουνιστές βρήκαν ευκαιρία να λένε ότι ήταν πατριώτες και πήγαν με το χαμόγελο στα χείλη κτλ κτλ σας παρουσιάζω ένα ντοκουμέντο που κανένας μεχρι τώρα δεν έχει παρουσιάσει.
οι κομμουνιστές ήταν φυλακισμένοι με έναν νόμο του Μεταξά που ήταν αντιγράφο του νόμου 4229 /1929 του γνωστού ως ιδιωνυμου που ψήφισε η κυβέρνηση Βενιζέλου τον 1929
ο νόμος αν προσέξετε μιλάει για αυτούς που προπαγανδίζουν απόσχιση μέρους της Ελλάδος με απλά λόγια προδότες!!
όσοι λοιπόν ήταν φυλακισμένοι με αυτόν τον νόμο ήταν εν δυνάμει προδότες.ΟΧΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ.να ξέρουμε τι λέμε.
Στους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή ήταν μέσα και εθνικιστές και πολλοί από αυτούς κομμουνιστές καταδικασμένοι με το ιδιώνυμο.
Συνεπώς για ποιο πατριωτισμό.μας μιλούν οι κομμουνιστές σήμερα;γιατί να τους τιμήσουμε τους εξ αυτών κομμουνιστές;
αν και ελάχιστοι από αυτούς ήταν κομμουνιστές.μαλιστα πριν πολλά χρόνια επειδή κατέθεταν στεφάνι κομμουνιστικές οργανώσεις οι συγγενείς των νεκρών το κλώτσησαν λέγοντας ότι οι δικοί τους δεν ήταν καν κομμουνιστές μην τους συκοφαντειτε.
Πώς… χάνουμε την Ελλάδα από τους αριστερούς. H υπαρξιακή κρίση οδηγεί συνήθως σε προπαγανδιστική τύφλωση.
ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ (ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΛΑΡΑΣ 1905-1945).
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ (ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΛΑΡΑΣ 1905-1945), ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΜΕΡΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΔΕΧΘΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.
Ο γεμάτος με ιστορικά ντοκουμέντα φάκελος του Άρη Βελουχιώτη ο οποίος ήταν στέλεχος του ΚΚΕ και αρχηγός του ΕΛΑΣ (1942-1945), βρίσκεται ανάμεσα στους 2.120 ατομικούς φακέλους «πολιτικών φρονημάτων» που διασώθηκαν από την καταστροφή του 1989, και φυλάσσονται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, και αξίζει να διαβαστεί και να μελετηθεί από τον κάθε έναν από εμάς ανεξαρτήτων πολιτικών πεποιθήσεων και ιδεολογιών.
Στις δύο συνημμένες φωτογραφίες στη μεν αριστερή φωτογραφία διακρίνουμε το εξώφυλλο του φακέλου με το όνομά του Βελουχιώτη και την ένδειξη «Να μην καταστραφεί», και στην δε, δεξιά φωτογραφία διακρίνουμε τις φωτογραφίες του σεσημασμένου ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΛΑΡΑ όπως αυτές είναι αποθηκευμένες στον φάκελό του από την Γενική Ασφάλεια Αθηνών, και στις οποίες φωτογραφίες διακρίνεται η ημέρα λήψης των φωτογραφιών (31-07-1930), και ο αριθμός φακέλου του συλληφθέντα (21722).
ΠΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ :
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ.
Εγκληματολογική Υπηρεσία-Τμήμα Γραφολογίας.
Σύντομη Περιγραφή
Γενική Ασφάλεια Αθηνών αρ.φακέλου: 21722
Επώνυμο: Κλάρας
Όνομα: Αθανάσιος, (ψευδώνυμο Ευθύμιος)
Όνομα πατρός: Δημήτριος,
Όνομα μητρός: Αγλαΐα,
Αδέρφια: Χαράλαμπος Κλάρας, Αργυρώ-Ευαγγελία Κλάρα
Ψευδώνυμο: Αναστασιάδης ή Δημητριάδης
Τόπος γεννήσεως: Λαμία
Γέννηση: 1905
Θρήσκευμα : Άθεος
Επάγγελμα: εργάτης, γεωργός, συγγραφέας
Ύψος: 166
Χρώμα: μαυρισμένο
Μαλλιά: μαύρα
Μάτια: μαύρα
Διεύθυνση: Λαμία
Κατοικία: Αθήνα, Περιστέρι
Ποινές
2 χρόνια φυλακή – καταδικαστική απόφαση 288\ 21-07-1925 (Κλοπή)
20 μέρες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 1254\ 25-09-1929 (Κλοπή)
45 μέρες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 1348\ 23-11-1929 (Εξύβριση)
2 μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 509 \23-05-1930 (Εξαπάτηση δημοσίου)
1½ χρόνια φυλακή – καταδικαστική απόφαση 1312 \24-11-1930 (Εξύβριση)
6 μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 1089 \24-11-1931 (Ψευδορκία)
4 μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 1093\ 05-06-1931 (Πλαστογραφία)
3 μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 849\ 05-04-34 (Πλαστογραφία)
2½ μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 13030\ 20-09-1934 (Ψευδορκία)
3 μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 1835\03-11-1937 (Πλαστογραφία)
4 μήνες φυλακή – καταδικαστική απόφαση 6512\ 31-03-1938 (Ασέλγεια)
Εκτός απ’ αυτές τις ποινές, τίθεται θέμα και για τις παρακάτω συλλήψεις:
Συλληφθείς στις 25.12.36 στην Αθήνα 117/36 εξύβριση
Συλληφθείς στις 10.1.25 στη Θεσσαλονίκη για κλοπή
Συλληφθείς στις 3.6.30 στην Αθήνα για κλοπή
Συλληφθείς στις 17.2.30 στην Αθήνα για κλοπή
Συλληφθείς στις 28.4.30 στην Αθήνα για εξαπάτηση δημοσίου
Συλληφθείς στις 31.7.30 στην Αθήνα εξύβριση
ΕΙΔΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΠΙ ΣΥΛΛΗΨΕΩΝ.
22/5/30: Συνελήφθη εντός της Εργατικής Λέσχης Αθηνών, ένθα έλαβε χώραν συγκέντρωσις των δρώντων κομμουνιστών προς εκλογήν αντιπροσώπων διά την Μόσχαν. Παραπεμφθείς εις το αυτοφ. Πλημ/κείον επί αδίκω επιθέσει, κατεδικάσθη εις φυλάκισιν 2 μηνών.
12/10/30: Συνελήφθη εις εξέδραν Ν. Φαλήρου, διότι τυγχάνων επί κεφαλής πολλών κομμουνιστών ήθελον ν’ ανέλθωσι επί των εις Ν. Φάληρον ελλιμενισμένων σοβιετικών πολεμικών πλοίων ίνα χαιρετίσωσι τους Ρώσσους ναύτας.
