οι εργαζόμενοι του κλάδου θα πρέπει να πάρουν θέση. κλικ εδώ
SOSτε την Ελληνική τυπογραφία
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026
Στο μικροσκόπιο της εφορίας οι καταθέσεις μετρητών: Ξεκίνησε η αποστολή χιλιάδων ειδοποιητηρίων για αποκλίσεις στα εισοδήματα.
Στο μικροσκόπιο των φορολογικών αρχών έχουν βρεθεί οι τραπεζικοί λογαριασμοί πολιτών που πραγματοποίησαν καταθέσεις μετρητών κατά τη διάρκεια του 2024, στο πλαίσιο εκτεταμένων διασταυρώσεων για τον εντοπισμό πιθανών αδήλωτων εισοδημάτων.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες αντιπαραβάλλουν ήδη τα τραπεζικά δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους καταθέσεις μετρητών, κάρτες, αγορές με τις φορολογικές δηλώσεις των πολιτών, επιδιώκοντας να διαπιστώσουν κατά πόσο τα ποσά που εμφανίζονται στους λογαριασμούς καλύπτονται από τα δηλωμένα εισοδήματα.
Ως κατάθεση μετρητών από τις φορολογικές αρχές ορίζεται η μεταφορά σε τραπεζικό λογαριασμό χρημάτων που διατηρούνταν σε φυσική μορφή —δηλαδή χαρτονομίσματα και κέρματα—, διαδικασία η οποία πραγματοποιείται είτε στα ταμεία των τραπεζικών καταστημάτων είτε μέσω μηχανημάτων αυτόματων συναλλαγών (ΑΤΜ).
Είτε πρόκειται για χρήματα που φυλάσσονταν στο σπίτι, είτε για ποσά που προέρχονται από αποταμιεύσεις ή από την πώληση κάποιου προσωπικού αντικειμένου, το κρίσιμο ζητούμενο για τις ελεγκτικές αρχές είναι η τεκμηρίωση της προέλευσης των χρημάτων και η αντιστοίχισή τους με τα δηλωθέντα οικονομικά στοιχεία κάθε φορολογούμενου.
Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, η Κρατική Υπηρεσία Εσόδων ξεκίνησε από τις 12 Νοεμβρίου την αποστολή χιλιάδων ενημερωτικών επιστολών προς τους φορολογούμενους που κατέθεσαν μετρητά εντός του 2024.
Όσοι παραλάβουν τη σχετική ειδοποίηση καλούνται να ελέγξουν αναλυτικά την πηγή προέλευσης των χρημάτων τους και να διαπιστώσουν εάν προκύπτει κάποια αδικαιολόγητη απόκλιση σε σχέση με όσα έχουν δηλώσει στην εφορία.
Συνολικά, η πρωτοβουλία των φορολογικών αρχών στοχεύει στον στοχευμένο εντοπισμό ουσιαστικών αποκλίσεων μεταξύ τραπεζικών κινήσεων και φορολογικών δηλώσεων,
Μην σπρώχνετε.
Όλοι θα πάρετε
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026
Η υποτιθέμενη ευζωία των σκυλιών δεν μπορεί να σημαίνει δυστυχία για τους ανθρώπους.
ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΑΡΜΟΔΙΟ.
ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟ.
Προς κάθε σκυλόφιλο.
Προς κάθε σκεπτόμενο.
Όταν κάποιος έχει έναν σκύλο στην αυλή ή στο μπαλκόνι του και το σκυλί γαβγίζει ασταμάτητα, επί ώρες, μέρα και νύχτα, εσείς το θεωρείτε φυσιολογικό;
Θεωρείτε φυσιολογικό ένας άνθρωπος, ενας ασθενής, ένας μαθητής που θέλει να διαβάσει να μην μπορεί να ησυχάσει μέσα στο ίδιο του το σπίτι εξαιτίας της συνεχούς ηχορύπανσης από τα σκυλιά;
Όπως όλοι γνωρίζετε αν αρχίσει ένα σκυλί να γαυγίζει αυτομάτως σε μία τεράστια απόσταση αρχίζουν και γαυγίζουν εκατοντάδες άλλα σκυλιά και ξεσηκώνεται όλη η γειτονιά στο πόδι.
Αν δεν το θεωρείτε φυσιολογικό, τότε γιατί δεν θεσπίζετε ένα σαφές και αποτελεσματικό νομοθετικό πλαίσιο που να προστατεύει τους πολίτες;
Νόμους για τα σκυλιά ψηφίζετε.