Νοέμβριος 1930: Συνελήφθη τον Νοέμβριον 1930 διότι έλαβε μέρος εις απαγορευθείσαν κομμουνιστικήν συγκέντρωσιν. Παραπεμφθείς εις δίκην, κατεδικάσθη εις φυλάκισιν ενός έτους.
5/6/37: Εκτίων ποινήν φυλακίσεως εις Φυλακάς Αιγίνης και μεταφερθείς συνοδεία εις Πρωτοδικείον Αθηνών, ίνα δικασθή, απέδρασεν εκ της αιθούσης τούτου την 10.30 ώραν μετ’ άλλων κομμουνιστών».
Σε ένα άλλο έγγραφο με τίτλο «Κομμουνιστής» και ημερομηνία 15-4-1938 σημειώνεται:
«Κλάρας ή Αναστασιάδης, ή Δημητριάδης Ευθύμιος, ή Αθανάσιος του Δημητρίου. Εκ Λαμίας ετών 30-33, συντάκτης Ριζοσπάστου, ανάστημα 1,65, αδύνατος χρώμα σιτόχρουν, κάτοικον Κλεισόβης 8 ή 41 ή Σωκράτους 49, κατηγορούμενος επί παραβάσει του Α.Ν. 117 και μεταχθείς εις το ενταύθα Πλημμελειοδικείον (Αθηνών) την 5-6-1937 απέδρασεν μετ’ άλλων 6 συγκατηγορουμένων του εκ του κρατητηρίου του δικαστηρίου».
ΕΙΔΙΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ.
Το όνειδός του τελικά σαν «δηλωσίας», μαζί με την έμφυτη ομοφυλοφιλία του, δημιούργησαν μια εκρηκτική ψυχοπαθολογία που έβρισκε διέξοδο μόνον σε μια πρωτοφανή σκληρότητα και σαδισμό προς τους συνανθρώπους του και ιδιαίτερα προς τους αντιπάλους του. Ακόμα και οι σύντροφοί του στο κόμμα τον θεωρούσαν ένα εγωπαθές, πονηρό, κτηνώδες και απάνθρωπο άτομο, χωρίς ίχνος ανθρωπισμού. Εθισμένος στις βιαιότητες και αγυρτείες, επέμενε στη συνέχιση της «εθνικής αντίστασης» και μετά την φυγή των Γερμανών αρνούμενος τις εντολές της ηγεσίας του ΚΚΕ.
Το οικτρό τέλος του είναι σε όλους γνωστό, αφού ΑΠΟΚΥΡΗΓΜΕΝΟΣ από το ΚΚΕ, απομονωμένος και καταδιωκόμενος από τον Ελληνικό Στρατό, αυτοκτόνησε τελικά τον Ιούνιο του 1945 στη Πίνδο με χειροβομβίδα εναγκαλισμένος με το πρωτοπαλίκαρο του τον Τζαβέλα.
ΜΕΘΥΣΟΣ ΣΑΔΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΑΙΔΟΣ.
Εκτός από λωποδύτης, τρία άλλα σοβαρά ελαττώματά του, για τα οποία μιλούν πολλοί γνωστοί του, ακόμα και ''σύντροφοί'' του και στενοί συνεργάτες του, ήταν ότι υπήρξε ΜΕΘΥΣΟΣ, ΣΑΔΙΣΤΗΣ και ΚΙΝΑΙΔΟΣ.
Για παράδειγμα ο Βρετανός λοχαγός Ντένις Χάμσον, μέλος της Βρετανικής ομάδος καταδρομέων, που ρίχτηκε με αλεξίπτωτα τη νύκτα της 30ης Σεπτεμβρίου 1942 στην Ελλάδα, με αποστολή την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, γράφει στο βιβλίο του «Με τους Έλληνες στον Γοργοπόταμο» τα εξής: «Η πρώτη μου εντύπωση από τον Άρη - ο οποίος αργότερα θα ήταν τόσο φιλικός μαζί μου, όσο δεν ήταν ποτέ με οποιονδήποτε ξένο - ήταν δυσάρεστη.
Μέσα σ' εκείνες τις στιγμές κατάλαβα κάπως το ποιόν του - ήταν κάποιος που δεν σεβόταν τους ανθρώπους, ένας σκληρός, ψυχρός άνδρας. Νομίζω πως ήταν ο πιο αδίστακτος άνδρας που γνώρισα ποτέ, ο πιο σκληρός, ο πιο ψύχραιμος. Ήταν ένας πρώην δάσκαλος, που είχε καταδικαστεί στην Ελλάδα για ομοφυλοφιλικά αδικήματα. Ένας έξυπνος, ικανός άνδρας, χωρίς καρδιά, χωρίς ανθρώπινη συμπόνια, ένας φανατικός αρχηγός. Αργότερα, όταν τον γνώρισα καλύτερα, δεν είχα καμία αμφιβολία πως μετά από οινοποσία μαζί μου μιας ολόκληρης μέρας, μέσα στην πιο φιλική ατμόσφαιρα, θα με είχε κυριολεκτικά γδάρει ζωντανό, αν νόμιζε ότι αυτό τον συνέφερε.
Εξακολουθούσε να είναι ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ και ήταν φανερό, γιατί είχε σχεδόν μυθική φυσιογνωμία - ήταν πολύ γενναίος - και πέθανε από βίαιο θάνατο το 1945, όταν ένας οπαδός του τον σκότωσε, αυτόν και το αγόρι σύντροφό του (Τζαβέλλα) με μια χειροβομβίδα. Τα κεφάλια τους τα είχαν καρφώσει σε πασσάλους και τα είχαν εκθέσει στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας. Ήταν μια ζωηρή και σημαντική φυσιογνωμία σ' αυτή την περίοδο της ελληνικής αντιστασιακής ιστορίας.»
Ο ίδιος Άγγλος λοχαγός υπαινίσσεται καθαρά στην αγγλική έκδοση του βιβλίου του «We Fell Among Greeks» πως ο Άρης Βελουχιώτης ήταν ομοφυλόφιλος και «Εξακολουθούσε να είναι παιδεραστής και ήτο αξιοσημείωτο ότι είχε πάντοτε ως έμπιστον ακόλουθον έναν όμορφον νεαρόν, με ρόδινα μάγουλα...»
Τα ίδια επαναλαμβάνει και ο αριστερός συγγραφέας Ανδρέας Κέδρος στο βιβλίο του ''Η Ελληνική Αντίσταση'', τόμος Α' : Κυκλοφορούσε γι' αυτόν η φήμη πως ήταν ομοφυλόφιλος. Βασιζόταν η φήμη στο ότι τον συνόδευε πάντοτε ένας υπασπιστής, «όμορφο παλικάρι με ρόδινα μάγουλα». Ο Άρης, απευθυνόμενος προς τους αντάρτες του, είπε μια ωμή φράση, που αξίζει να αναφερθεί: ''Βρε, πάρτε το χαμπάρι, εδώ πάν' θα την έχουμε μόνο για κατούρμα''»!