Γιατί δεν ψηφίζετε αντίστοιχες διατάξεις για την προστασία των ανθρώπων από τη συνεχή ηχορύπανση των σκυλιών;
Γιατί δεν ψηφίζεται νόμος ώστε οι σκυλόφιλοι επιτέλους να σέβονται το αστικό περιβάλλον και τους υπόλοιπους πολίτες που βρίσκονται γύρω τους;
Οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να ζουν όμηροι των γαβγισμάτων επειδή κάποιοι αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Θα μας απαντήσει επιτέλους κάποιος αρμόδιος ή η προστασία της ανθρώπινης ζωής και ηρεμίας δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για την Αμαρτωλή Αριστερή συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;
Έχουμε Κυβέρνηση που υποτίθεται προστατεύει τα σκυλιά αλλά αδιαφορεί παντελώς για την ηρεμία των πολιτών και την ασφάλεια τους.
Εφαγαν το μπινελίκι της ζωής τους, αλλά έδειξαν ανωτερότητα!
Ο Γιαννακόπουλος ανεβάζει ένα βίντεο στο οποίο ξεσκίζει απ' τη μια τον Γρηγόρη Δημητριάδη (ψηλό), φωτογραφίζοντάς τον ως «νονό» και εκβιαστή», κι απ' την άλλη τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη (μπεκρή), υπονοώντας πως εκτέλεσε διαταγή του ψηλού.
Καταγγέλλει συμβάν με χυδαία, κατ' αυτόν, σωματική έρευνα (χούφτωμα) αστυνομικών στην κόρη του.
Και ακολουθεί το...φοβερό: ο Χρυσοχοϊδης, προφανώς νιώθοντας πως το «μπεκρής» πάει σ' αυτόν (!!!), παρεμβαίνει: στέλνει το βίντεο στον Εισαγγελέα, θεωρώντας πως πλήττεται το κύρος της ΕΛΑΣ (της κανονικής, όχι του Τσίπρα).
Και μετά, το ακόμα πιο φοβερό: η ΕΛΑΣ (η κανονική) βγάζει ανακοίνωση και αποκαλύπτει ότι πράγματι έγινε το συμβάν, η έρευνα.
Και στο φινάλε της ανακοίνωσης έρχεται η κορύφωση του δράματος: η ηγεσία της ΕΛΑΣ παραδέχεται επίσημα ότι οι ερευνώμενοι τάραξαν στο μπινελίκι και στις απειλές τους ερευνώντες αστυνομικούς, αλλά παρ' όλα αυτά, τους άφησαν κι έφυγαν κανονικά.
Στην ανακοίνωση, μάλιστα, αναφέρεται ότι οι αστυνομικοί εκτός από τα δια ζώσης μπινελίκια, δεχόντουσαν κι άλλα, μέσω ανοιχτής ακρόασης του τηλεφώνου (το μυαλό όλων πάει στον DPG...)!!!
Η ΕΛΑΣ του Χρυσοχοϊδη, δηλαδή, ανακοινώνει ότι μέλη της έφαγαν χοντρό μπινελίκι και απειλές από πολίτες (!) αλλά από...μεγαλοψυχία δεν τους συνέλαβαν.
Σας μοιάζει λογικό όλο αυτό;
* Η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ αναφέρει:
«Τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026, αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης Εκβιαστών της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, στο πλαίσιο καθημερινών στοχευμένων ελέγχων για την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας, εντόπισαν στην περιοχή του Κολωνακίου Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο εταιρικής ιδιοκτησίας με φιμέ υαλοπίνακες, στο οποίο επέβαιναν δύο άνδρες και μία γυναίκα.
Κατόπιν επανειλημμένων φωτεινών και ηχητικών σημάτων, το όχημα ακινητοποιήθηκε σε παρακείμενη οδό, όπου διενεργήθηκε τυπικός έλεγχος στοιχείων και νομιμότητας οπλοκατοχής για τον έναν εκ των επιβαινόντων, ο οποίος κατείχε νόμιμη άδεια.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, οι αστυνομικοί ενήργησαν με απόλυτο επαγγελματισμό, ψυχραιμία και σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών, παρά την εριστική στάση, τις ύβρεις και τις απειλές που δέχθηκαν τόσο δια ζώσης όσο και τηλεφωνικά μέσω ανοιχτής ακρόασης. Μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου και τη διαπίστωση ότι δεν συνέτρεχε λόγος περαιτέρω ενέργειας, το όχημα και οι επιβαίνοντες αποχώρησαν».
Via Χρήστος Βεργανελάκης
Το Γυναικοκεντρικό Μοντέλο Ανδρισμού: Πώς η γυναικεία βία βαφτίζεται "ανδρική ανεπάρκεια"
Όλες οι γυναίκες σχεδόν, θεωρούν ότι ο ανδρισμός μας εξαρτάται από το αιδοίο τους.
Με αυτά και με αυτά έχουμε γεμίσει από γεροντοκόρες που κοιμούνται αγκαλιά με το σκύλο τους. Είναι ο μόνος που τις αντέχει για ένα πιάτο φαΐ.
======================
🔸1. Το Παράδοξο του "Αληθινού Άνδρα"
Η σύγχρονη κουλτούρα, επηρεασμένη από τον φεμινισμό, προσπαθεί και έχει καταφέρει σε μεγάλο ποσοστό να επαναπροσδιορίσει ριζικά το τι σημαίνει "σωστός άνδρας". Δεν τον μετρά πλέον με βάση τη δική του ηθική πυξίδα, την αυτοκυριαρχία ή την ακεραιότητά του, αλλά με ένα αποκλειστικό κριτήριο: το κατά πόσο εξυπηρετεί, ανέχεται και επιβεβαιώνεται από τη γυναίκα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παραδοσιακή έννοια της ανδρικής ευθύνης έχει διαστρεβλωθεί και μεταμορφωθεί σε παγίδα. Αν ένας άνδρας βρεθεί αντιμέτωπος με τη γυναικεία τοξικότητα, τον έλεγχο ή την κακοποίηση και αντιδράσει, δεν κατηγορείται εκείνη για τη συμπεριφορά της. Κατηγορείται εκείνος ότι "δεν είναι αρκετά άνδρας" για να τη διαχειριστεί. Ο ανδρισμός μετατράπηκε από εσωτερική δύναμη σε ικανότητα ανοχής της γυναικείας αυθαιρεσίας.
🔸2. Από τις Εσωτερικές Αρετές στη Γυναικεία Επιβεβαίωση
Ιστορικά και ψυχολογικά, ο ανδρισμός αποτελούσε έναν εσωτερικό κώδικα τιμής. Ήταν συνδεδεμένος με την αυτονομία, το θάρρος, τον αυτοέλεγχο και την προστασία των αδυνάτων - αρετές που καλλιεργούνταν ανεξάρτητα από το βλέμμα των τρίτων.
Σήμερα, το μοντέλο αυτό έχει αντικατασταθεί από έναν "γυναικοκεντρικό ανδρισμό". Η αξία του άνδρα δεν πηγάζει πλέον από μέσα του, αλλά εκδίδεται ως "πιστοποιητικό" αποκλειστικά από τις γυναίκες: μέσα από τη γυναικεία αποδοχή, την ερωτική επικύρωση και την κοινωνική έγκριση του γυναικείου περιβάλλοντος.
Όταν όμως η ταυτότητα και η αυτοεκτίμηση ενός άνδρα εξαρτώνται από το βλέμμα και την επιβράβευση της γυναίκας, ο άνδρας παύει να είναι αυτόνομος. Γίνεται αυτομάτως ευάλωτος στους πονηρούς χειρισμούς της, πρόθυμος να θυσιάσει τα όριά του προκειμένου να μη χάσει τον τίτλο του "σωστού άνδρα".
🔸3. Η Αυτοτελής Γυναικεία Βία και το Άβατο της Ευθύνης
Ένας από τους πιο βαθιά ριζωμένους μύθους της σύγχρονης κοινωνίας είναι ότι η γυναίκα ασκεί βία ή επιβολή μόνο αντιδραστικά - ως άμυνα, ως ξέσπασμα απόγνωσης ή επειδή "ο άνδρας την έφτασε στα όριά της" (λένε: κάτι θα της έκανε). Αυτή η αφήγηση δεν είναι απλώς λανθασμένη. Είναι ένας μηχανισμός συστηματικής συγκάλυψης της γυναικείας βίας!
Η γυναικεία βία δεν είναι πάντα ένα παθητικό αντανακλαστικό. Είναι συχνά αυτοτελής, συνειδητή επιλογή ισχύος και ελέγχου του άνδρα.
Επειδή η γυναίκα σπάνια τολμά τη σωματική αναμέτρηση με τον άνδρα, η επιθετικότητά της έχει μετατοπιστεί και τελειοποιηθεί σε πεδία που η κοινωνία αδυνατεί -ή αρνείται - να ονομάσει "βία":
• Ψυχολογική και συναισθηματική αποδόμηση: Η συστηματική υποτίμηση, ο χλευασμός του ανδρισμού του, η εργαλειοποίηση της σιωπής (σιωπηλή - παθητική επιθετικότητα), των δακρύων ή της ενοχής για να καμφθεί κάθε αντίστασή του.
• Κοινωνική εξόντωση (Relational Aggression): Η δολοφονία χαρακτήρα, η διασπορά φημών, η απομόνωση του άνδρα από τον κύκλο του και η δημόσια διαπόμπευσή του, όπου η γυναίκα εμφανίζεται ως το αιώνιο θύμα για να κινητοποιήσει το κοινωνικό λιντσάρισμα εναντίον του.
• Θεσμική και νομική εργαλειοποίηση: Η απειλή ή η χρήση ψευδών καταγγελιών, η εργαλειοποίηση των παιδιών ως μοχλός εκβιασμού και η εκμετάλλευση ενός νομικού πλαισίου που προεξοφλεί την ανδρική ενοχή.
Το πραγματικό πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο η ύπαρξη αυτής της συμπεριφοράς, αλλά το "άβατο της ευθύνης" που την περιβάλλει. Η κοινωνία αρνείται πεισματικά να θέσει όρια στη γυναικεία επιθετικότητα.