Από την άλλη μεριά ο Βρετανός συνταγματάρχης Νίκολας Χάμμοντ, ο σύνδεσμος με τον ΕΛΑΣ, που γνώρισε προσωπικά τον Άρη, γράφει γι' αυτόν στο βιβλίο του «Με τους αντάρτες 1943-44» τα εξής: «Ο Άρης, ο πρώτος ''καπετάνιος'' του ΕΛΑΣ, ήταν διάσημος για την σκληρότητά του. Αιμοβόρος και σαδιστής, διεκπεραίωνε τη ''βρώμικη δουλειά'' του κομμουνιστικού αγώνα.
Είχε δολοφονήσει πολλούς συμπατριώτες του. Αντιπροσώπευε τον βασικά τουρκικό τύπο του τραμπούκου στην ελληνική του εκδοχή».
Ο Νεοζηλανδός λοχαγός Ουίλιαμ Τζόρνταν αποκαλεί το Βελουχιώτη στο βιβλίο του «Η αλήθεια για την Ελλάδα» σαν τον «κόκκινο φύρερ της Ελλάδος'' και υποστηρίζει ότι «διώχτηκε νέος από το πατρικό του σπίτι, που το είχε ατιμάσει με τις αποτρόπαιες και αναίσχυντες εκδηλώσεις της σεξουαλικής του διαστροφής». Γράφει, επίσης, ότι ο Άρης «έφτασε στην ομοφυλοφιλία και ήταν εκ γενετής διεστραμμένος και σαδιστής, προ παντός όμως εγκληματίας.
Ένας από τους απαισιότερους εγκληματίες που γέννησε ποτέ, σε ώρα συμφοράς για τους ανθρώπους, η φύση. Ήτανε κάτι χειρότερο από εγκληματίας. Ήτανε κακούργος σαδιστής. Και πρέπει να ομολογήσουμε πως ο Αθανάσιος Κλάρας ήταν αναντίρρητα κορυφή στην επιστήμη των βασανιστηρίων. Το μαστίγωμα ήταν η αβρότερη από τις εκδηλώσεις του προς εκείνους που είχανε τη δυστυχία να τον δυσαρεστήσουν. Το αγαπημένο μαρτύριο του Άρη, η μεγαλύτερή του διασκέδαση, ήτανε να χαράζει βαθιά το κορμί των θυμάτων του και να χύνει καυτό λάδι μέσα στις πληγές.
Συχνά για ποικιλία προτιμούσε να παραγεμίζει τις τομές με αλάτι. Ένα άλλο από τ' αστεία του ζωηρού αυτού παιδιού ήτανε να κόβει τους μαστούς των γυναικών ή να ξεριζώνει τ' αυτιά των δημάρχων και των προέδρων κοινοτήτων, των χωριών που δεν είχαν εκδηλώσει μεγάλο ΕΑΜικό ενθουσιασμό»
Ο Ναπολέοντας Ζέρβας επίσης στα απομνημονεύματά του γράφει ότι ο Βελουχιώτης, έσφαξε με τα χέρια του σε ένα ορεινό χωριό της Φθιώτιδος ένα 12χρονο κοριτσάκι, επειδή σύμφωνα με το αρρωστημένο του μυαλό ήταν πράκτορας των Γερμανών!
Ο Ουίλιαμ Μακνήλ, που διατέλεσε βοηθός του Αμερικανού Στρατιωτικού ακολούθου στην Ελληνική πρεσβεία, γράφει στο βιβλίο του «Το Ελληνικό Δίλημμα, Πόλεμος και Επακόλουθα», μεταξύ πολλών άλλων τα εξής: «Ο Άρης Βελουχιώτης ήταν κομμουνιστής και σαδιστής. Η ομάδα του απέκτησε φήμη για τη μεγάλη της απανθρωπιά και τόλμη. Συχνά υπηρέτησε σε ειδικό εκτελεστικό απόσπασμα, το οποίον βασάνισε και δολοφόνησε άνδρες καταδικασθέντες από τα «λαϊκά δικαστήρια».
Ο κομμουνιστής καθηγητής Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, που διατέλεσε και βουλευτής της ΕΔΑ, παραδέχθηκε σε συνέντευξή του στην ''ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ'' της 5ης Μαρτίου 1980 ότι «άσχετα προς τα αίτια, όμως, της παθήσεως, συνάγεται πως ο ελαττωματικός ''πρωτοκαπετάνιος'' θανάτωνε, για να επιδεικνύει τον ανδρισμό του ή για να εκδικείται το ελάττωμά του, σαν τελικό συμπέρασμα που μπορώ να πω, είναι ότι ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ ήταν μια δυνατή, αλλά διχασμένη προσωπικότητα. Υπέφερε από ψυχικά τραύματα, από ισχυρό πλέγμα μειονεξίας.
Υπέφερε ακόμη και από άλλα, ειδικής φύσεως απωθημένα, δημιουργημένα από ορισμένη λειτουργική ανεπάρκεια. Εξάλλου, η λειτουργική ανεπάρκειά του, για την οποία μου είχε μιλήσει ο ίδιος, του προκαλούσε αντισταθμιστική ψυχική αντίδραση και τότε φαίνεται ότι γινότανε ένας επιθετικός, σκληρός και αδυσώπητος άνθρωπος, όπως κυκλοφορούσε η φήμη στο αντάρτικο και στον πληθυσμό».
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΔΙΣΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ.
1. Η δολοφονία του 13χρονου αγοριού Γιώργου Μαραθέα για την οποία αγανάκτησε εναντίον του όλη η Ρούμελη. Αφού σκότωσε τον πατέρα του, πήρε αιχμάλωτο το παιδί για δύο μήνες και παρότι πήρε λύτρα για την απελευθέρωσή του, σκότωσε τελικά το παιδί με έναν τρομερά απάνθρωπο, εγκληματικό και σαδιστικό τρόπο που δεν το χωράει ανθρώπου ο νους, αποδεικνύοντας ακόμα και από αυτό και μόνο το βάναυσο και ανήθικο έγκλημά του τη νοσηρή σαδιστική ψυχοπαθολογία του.
Δε θα επαναλάβω τις αποτρόπαιες λεπτομέρειες αυτής της στυγερής και βάρβαρης δολοφονίας ενός ανήλικου παιδιού, η οποία αυτή βάρβαρη και αποτρόπαια σφαγή του μικρού παιδιού από τον Βελουχιώτη έχει περιγραφεί και περιλαμβάνεται επίσης και στο βιβλίο του δημοσιογράφου Γιώργου Καράγιωργα «Η ΟΠΛΑ χωρίς θρύλο» των εκδόσεων «Δωδώνη». Και μάλιστα όταν έμαθε ο Σιάντος τα καθέκαστα, εξοργίστηκε παρά πολύ.