Όταν ένας άνδρας γίνεται βίαιος, η κοινωνία ορθώς απαιτεί την φυλάκιση και τον στιγματισμό του. Όταν μια γυναίκα ασκεί συστηματική ψυχολογική, λεκτική ή κοινωνική βία, η κοινωνία στρέφει το βλέμμα της στον άνδρα, και απαιτεί από εκείνον "να την αντέξει και διαχειριστεί".
Με αυτόν τον τρόπο, το βάρος της οριοθέτησης μεταφέρεται αποκλειστικά στον αποδέκτη της κακοποίησης – τον άνδρα!
• Αν εκείνος υπομείνει την τοξικότητα, θεωρείται "υπομονετικός και σωστός άνδρας".
• Αν αντιδράσει ή αποχωρήσει, κατηγορείται ως "αδύναμος" που δεν άντεξε μια "δυναμική γυναίκα".
Έτσι, η γυναικεία βία απαλλάσσεται πλήρως από κάθε ηθικό και κοινωνικό κόστος: δεν βαφτίζεται ποτέ κακοποίηση, γιατί ο ορισμός του γυναικοκεντρικού ανδρισμού επιβάλλει στον άνδρα να την απορροφά/ανέχεται αδιαμαρτύρητα.
🔸4. Η Αντιστροφή της Ενοχής: Το Τέλειο Έγκλημα
Έτσι στήνεται ένας κλειστός κύκλος ελέγχου χωρίς διέξοδο για τον άνδρα:
• Αν μείνει και υπομείνει την κακοποίηση, χάνει τον εαυτό του και χλευάζεται σιωπηλά ως "υποτακτικός" και "αδύναμος".
• Αντιθέτως, αν διεκδικήσει τον σεβασμό του, θέσει όρια ή αποχωρήσει, στιγματίζεται δημόσια ως "τοξικός", "ανεπαρκής" ή "δειλός" που δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Ότι κι αν γίνει, αυτός που θα κατηγορηθεί θα είναι ο άνδρας!
Η αληθινή χειραφέτηση του άνδρα ξεκινά τη στιγμή που παύει να ζητά πιστοποιητικό ανδρισμού από εκείνους που τον εκμεταλλεύονται. Πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η ανοχή στην κακοποίηση από τη γυναίκα δεν είναι ιπποτισμός, και ότι η γυναικεία βία - όσο όμορφο περιτύλιγμα κι αν της έβαλαν - παραμένει βία, η ευθύνη της οποίας ανήκει αποκλειστικά στην γυναίκα που την ασκεί!
🔹 Επιστημονική Τεκμηρίωση & Βιβλιογραφικές Αναφορές
Σημείωση για όσους αμφισβητούν τα παραπάνω: Η ακαδημαϊκή και κλινική βιβλιογραφία τεκμηριώνει πλήρως τις μορφές μη σωματικής επιθετικότητας και τα κοινωνικά διπλά μέτρα (double standards) στη βία:
1. Relational Aggression (Σχεσιακή Επιθετικότητα): Ο όρος καθιερώθηκε στην ψυχολογική έρευνα από την Dr. Nicki Crick (Crick & Grotpeter, 1995) και έκτοτε μελετάται ευρέως στην κοινωνική ψυχολογία. Περιγράφει συμπεριφορές όπως η χειραγώγηση σχέσεων, η κοινωνική απομόνωση και η ψυχολογική υποτίμηση, οι οποίες απαντώνται συχνότερα σε γυναικεία πρότυπα επιβολής ισχύος.
2. Covert / Indirect Aggression (Κρυφή / Έμμεση Επιθετικότητα): Σύμφωνα με μελέτες γύρω από την επιθετικότητα των φύλων (π.χ. Björkqvist et al., 1994), οι γυναίκες τείνουν να αποφεύγουν τη σωματική αντιπαράθεση λόγω βιολογικών και κοινωνικών παραγόντων, αξιοποιώντας έμμεσες μορφές επίθεσης (λεκτική ειρωνεία, θεσμική εργαλειοποίηση, χειραγώγηση ενοχής) που είναι δύσκολα ανιχνεύσιμες από το εξωτερικό περιβάλλον.
3. The Equality Bias & Victim Blaming (Το Κοινωνικό Διπλό Μέτρο): Η κοινωνιολογική έρευνα γύρω από την ενδοοικογενειακή βία (π.χ. Archer, 2000, Sex Differences in Aggression Between Heterosexual Partners) καταδεικνύει ότι η μη σωματική, ψυχολογική βία από γυναίκες προς άνδρες συχνά υποτιμάται, κανονικοποιείται ή αποδίδεται σε «ανεπάρκεια» του θύματος να διαχειριστεί τη σχέση, ενισχύοντας το φαινόμενο της μετατόπισης της ευθύνης (victim blaming) στον άνδρα.