2. Ο αντισυνταγματάρχης Νικόλας Χ. Μουτούσης μιλάει στο βιβλίο του «Και Διηγώντας τα να Κλαις» (1959) για τους έξι μήνες που έμεινε αιχμάλωτος στα χέρια του Άρη και τις «θηριωδίες των σύγχρονων ιεροεξεταστών». Αναφέρει επίσης τα λόγια του Άρη στη διάρκεια των βασανιστηρίων που υπέστη στα χέρια του: «Ζω τη δικτατορία του προλεταριάτου και θα την επιβάλω. Δεν κάνω απελευθερωτικό αγώνα, χωνέψτε το. Ή θα μου παραδώσετε την Ελλάδα, ή θα τη σπείρω αλάτι και θα την αφανίσω».
Στο ίδιο βιβλίο περιγράφεται πως ο Βελουχιώτης έσκισε με μαχαίρι το μηρό της κρατούμενής του Ζωής Κουμανιώτου, για να την αναγκάσει να μιλήσει, ενώ της έλεγε: «Μου αρέσει η φωνή σου σοπράνα, γι' αυτό θα σε κεντάω κάθε μέρα για να σ' ακούω».
3. Ο εθνικόφρονας αντάρτης Γιάννης Άγουρίδης, από το χωρίο Δύο Βουνά, έλαβε οικειοθελώς μέρος στην ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοπόταμου. Ο Άρης συνέλαβε με δόλο 14 αντάρτες της ομάδας Τζιβάρα – Αγουρίδη, τους βασάνισε και τους εκτέλεσε στο χωριό Μαυρολιθάρι. Ο λόγος ήταν ότι δε θέλησαν να υπαχθούν υπό της διαταγές του.
Ουσιαστικά τους κάλεσε στο Μαυρο¬λιθάρι για δήθεν συνεργασία και συνεννόηση και τη νύκτα τους έβαλε σε διάφορα σπίτια για διανυκτέρευση. Τα μεσάνυχτα διέταξε τη σύλληψή τους και τον αφοπλισμό τους. Το επόμενο πρωί τους υποχρέωσε, παρουσία των κατοίκων του χωριού, να σκάψουν πρώτα τους τάφους τους στο νεκροταφείο του χωριού και στη συνέχεια οι αντάρτες του τους έδειραν μέχρι αίματος με συρμάτινα μαστίγια και τους διαπόμπευσαν στα μάτια των κατοίκων, κατηγορώντας τους σαν προδότες και όργανα των Ιταλών.
Τέλος έσπασαν με μαχαίρια τα οστά των βραχιόνων τους και έκοψαν με θηριώδη τρόπο τα άκρα των περισσοτέρων, μέχρις ότου τα θύματα υποκύψουν στα φρικτά αυτά βασανιστήρια.
Παρά τις γοερές κραυγές αυτών των ανδρών, κανένας από τους υποχρεωτικά παριστάμενους χωρικούς δεν τόλμησε να επέμβει ή να διαμαρτυρηθεί. Όλα αυτά εκτελέσθηκαν σύμφωνα με τις διαταγές του Βελουχιώτη, ο οποίος πρωτοστάτησε μάλιστα στο απάνθρωπο και κτηνώδες αυτό έγκλημα. Τη γυναίκα του Τζιβάρα τη βασάνισε κι εκτέλεσε με μαχαίρι ο ίδιος ο Άρης. Τα πτώματα των θυμάτων τάφηκαν στο νεκροταφείο του χωριού, μέσα στους φρεσκοσκαμμένους από τους ίδιους προηγουμένως τάφους τους!
4. Στις 9 Αυγούστου 1942 ο Βελουχιώτης συνέλαβε και εκτέλεσε στο Δερελή της Φθιώτιδας ένα πλανόδιο μουσικό με το όνομα Θωμά σαν ύποπτο πληροφοριοδότη των Ιταλών, τον οποίο και έσφαξε ο ίδιος.
5. Στις 14 Αυγούστου 1942 συνέλαβε στην περιοχή Πολύδροσο τον εθνικόφρονα φαρμακοποιό Παν. Δρίβα και τον εκτέλεσε σα συνεργάτη δήθεν των Ιταλών, επειδή στο φαρμακείο του ψώνιζαν Ιταλοί στρατιώτες.
6. Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου 1942 εκτελέστηκαν ως αντίποινα με εντολή του Άρη οι δυο κόρες (12 και 13 ετών) του Ι. Κόρδα από τους Κοχλιούς Ευρυτανίας, επειδή αυτός εγκατέλειψε τον ΕΛΑΣ, στον οποίο είχε καταταγεί για λίγες μέρες. Τα δυο κορίτσια σφαγιάσθηκαν με μαχαίρι από δυο άντρες του ΕΛΑΣ, στους οποίους δεν είχε εμπιστοσύνη ό Άρης, και τους οποίους ήθελε να αναμίξει στο έγκλημα. Οι δυο αυτοί αντάρτες έγιναν εκτελεστές παρά τη θέλησή τους κάτω από την απειλή της σφαγής τους από δυο καπεταναίους τους Άρη (ή θα τα σφάξετε η θα σφάξουμε εμείς εσάς).
7. Κατά τα τέλη Οκτωβρίου 1942 ο Άρης συνέλαβε τον πρώην αντάρτη του ΕΛΑΣ Πρόβια στο χωριό Τσούκα της Φθιώτιδας. Με εντολή του τον έδεσαν σε ένα κορμό δέντρου και τον εκτέλεσαν με μεσαιωνικά βασανιστήρια (μαχαιριές, λάδι βραστό στις πληγές, κ.λ.π.), επειδή εγκατέλειψε τον ΕΛΑΣ.
8. Στις 20 Νοεμβρίου 1942 και ενώ γίνονταν προετοιμασίες για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, ο Άρης συνέλαβε στην περιοχή Μαυρολιθαρίου την Ιωάννα Γκόγγου από την Στρώμη της Παρνασσίδας, διότι δήθεν κατέδωσε τους Άγγλους της Γκιώνας στους Ιταλούς, παρά το γεγονός ότι οι Άγγλοι το διέψευσαν, η αιτία ήταν πως η κοπέλα δεν επιθυμούσε να ενταχθεί στον ΕΛΑΣ, και την σκότωσε με μαχαίρι μετά από εντολή του ένας αντάρτης του ΕΛΑΣ, επειδή θεωρήθηκε και ο αντάρτης αυτός ως ύποπτος φυγής από τον ΕΛΑΣ.
9. Στις 23η Νοεμβρίου 1942 ο Άρης εκτέλεσε με τα χέρια του στην πλατεία του χωριού Καστριώτισσα Παρνασσίδας τον κτηνοτρόφο Νικ. Μασσαβέττα, απόγονο του Αθανασίου Διάκου, από τη Μουσουνίτση, σαν ζωοκλέφτη και αφαίρεσε από την οικογένειά του όλα της τα πρόβατα.
10. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του Άρη Βελουχιώτη είναι και η άνανδρη και άτιμη δολοφονία του Συνταγματάρχη Ψαρρού αρχηγού της Αντιστασιακής Οργάνωσης του «5/42» και των αντρών του, η οποία ιστορία είναι σε όλους γνωστή και δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες, και
11. Το μεγαλύτερο έγκλημα της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας είναι οι αποτρόπαιες σφαγές περίπου 3000 ανθρώπων στον Μελιγαλά το 1944 με αποτρόπαιο τρόπο, που είναι ένα γεγονός γνωστό στους πάντες.