Ξαφνικά ξυπνήσαμε 🥁«ΩΣ ΕΔΩ!» – Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος: Σφοδρή καταγγελία για την εξύμνηση του Κεμάλ και τη σιωπή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. 👇
❗️ΩΣ ΕΔΩ!
Η ΣΙΩΠΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΥΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥ ΚΕΜΑΛ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ.❗️
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος καταγγέλλει με οργή την πρωτοφανή αλληλουχία τουρκικών προκλήσεων που εκδηλώθηκαν τις τελευταίες ημέρες εντός της ελληνικής επικράτειας, με επίκεντρο την επέτειο θανάτου του Μουσταφά Κεμάλ, του ανθρώπου που ταυτίστηκε με την ολοκλήρωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Μέσα σε ελάχιστες ημέρες γίναμε μάρτυρες:
👉Των προκλητικών αξιώσεων του τουρκικού συλλόγου ROİSDER για τη Ρόδο και την Κω, με την ευθεία αμφισβήτηση της ιστορικής και εθνικής πραγματικότητας των Δωδεκανήσων. [Δελτίο Τύπου ΠΟΕ]
👉Των εκδηλώσεων εξύμνησης του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, στον τόπο όπου η ίδια η ελληνική Πολιτεία έχει αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων, με την ανοχή των αρμόδιων αρχών. [Δελτίο Τύπου ΠΟΕ]
👉Της εκδήλωσης στο Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, όπου η κεμαλική ιδεολογία προβλήθηκε μέσα από ομιλίες που συνέδεσαν την παρακαταθήκη του Κεμάλ με την εκπαίδευση, τη νεολαία και την τουρκική εθνική ταυτότητα.
👉Της κυβερνοεπίθεσης από την Τουρκία στην ιστοσελίδα του Δικαστικού Μεγάρου Κομοτηνής, με την ανάρτηση φωτογραφίας του Μουσταφά Κεμάλ και μηνύματος με ευθείες αναφορές στα σύνορα.
Και όλα αυτά την ώρα που η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα, προκαλώντας νέα ένταση με αφορμή την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.
Δεν πρόκειται για αθώες συμπτώσεις. Πρόκειται για μια συστηματική προσπάθεια επιβολής της κεμαλικής ιδεολογίας και κανονικοποίησης της εξύμνησης ενός γενοκτόνου μέσα στην ίδια την Ελλάδα.
Και απέναντι σε αυτή την κλιμακούμενη προκλητικότητα, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει τη σιωπή.
Μια σιωπή που μόνο ανεξήγητη δεν είναι.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2026, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, από την Άγκυρα, κάλεσε να συνεχιστεί η «παρακαταθήκη του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κεμάλ Ατατούρκ».
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος είχε τότε καταγγείλει αυτή την απαράδεκτη τοποθέτηση.
Σήμερα καταγγέλλουμε ευθέως τον Πρωθυπουργό της χώρας ότι, με τη δημόσια επίκληση της παρακαταθήκης του Κεμάλ, αποδέχεται πολιτικά και νομιμοποιεί ιστορικά την εξύμνηση του ανθρώπου που φέρει την ευθύνη για τη Γενοκτονία των προγόνων μας. Η σημερινή κυβερνητική σιγή ιχθύος αποτελεί, κατά την κρίση μας, ευθεία συνέπεια αυτής της πολιτικής επιλογής.
Δεν υπάρχει καμία διπλωματική σκοπιμότητα ικανή να δικαιολογήσει τον εξωραϊσμό ενός γενοκτόνου. Δεν μπορεί η Ελλάδα να αναγνωρίζει νομοθετικά τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας
και ο Πρωθυπουργός της να καλεί τον ελληνικό λαό να τιμήσει την παρακαταθήκη του ανθρώπου που συνδέθηκε με την ολοκλήρωσή της.
Αλλά εξίσου εξοργιστική είναι η σιωπή της αντιπολίτευσης.
Πέρα από τις μεμονωμένες δημόσιες και κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις που έχουν καταγραφεί, το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος παρακολουθεί αμέτοχο. Από τη δεξιά έως την αριστερά, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά κόμματα αποφεύγουν να αναμετρηθούν με το ζήτημα.
Η σιωπή αυτή αποτελεί πολιτική ντροπή.
Πού είναι η αντιπολίτευση όταν ένας ξένος παράγοντας επιχειρεί να επιβάλει την εξύμνηση του Κεμάλ στην ελληνική κοινωνία; Πού είναι οι πολιτικοί αρχηγοί όταν η μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας προσβάλλεται επανειλημμένα; Πού είναι η θεσμική αντίδραση όταν ακόμη και ιστοσελίδα ελληνικού Δικαστικού Μεγάρου γίνεται στόχος κυβερνοεπίθεσης με κεμαλικό περιεχόμενο;
Η πολιτική αδράνεια δεν είναι ουδετερότητα. Είναι εγκατάλειψη της ιστορικής μνήμης και της θεσμικής ευθύνης.