Άπειρα είναι ακόμα τα αποτρόπαια εγκλήματα που διέπραξε ο Άρης Βελουχιώτης είτε ο ίδιος είτε ως ηθικός αυτουργός, και τον οποίο το ίδιο το ΚΚΕ τον είχε αποκηρύξει.
Τελικά το ΚΚΕ κατά την πανελλαδική συνδιάσκεψη που πραγματοποίησε στις 16 Ιουλίου 2011, και θεωρώντας πως ο χρόνος ‘’θάβει’’ τα γεγονότα, και πως οι παλαιότεροι ξεχνούν, και οι νεότεροι δεν γνωρίζουν, αποφάσισε την αποκατάσταση και την αναβάθμιση αυτού του σαδιστή, κίναιδου και ανθέλληνα αιματοβαμμένου φονιά με αίμα χιλιάδων αθώων Ελλήνων, του αποκηρυγμένου δηλωσία από το ίδιο το ΚΚΕ, του Άρη Βελουχιώτη, σε ήρωα της αριστεράς και της Εθνικής Αντίστασης.
Πώς να καταλάβουν ότι το παιδί σου είναι τετράποδο και χνουδωτό;
Δεν εξανθρωπίσατε τα ζώα απανθρωποποιήσατε τον άνθρωπο. Δεν κάνατε τα ζώα οικογένεια. Κάνατε την οικογένεια περιττή.
Και το κράτος παρακολουθεί σιωπηλό γιατί η παραφροσύνη όταν μαζικοποιείται, παύει να θεωρείται πρόβλημα.
«Πώς να καταλάβουν ότι το παιδί σου είναι τετράποδο και χνουδωτό;»
Από πότε στην ελλάδα τα σκυλιά τα θεωρούνε παιδιά;
Όχι, το πρόβλημα δεν είναι η λεζάντα.
Το πρόβλημα είναι ότι ειπώθηκε δημόσια και πέρασε σαν κάτι χαριτωμένο, φυσιολογικό, κοινωνικά αποδεκτό.
Σε μια χώρα όπου υποτίθεται ότι υπάρχει κράτος, θεσμοί και στοιχειώδης έννοια κοινωνικής τάξης, δηλώνεις ότι το “παιδί” σου είναι ζώο και κανείς δεν αναρωτιέται αν αυτό είναι δείγμα συναισθηματικής διαταραχής ή κοινωνικής παρακμής.
Είναι άραγε λογικό;
Είναι ηθικό;
Είναι υγιές;
Ή απλώς έχουμε φτάσει στο σημείο όπου η στρέβλωση βαφτίζεται ευαισθησία και η αντικατάσταση του ανθρώπου από το κατοικίδιο θεωρείται πρόοδος;
Και το κράτος;
Άφαντο. Όχι γιατί δεν βλέπει αλλά γιατί συμφωνεί σιωπηλά.
Γιατί όταν η παράνοια γίνεται πλειοψηφία, παύει να διώκεται και αρχίζει να προστατεύεται.
Δεν είναι αστείο.
Είναι σύμπτωμα κοινωνίας που έχασε το μέτρο και χειροκροτά την απώλειά του.
Στο δρόμο ή σε πάρκα βλέπω περισσότερα σκυλιά να συνοδεύονται για να κάνουν τις ανάγκες τους και να λερώσουν πλατείες, πάρκα, πεζοδρόμια, παρά παιδιά!!!
Η κοινωνική παρακμή μετριέται πλέον σε λουράκια και χνουδωτές “οικογένειες»
Κάποτε ντρεπόσουν να πεις ότι δεν έκανες οικογένεια. Τώρα το διαφημίζεις με φίλτρα και καρδούλες.
The Economist: «Οι ΗΠΑ θα άρουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας – Έκλεισαν συμφωνία ύψους 12 τρισ. δολαρίων»! Θα περιλαμβάνει εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου, φυσικού αερίου και χρυσού
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία φέρεται να έχουν ήδη συμφωνήσει στην άρση των κυρώσεων με αντάλλαγμα μια κολοσσιαία συμφωνία ύψους 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων!
Αυτό αναφέρει το βρετανικό περιοδικό The Economist. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Ουάσιγκτον έχει αυξήσει την πίεση στο Κίεβο.
Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να τελειώσει ο πόλεμος… χθες ώστε να προχωρήσει σε πραγματικά κερδοφόρες συμφωνίες με την Ρωσία.
Το ποσό είναι αστρονομικό και αρκεί για να βγάλει τις ΗΠΑ από την οικονομική δυσπραγία. Θέλει να παρουσιάσει κάτι τόσο σημαντικό στο αμερικανικό κοινό πριν τις ενδιάμεσες εκλογές στο τέλος του 2026.
Στην Ευρώπη, υπάρχουν αυξανόμενοι φόβοι ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να αναγκάσει την Ουκρανία να κάνει μεγάλες παραχωρήσεις μέχρι τον Ιούνιο προκειμένου να πάρει χρυσό, πετρέλαιο αλλά και φυσικό αέριο από την Ρωσία.
Οι έλληνες πολιτικοί φρόντισαν να κηρύξουν τον πόλεμο στη ρωσία, ώστε να είμαστε από την σωστή πλευρά της ιστορίας.
Δείτε πόσο κοστίζουν τα καύσιμα και πόσο είναι η φορολογία στο ελλαδιστάν της Νέας Δημοκρατίας
Οι ειδικοί απεσταλμένοι Ντμίτριεφ και Γουίτκοφ έχουν ήδη συναντηθεί τουλάχιστον εννέα φορές από τον Απρίλιο του περασμένου έτους.
Πρόσωπα κοντά στην οικογένεια Τραμπ διαπραγματεύτηκαν την απόκτηση μετοχών σε ρωσικά ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία.
Στις ΗΠΑ έχουν προσφερθεί συμφωνίες για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Αρκτικής, αποθέματα σπάνιων γαιών, ένα κέντρο πυρηνικών δεδομένων και μια σήραγγα κάτω από το Βερίγγειο Πορθμό.
Επιπλέον, είναι απίθανο η Ευρώπη να συμφωνήσει πρόθυμα σε αυτό.
Η Ευρώπη μπορεί να μην συμφωνήσει αλλά αν οι ΗΠΑ άρουν τις κυρώσεις τότε οι όποιες ευρωπαϊκές παραμείνουν θα είναι σαν να μην υφίστανται.
Κι ενώ τα ευρωπαϊκά αριστερά media μιλούν ασταμάτητα για τη «μη δημοφιλία Τραμπ», σπανίως αναφέρονται και στην άλλη πλευρά της εξίσωσης: στη πρωτοφανή φθορά των κυβερνήσεων της ΕΕ που στηρίζουν τη σημερινή ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική.
Η πολιτική νομιμοποίηση της Ευρώπης συρρικνώνεται.
Η κοινωνική κόπωση από την ακρίβεια και την “πράσινη μετάβαση” αυξάνεται.
Γεωπολιτικά, η #Ευρώπη δεν έχει ενιαία στρατηγική.
Είναι εξαρτημένη ενεργειακά.
Είναι εξαρτημένη αμυντικά.
Η ενεργειακή της πολιτική είναι σε γενικευμένη αμφισβήτηση – και, ομολογημένα πια – οδηγεί σε αποβιομηχάνιση.
Τώρα και η πολιτική της ΕΕ στην Πρωτογενή Παραγωγή είναι σε αμφισβήτηση – στα δικαστήρια, κυριολεκτικά (Συμφωνία #Mercosur).
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026
Κλείστε το μπoyρδέλo της ΕΡΤ. Η αλήθεια είναι μία. Οι Γερμανοί θα καταφέρουν πάλι να διχάσουν τούς Έλληνες. Σέ πατριώτες αγωνιστές και σέ προδότες δοσίλογους.
Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι κάποιοι είχαν σηκωμένο το δεξί τους χέρι κ όχι το αριστερό τους. Οι κομμουνιστές όπως ξέρω πάντα το αριστερό χέρι σηκώνουν.
Περί των φωτογραφιών των εκτελέσεων στην Καισαριανή
Oι φωτογραφίες της εκτέλεσης στην Καισαριανή τις οποίες ο Βέλγος συλλέκτης τις απέσυρε και διέκοψε την δημοπρασία στο ebay παραλίγο να οδηγήσουν σε πραγματικό «εμφύλιο» την ελληνική Αριστερά.
Όπου ο καθένας προσπάθησε να κερδίσει για τον εαυτό του ένα κομματάκι δημοσιότητας.
Μια το ΚΚΕ για να τις κάνει ολοδικές του, μια το Ίδρυμα Τσίπρα, ο Χαρίτσης από τη ΝΕΑΡ, ο Δήμος Χαϊδαρίου, ο Δήμος Καισαριανής και όποιος άλλος ήθελε να δώσει αξία στον εαυτό του που δεν του αναλογούσε.
Για τις Φωτογραφίες των εκτελεσθέντων την Πρωτομαγιά 1944! Τι γνωρίζουμε γι αυτούς.
- Οι περισσότεροι εκ των 200 θυμάτων ήσαν χαρακτηρισμένοι κομμουνιστές κρατούμενοι από την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά, πρώην έγκλειστοι της Ακροναυπλίας, αλλά και άλλων τόπων, οι οποίοι είχαν καταλήξει στο στρατόπεδο κρατουμένων Χαϊδαρίου από όπου και περιελήφθησαν σε αυτήν την μαζική εκτέλεση αντιποίνων για την δολοφονία από το ΚΚΕ Γερμανών αξιωματικών με εντολή του άλλου μεγάλου προδότη Μπελογιάννη.
- Η κυβέρνηση Τσουδερού ίσως θα έπρεπε να είχε ελευθερώσει τους πολιτικούς κρατουμένους μαζί με τους ποινικούς πριν αναχωρήσει για την Κρήτη.
- Ομως και οι αριστεροί αποκρύπτουν ότι ενώ πολλοί έγκλειστοι σε άλλες φυλακές ή εξόριστοι στα νησιά απέδρασαν κατά την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, –συχνά με τη σιωπηρή βοήθεια των φρουρών- κανείς δεν απέδρασε από την Ακροναυπλία, όπου εκρτούντο τότε και τα πιό πολλά ηγετικά στελέχη, γιατί αυτή ήταν η εντολή του Γιάννη Ιωαννίδη που ανέμενε να ελευθερωθούν από τους Γερμανούς λόγω του Συμφώνου Φικλίας Molotov – Ribbentrop. Αργότερα ολα σχεδόν τα στελέχη φρόντισαν να μεταφερθούν σε νοσοκομεία ή σανατόρια ως φυματικοί και να αποδράσουν!
- Οι φυσικοί εκτελεστλες των 200 ήσαν οι Γερμανοί, αλλά τα όπλα τα οπλισαν οι Ελασίτες του ΚΚΕ.
Όι Ελασίτες και το ΚΚΕ γνώριζαν πολύ καλά όταν σκότωσαν με εντολή του προδότη Μπελογιάννη τον Γερμανό στρατηγό Franz Krech και τρεις κατωτέρους αξιωματικούς κοντά στους Μολάους ότι κάποιες εκατοντάδες αθώοι θα πλήρωναν με τη ζωή τους.
Ήταν ο συνηθισμένος τρόπος δήθεν αντίστασης των κομμουνιστών του ΕΛΑΣ. Ακίνδυνα για τους ίδιους κτύπήματα σε λίγους Γερμανούς που γνώριζαν ότι θα προκαλούσαν σίγουρα αντίποινα εναντίον αθώων.
- Πραγματικά Αντίσταση έκαναν όλοι οι άλλοι–με δολιοφθορές, πληροφορίες, μάχες κατά μέτωπο, κλπ- χωρίς να προκαλούν χιλιάδες θύματα και δυστυχία σε αθώους Ελληνες.
- Πιστεύω ότι οι κομμουνιστές της Ελλάδος ΚΚΕ και αριστερά θα έπρεπε να είναι λίγο συγκρατημένοι στα σχόλιά τους για τις φωτογραφίες των 200 θυμάτω γιατί κανείς ακόμα δεν γνωρίζει αν είναι γνήσιες.
Αυτούς τους εκτέλεσαν Γερμανοί σαν αντίποινα, της δολοφονίας Γερμανών αξιωματικων από το ΚΚΕ. Λείπουν παρά πολλές παρόμοιες φωτογραφίες από πολλές δεκάδες ομάδες θυμάτων που οδηγούνταν στους Τόπους Θυσίας –Φενεός, Στιμάγκα, Πηγάδα Μελιγαλά, Τσουρνάτι, ΆνωΒροντού, κλπ.,κλπ.- και σφάζονταν από τους πολιτικούς τους προγόνους.
Θα πρεπει όλοι να σκέπτονται και αυτά τα αθώα θύματα (παιδιά, γυναίκες και άνδρες βάναυσα βασανισμένους) πως πορεύονταν προς τον τόπο του μαρτυρίου τους;
Η Αριστερά με τους κομμουνιστές..... Μια ζωή ψέμα και προδοσία εναντίον του ελληνικού λαού
Ας ενημερώσει κάποιος τον Μενέλαο ότι όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα ήταν σε ισχύ το σύμφωνο Ρίμπεντροπ Μολότωφ.
Άρα οι Γερμανοί ήταν φίλοι σας κουμμούνια
Κύριε Χαραλαμπίδη ο Μεταξάς βρήκε κρατούμενους για ποινικά αδικήματα όταν ανέλαβε την Πρωθυπουργία και παρέμειναν στις φυλακές όπως όριζε ο νόμος για καθένα ξεχωριστά. Απεβίωσε δε στις 29 Ιανουαρίου 1941.