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος απαιτεί άμεση δημόσια τοποθέτηση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εξωτερικών, συγκεκριμένες διπλωματικές ενέργειες απέναντι στην Τουρκία και άμεση κινητοποίηση του συνόλου των κοινοβουλευτικών κομμάτων.
Παράλληλα, απαιτούμε την άμεση ανάδειξη του ζητήματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Ελλάδα αποτελεί κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή η διαρκής τουρκική παρέμβαση και προκλητικότητα, ούτε η προσπάθεια επιβολής της τιμής προς τον Κεμάλ στο εσωτερικό της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αντιμετωπίσει το ζήτημα ως υπόθεση που αφορά τον σεβασμό κράτους-μέλους της, την ιστορική μνήμη και τις σχέσεις της με την Τουρκία.
ΩΣ ΕΔΩ!
Η μνήμη των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου δεν προσφέρεται για διπλωματικά παζάρια, πολιτικές ισορροπίες και δημόσιες σχέσεις.
Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση για την πολιτική της απέναντι στον κεμαλισμό. Καταγγέλλουμε την αντιπολίτευση για την εκκωφαντική αδράνειά της. Καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια εξύμνησης και εξαγνισμού του Μουσταφά Κεμάλ.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να τιμά τα θύματα στις 19 Μαΐου και να ανέχεται την εξύμνηση του θύτη στις 10 Νοεμβρίου.
Απαιτούμε απαντήσεις.
Απαιτούμε πράξεις.
Απαιτούμε πολιτική λογοδοσία.
Η ιστορική μνήμη δεν διαπραγματεύεται.
Κίνημα Τυπογράφων. Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΤΟΥ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ» ΓΑΡΝΙΡΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΒΟΡΩΝΟΥ - ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΣΤΕΦΑΝΙ ΣΤΗΝ ΜΑΡΜΑΡΙΝΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ''ΝΕΚΡΟΥ'' ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ!!!!
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΜΟΝΟΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ ΚΑΘΕ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ.
Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΤΟΥ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ» ΓΑΡΝΙΡΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟ ΣΒΟΡΩΝΟΥ - ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΣΤΕΦΑΝΙ ΣΤΗΝ ΜΑΡΜΑΡΙΝΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ''ΝΕΚΡΟΥ'' ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ!!!!
Περί κεφάλας...
Επειδή χιλιάδες παιδιά και μεγάλοι έχουν καταθέσει λουλούδια πάνω της και γύρω της νομίζοντας ότι πρόκειται για κάποιο άγαλμα που έπεσε την φρικτή εκείνη βραδιά που μπήκε το τανκ στο πολυτεχνείο ή ότι είναι το κεφάλι που εικονίζει κάποιον άγνωστο αγωνιστή φοιτητή, ας υπηρετήσω την αλήθεια.
Μετά από έρευνα και διασταυρώσεις γεγονότων από όλα τα αρχεία, διαπιστώνει κανείς ότι ουδείς φοιτητής σκοτώθηκε στο Πολυτεχνείο.
Δίπλα στην κεφάλα, υπάρχει μια μαρμάρινη πλάκα απάτης η οποία αναγράφει δεκαοκτώ ονόματα, τα οποία οι αδαείς πιστεύουν ότι είναι των «νεκρών του Πολυτεχνείου».
Αν προσέξουμε καλά την επιγραφή της πλάκας, η οποία σκοπίμως (για προφανείς λόγους…) είναι μισοσβυσμένη, θα διαβάσουμε τα εξής: «Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944».
Το ερώτημα, λοιπόν, θα πρέπει να είναι το τί συμβολίζει η κεφάλα.
Σίγουρα όχι την αδιαμφισβήτητη εξέγερση κατά της τότε δικτακτορίας Μήπως και τώρα δεν έχουμε την χείριστη μορφή χούντας όπου η βία λειτουργεί καρκινικώς ύπουλα κατά οίασδήποτε εθνικής σύνθεσης;
Ούτε συμβολίζει η κεφάλα κάποιον αγώνα του μοντέλου της κεφαλής, τον αριστερού καθηγητή Νίκο Σβορώνο,
Επειδή ο Σβορώνος, μέλος του ΚΚΕ, απουσίαζε στην Γαλλία από τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν καθώς βρισκόταν εκτός Ελλάδος διδάσκοντας φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Παρισίου, μάθημα γαρνιρισμένο με τις αντιεθνικές, Μαρξιστικές του ιδεοληψίες.
Μεταπολιτευτικώς, πρύτανης του Πολυτεχνείου εκλέχθηκε ο Γ. Βουδούρης, μέλος του ΚΚΕ.
Είχε φίλο τον γλύπτη Μέμο Μακρή, του οποίου υπήρχαν πολλά έργα του στην Ουγγαρία, όπου ζούσε ως πολιτικός πρόσφυγας. Ένα από τα έργα του ήταν το μπρούτζινο κεφάλι με τα χαρακτηριστικά του Νίκου Σβορώνου.
Με ενέργειες του Πρύτανη Γ. Βουδούρη του ΚΚΕ τοποθετήθηκε κοντά στην είσοδο του Πολυτεχνείου η κεφάλα του ομοϊδεάτη του ουσιαστικώς να συμβολίζει την νίκη των Μαρξιστικών ιδεοληψιών επί του εθνισμού και της Ελληνικής θεώρησης των πραγμάτων...
Και εδώ αναρωτιέται κανείς: Τί προέκυψε για το καλό της χώρας μεταπολιτευτικώς για να εορτάζουμε το Πολυτεχνείο;
Εάν μελετήσουμε τα γεγονότα που συνετέλεσαν στο αφήγημα του Πολυτεχνείου, γύρω από το οποίον αυτομαστιγωνόμαστε κάθε 17 Νοεμβρίου, κλείνουν και τα σχολεία αφήνοντας χιλιάδες μαθητές χωρίς μαθήματα και τους γονείς απελπισμένους να μην ξέρουν τι να κάνουν τα παιδιά τους ειδικά στις μικρές ηλικίες του δημοτικού θα διαπιστώσουμε ότι εκεί μέσα βρίσκεται το γονιδίωμα του κακού που κατέστρεψε την χώρα μας.
Ωστόσο, επειδή είναι δύσκολο να δεχτεί κανείς ότι τόσα χρόνια πίστευε αυτό το ψέμα, θα υπάρξουν πολλοί που μπορούν να αποκαλέσουν τον γράφοντα "φασίστα" ώστε να τους απαντησουμε "Κουμούνια και Ναζί το ίδιο μαγαζί"
Και αυτό είναι κατανοητό, επειδή είναι πράγματι τραυματική η εμπειρία το να συνειδητοποιεί κανείς ότι υπήρξε τόσο αφελής ώστε να έχει χάψει το αφήγημα των κομμουνιστών που έστρωσαν το χαλί για το σημερινό ξεπούλημα της χώρας και την αντικατάσταση του εθνικού της πληθυσμού.
Η ανωριμότητα και η ανικανότητα των πολλών να ερευνήσουν τα πράγματα αποστασιοποιημένοι από κάθε εμφυτευμένη ιδεολογία, τους οδηγεί στην "ετικετοποίηση" του κάθε επίδοξου αφυπνιστού των.
Και φυσικά δεν είμαι νοσταλγός κάποιας χούντας, αλλά και η μεταπολιτευτική χούντα των αποδομητών του έθνους και την παράδοση του ονόματος της μακεδονίας μας στους σλάβους των σκοπίων είναι εξ ίσου κατάπτυστη (λειτουργώντας ως ύπουλο καρκίνωμα, του οποίου τα συμπτώματα είναι πλέον κοινωνικώς οικονομικός και δημογραφικώς εμφανή.)
Όμως, το κουτόχορτο είναι αυτό που πρέπει να ξεσκεπάσουμε ώστε να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτοί οι Πολυτεχνίτες εξυπηρετούσαν τα δικά τους συμφέροντα που τους έφεραν στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ (το οποίο αντιεθνικό μόρφωμα συνέστησε την συνταγή όλων των επερχόμενων κομματοδίαιτων πολιτικών που θα υποβάθμιζαν γλώσσα, παιδεία, παραγωγή και θα ερήμωναν τον αιματοκρίτη του έθνους, την ύπαιθρο.
Επειδή ο Παπαδόπουλος είχε κηρύξει εκλογές για τον Φεβρουάριο και είχε παραδώσει την κυβέρνηση για την επιστροφή μίας εθνικής ελληνικής πραγματικής δημοκρατίας, η αριστερά οι ηττημένοι του συμμοριτοπολέμου μαζί με πράκτορες της CIA και της Μοσάντ έφεραν την Χούντα του Ιωαννίδη, ώστε να στηθεί το σκηνικό που θα ανήγαγε σε "ήρωες" την συμμορία των αριστερών που καπηλεύτηκε τον σοσιαλισμό - η ίδια συμμορία του σημερινού κοινοβουλευτικού μορφώματος που διαμέλισε την παιδεία στην χώρα ώστε αμνήμονες να εκφράζονται προβλέψιμα κατά κάθε αφυπνιστού.
Στην ελλάδα επιβεβαιώνεται ο Σοπενχάουερ που είπε ότι τα 5/6 του ανθρωπίνου πολιτισμού είναι τόσο πνευματικώς ανεπαρκή, ώστε να είναι καταδικασμένα να χειραγωγούνται ιδεολογικώς από τους αετονύχηδες που ανήκουν στο 1/6...
Στην δική μας περίπτωση, το να εορτάζουμε τους δολοφόνους μας κάθε 17 Νοεμβρίου είναι τουλάχιστον "ηλίθιον» και εθνικά ντροπιαστικό.