Βρείτε κάτι άλλο να πείτε για κατηγόρια έτσι φανατισμένοι όπως είστε όταν ο Μεταξάς εφάρμοσε όλους τους νόμους που προστάτευαν τον αγρότη και τον εργάτη από τότε λυσσάξατε από το κακό σας.
Ο κουμουνιασμός είναι ο καρκίνος της ελληνικής κοινωνίας είναι αρρώστια.
Στο χθεσινοβραδυνό (16/2/2026) Δελτίο Ειδήσεων του MEGA η "αμερόληπτη" κυρία Τσίμα αναφέρθηκε στους "διακόσιους Κομμουνιστές που το μεταξικό καθεστώς παρέδωσε στον κατακτητή για εκτέλεση"...
Ακούγοντας την είδηση εξήγησα στην κόρη μου, με την οποία βλέπαμε μαζί το δελτίο, ότι ο Μεταξάς είχε πεθάνει περίπου δύο μήνες πριν τη γερμανική επίθεση στην Ελλάδα και ότι ο τότε πρωθυπουργός, ο Κορυζής, αυτοκτόνησε δύο εβδομάδες σχεδόν μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα. Έτσι η κόρη μου κατάλαβε την παπάτζα της αριστεράς! Αν δεν ήμουν εκεί θα είχε "καταπιεί" την είδηση αμάσητη!!!
Ο Ιωάννης Μεταξας πέθανε 29 Ιανουαρίου 1941.
Οι γερμανοι κατέλαβαν την Ελλάδα 6 Απριλίου 1941.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν η άθλια προσπάθεια συκοφαντησεως του επιστρέφει στους ξενόδουλους κομμουνιστές συκοφάντες
Έχουν παρανοήσει με τις φωτογραφίες, οι κομμουνιστές που δεν ξέρουμε καν αν είναι γνήσιες.
Ξεχνάνε μέχρι και 1. Ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι μπορούσαν να έχουν αποφυλακιστεί αλλά η ηγεσία του ΚΚΕ τους διέταξε να παραμείνουν έγκλειστοι (Μανούσακας, Ιωαννίδης)
2. Η απόφαση να σκοτώσουν οι κομμουνιστές τον Γερμανό υποστράτηγο, για τον οποίον οι 200 εκτελέστηκαν ως αντίποινα, ήταν του Μπελογιάννη, εν γνώσει του ότι θα την πληρώσουν αθώοι.
Ο Χαραλαμπίδης έχει χάσει κάθε αξιοπιστία ως αριστερός ιστορικός, πέραν των στενών ορίων του Περισσού.
Ζούμε σε μία χώρα που τιμάει τους προδότες ....Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να σκοτώνει ο Έλληνας τον Έλληνα, από αυτό μόνο οι εχθροί της Ελλάδας ωφελούνται!!!
Σεπτέμβριος 1944 οι Γερμανοί φεύγουν κι ο αέρας της Ελευθερίας πνέει στην Πελοπόννησο, αλλά τα βάσανα δεν τελειώνουν! 9 Σεπτεμβρίου 1944, οι κομμουνιστοσυμμορίτες του ΚΚΕ επιτίθενται στη πόλη της Καλαμάτας με δύο Συντάγματα και χιλιάδες χωρικούς που επιστράτευσαν βιαίως.
Μετά από μάχη συντρίβουν την άμυνα της πόλεως και καταλαμβάνουν την Καλαμάτα, σφάζοντας και ρημάζοντας! Μία μεγάλη φάλαγγα από πολεμιστές της Καλαμάτας και πολύς άμαχος πληθυσμός κατευθύνονται προς το Μελιγαλά, για να γλυτώσουν!
Το πρωϊ της 13ης Σεπτεμβρίου 1944 αρχίζει η επίθεση των κομμουνιστοσυμμοριτών κατά του Μελιγαλά. Ο Μελιγαλάς αντιστέκεται! Οι Έλληνες πατριώτες, πολεμούν σαν λιοντάρια. Την επόμενη μέρα οι κομμουνιστές με προδοσία, κατορθώνουν και εισχωρούν στις γραμμές των αμυνομένων.
Ο Μελιγαλάς πέφτει στα χέρια των εξαγριωμένων Ελασιτών του ΚΚΕ κι ακολουθούν σκηνές φρίκης και ντροπής για το ανθρώπινο γένος. Σφάζονται 41 τραυματίες στο Νοσοκομείον κι όλο το ιατρικό προσωπικό. Γυναικόπαιδα και γέροι κομματιάζονται στους δρόμους, γυναίκες έγκυοι ξεκοιλιάζονται, κοπέλες βιάζονται κτηνωδώς.
Κατεβάζουν την Ελληνική σημαία και στη θέση της, βάζουν ένα κόκκινο πανί. Φυλακίζονται όσοι απέμειναν ζωντανοί, τα γυναικόπαιδα κλείνονται χωρίς νερό και φαϊ σε διάφορα υπόγεια. 18 έγκριτοι Καλαματιανοί οδηγούνται στην Καλαμάτα, όπου τους κατακρεουργούν και τους κρεμούν στα πολύφωτα του Δημοτικού φωτισμού της κεντρικής πλατείας της Καλαμάτας.
Στο τέλος όλοι οι φυλακισμένοι οδηγούνται δεμένοι, ανά τρείς, 2 χιλιόμετρα έξω απ’ το Μελιγαλά στη γνωστή πηγάδα, γυμνοί, ξυπόλητοι, νηστικοί, διψασμένοι, τραυματίες, ασθενείς, αναγκάζονται από τ’ ανθρωπόμορφα κτήνη, νά βαδίσουν. Όσοι δεν βαδίζουν γρήγορα οι κομμουνιστές τους σφάζουν επί τόπου. Όσοι είναι δεμένοι με το ίδιο καλώδιο, σφάζονται κι αυτοί. Όποιος τολμά να μιλήσει, σφάζεται αμέσως. Κατά μήκος της διαδρομής από το Μπεζεστένι, έχουν τοποθετηθεί κομμουνιστές και προκαλούν τό πλήθος φωνάζοντας:
«Θάνατος – θάνατος – θάνατος».
Στήν Πηγάδα οι δήμιοι, μεταφέρουν στα χείλη της Πηγάδας κάθε τριάδα και τους σφάζουν με μία μαχαιριά στήν κοιλιά ή την καρδιά το λαρύγγι και τους ρίχνουν μέσα στην πηγάδα μαζί με πολλούς ζωντανούς, μπροστά στα γεμάτα φρίκη κι αποτροπιασμό μάτια των συγγενών τους, που υποχρεώθησαν να παρακολουθήσουν τα βασανιστήρια και την σφαγή τους. Η ελευθερία της Ελλάδος πληρώνεται εδώ με πολύ Ελληνικό αίμα.
Αυτό συνεχίζεται επί τρεις ολόκληρες μέρες, χωρίς διακοπή, μέχρις ότου δέν υπάρχουν άλλοι.
Για πολλούς εφαρμόζεται αγριώτερος τρόπος. Με τσεκούρια και κλαδευτήρια τους κόπτουν χέρια και πόδια, αυτιά και μύτες.
Ο πυθμένας της Πηγάδας κοχλάζει, τα έγκατα της γης αναταράσσονται και βοούν, οι σάρκες τών κρεουργηθέντων σφαδάζουν. Οι θρήνοι κι οι κραυγές γεμίζουν τον αέρα! Οί σφαγείς μένουν ατάραχοι και συνεχίζουν, συνεχίζουν, συνεχίζουν τό μακάβριον έργο τους.
Το επίσημο κράτος μέχρι το 1974 τιμούσε και μετείχε στο τελούμενο μνημόσυνο. Μετά το 1974 απέχει από το να τιμά την μνήμην των αγρίως σφαγιασθέντων πατριωτών του Μελιγαλά.
Οι συγγενείς όμως των θυμάτων ο Ελληνικός λαός περιφρονώντας την κρατική απαγόρευση και την κατάργηση του Μνημοσύνου, τιμούν την μνήμη των θυμάτων της κομμουνιστικής θηριωδίας.
Η ιστορία δεν παραχαράσσεται όταν ακόμη και παιδιά βαφτίζονται «δοσίλογοι»⚠️
Στη δημόσια συζήτηση γύρω από τα γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου, ο όρος «δοσίλογος» όλο και περισσότερο τελευταία χρησιμοποιείται συχνά με τρόπο αυθαίρετο, γενικευτικό και πολιτικά φορτισμένο. Η ιστορική πραγματικότητα, όμως, είναι πάντα πιο σύνθετη από τα συνθήματα.Μνημεία όπως αυτό της φωτογραφίας όπου ανάμεσα στους νεκρούς περιλαμβάνονται η Τασία Αγγελοπούλου, 6 ετών, και η αδερφή της Αθανασία Αγγελοπούλου, 2 ετών(η επιτύμβια στήλη βρίσκεται στο χωριό Αγ.Νικολαο Αργολιδος, τόπο καταγωγής των θυμάτων) υπενθυμίζουν πόσο εύκολα η μνήμη γίνεται πεδίο στρέβλωσης.
Κανένα παιδί δύο ή έξι ετών δεν μπορεί να θεωρηθεί συνεργάτης κατακτητή.
Η παρουσία τους σε λίστα σφαγιασθέντων δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας
ήταν άμαχοι, θύματα μιας εποχής αχαλίνωτης βίας, η οποία σημάδεψε την Ελλάδα από το 1943 έως το 1949.
Η ιστοριογραφία τόσο η ελληνική όσο και η διεθνήςχρησιμοποιεί τον όρο «δοσίλογος» με αυστηρά νομικά και θεσμικά κριτήρια:
Πρόσωπα που συνεργάστηκαν θεσμικά με τις αρχές Κατοχής, κυρίως μέσω διοίκησης, οικονομικής ενίσχυσης ή παροχής υπηρεσιών ασφαλείας.
Πρόσωπα που καταδικάστηκαν από τα Ειδικά Δικαστήρια Δοσιλόγων (1944–1949) και εννοείται όχι από προφορικές αφηγήσεις.
Συνολικά παραπέμφθηκαν περίπου 20.000 άτομα, εκ των οποίων λιγότεροι από 2.200 καταδικάστηκαν και οι περισσότεροι για διαχείριση κατοχικών πόρων ή συνεργασία με γερμανικές αρχές και όχι για συμμετοχή σε μάχες ή επιχειρήσεις.
Τα μικρά παιδιά, οι γυναίκες που δεν είχαν καμία δημόσια θέση, οι ηλικιωμένοι αγρότες ή οι τυχαίοι πολίτες δεν ανήκουν ούτε εξ αποστάσεως σε αυτή την κατηγορία.
Από την άλλη πλευρά η αποκαλούμενη Εθνική Αντίσταση δεν ήταν ένα ενιαίο σώμα. Υπήρχαν
στρατιωτικές οργανώσεις με αντικατοχικό έργο,τοπικές αντιπαραθέσεις,
συγκρούσεις που δεν σχετίζονταν με τους Γερμανούς,εκτελέσεις και αντιποίνων μεταξύ οργανώσεων.
Η ιστοριογραφία πλέον αναγνωρίζει ότι ένα μέρος των συγκρούσεων στην περίοδο 1943–44 είχε ήδη προ-εμφυλιακό χαρακτήρα, ανεξάρτητα από τις δυνάμεις Κατοχής.
Τα θύματα των Εμφυλιακών συγκρούσεων δεν ήταν ποτέ «δοσίλογοι» συλλήβδην.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας ιδιαίτερα στη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία και την Πελοπόννησο κατεγράφησαν εκτελέσεις ολόκληρων οικογενειών όπως αυτή της φωτογραφίας,γυναικών και ηλικιωμένων,
παιδιών,τυχαίων συγχωριανών που θεωρήθηκαν «μη συνεργάσιμοι» με κάποια οργάνωση.
Η νεότερη ιστορική έρευνα (Μαραντζίδης, Καλύβας, Mazower, Λιάκος κ.ά.) δείχνει ότι σημαντικό τμήμα των θυμάτων οφείλεται σε τοπικές συγκρούσεις, διώξεις και ιδεολογικές στοχοποιήσεις και όχι σε συνεργασία με τους Γερμανούς.Η συγκεκριμένη περίπτωση των μικρών κοριτσιών δεν είναι εξαίρεση. Είναι σύμπτωμα μιας περιόδου όπου η βία ξεπέρασε κάθε έννοια διάκρισης μεταξύ μαχητών και αμάχων.
Δυστυχώς το μεγαλύτερο πρόβλημα αρχίζει όταν, δεκαετίες αργότερα, εμφανίζονται αφηγήματα που απαξιώνουν συλλήβδην ολόκληρα χωριά ως «δοσίλογους»,χαρακτηρίζουν κάθε θύμα αντικομμουνιστή ή μέλους τοπικής άμυνας ως «συνεργάτη», και τέλος παραγνωρίζουν ότι χιλιάδες άμαχοι βρέθηκαν στη δίνη των αντιπαραθέσεων χωρίς καμία πολιτική συμμετοχή.Η γενίκευση είναι ιστορικά αστήρικτη και ηθικά απαράδεκτη.
Ένα μνημείο που γράφει πως μια εξάχρονη και μια δίχρονη «σφαγιάστηκαν» από το ΚΚΕ δεν ζητεί εκδίκηση ούτε πολιτικοποίηση. Ζητά μια απλή παραδοχή.
Η βία της εποχής χτύπησε αδιακρίτως. Και τα παιδιά δεν υπήρξαν ποτέ ούτε δοσίλογοι ούτε ένοχοι. Ήταν μόνο θύματα.
Όσο η ιστορία αντιμετωπίζεται με γενικεύσεις και ιδεολογικούς αναχρωματισμούς,
τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από την αλήθεια και τόσο περισσότερο προσβάλλουμε τη μνήμη εκείνων που πραγματικά χάθηκαν.🕊️
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Αναρτήσεις