Η γιαγιά μου πάντα έλεγε ότι
"όποιος δεν ξέρει γράμματα δεν ξέρει και η ιστορία και δεν γνωρίζει τι θα πει σκλαβιά και ελευθερία" και αυτό ακριβώς φρόντισαν με την παιδεία μας, ούτε γράμματα να μαθαίνουν τα νέα ελληνόπουλα ούτε και ιστορία.
Όλα τα παραπάνω έχουν επαληθευτεί και έχουν πολλακις επαναδημοσιευτεί χωρίς να έχουν διαψευθεί.
Αυτούς δεν μπορούν να τους βρουν από τις φωτογραφίες που δημοσίευσαν;
Εδώ οι αριστεροί του ΚΚΕ μπογιάτισαν σνακηρυγμένο πολιτιστικό μνημείο στη Ρόδο. Έσβησαν την ελληνική σημαία και ζωγράφισαν το σφυρί και το δρεπάνι του ΚΚΕ.
Έσβησαν την ελληνική σημαία και έβαλαν στην θέση της το φασιστικό σφυροδρέπανο.
Μετά από αυτό καμαρώνουν τρεις τριμάλακες, ότι έκαναν επανάσταση προσβάλλοντας την πατρίδα μας και τον ελληνικό λαό.
Καθαρισμός άμεσα και το λογαριασμό κατάσχεση από την κρατική επιχορήγηση του ΚΚΕ
Πολυτεχνείο: μετα τον Κουλη και η Κάρυ τιμάει τους αγώνες της αριστεράς....
Από καιρό έλεγα ότι η Κάρυ δεν είναι αντισυστημικιά, αλλά ένα ακόμη πυροτέχνημα του συστήματος.
Το κόλπο είναι παλιό: αχυράνθρωποι από την Αριστερά μέχρι τη Δεξιά, να καβγαδίζουν μεταξύ τους και να παριστάνουν την αντιπολίτευση, ενώ το σύστημα κρατάει πάντα το τιμόνι. Όποιον κι αν ψηφίσεις, το ίδιο σύστημα υπηρετείς.
Εθνικό συμφέρον και προσκύνημα στους δήθεν αγώνες της Αριστεράς δεν συμβαδίζουν. Αντισυστημισμός και τιμές στους κομμουνιστές είναι αντίφαση.
Έτσι δεν πολεμάς το σύστημα,
το νομιμοποιείς.
Θα μπορούσε να μην πάει στο Πολυτεχνείο;
Φυσικά. Δεν πήγε για να τη δεις εσύ, αλλά για να στείλει μήνυμα στους ισχυρούς του συστήματος ποιον προσκυνούν. **Ραγιαδισμός με πολιτικό περιτύλιγμα.**
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026
Έκτακτο: Το δικαστήριο της Ιορδανίας αποφάσισε τον θάνατο δια απαγχονισμού στους τρομοκράτες του μακελειού μέσα στην Ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Τρεις εγκληματίες μουσουλμάνοι λιγότεροι .🇬🇷🇨🇭
Βλέπω να τρέχουν οι συριζαιοι Τσίπραιοί και τα κουμούνια για να ακυρώσουν την απόφαση!...
Έκτακτο: Το δικαστήριο της Ιορδανίας αποφάσισε τον θάνατο δια απαγχονισμού στους τρομοκράτες του μακελειού μέσα στην Ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Καράκ της Ιορδανίας, που κόστισε την ζωή σε εννέα συνανθρώπους μας. Οι νόμοι της χώρας είναι ιδιαίτερα αυστηροί σε τέτοια
«ειδεχθή εγκλήματα» που προκαλούν αποτροπιασμό.
Διαβάστε κάτι συγκλονιστικό!!! Σύμφωνα με το pieriasport.gr Οι άνθρωποι που εργάζονται στο δήμο Κατερίνης δηλώνουν συγκλονιστικά πράγματα «Οι εντολές που έρχονται από την Αθήνα από το Υπουργείο εσωτερικών είναι σαφείς.» Μας ζητάνε να στειρώνουμε και να αφήνουμε τα αδέσποτα σκυλιά ξανά ελεύθερα στο δρόμο»
Εντολές από την αθήνα πετάξτε τα σκυλιά στο δρόμο μετά τη στείρωση.
Διαβάστε κάτι συγκλονιστικό!!!
Σύμφωνα με το pieriasport.gr
Οι άνθρωποι που εργάζονται στο δήμο Κατερίνης δηλώνουν συγκλονιστικά πράγματα
«Οι εντολές που έρχονται από την Αθήνα από το Υπουργείο εσωτερικών είναι σαφείς.»
Μας ζητάνε να στειρώνουμε και να αφήνουμε τα αδέσποτα σκυλιά ξανά ελεύθερα στο δρόμο»
Για σαφείς εντολές που έρχονται απο την Αθήνα κανουν λόγο οι άνθρωποι οι οποίοι εργάζονται στον Δήμο Κατερίνης και διαχειρίζονται την περισυλλογή, τον εμβολιασμό και την στείρωση των αδέσποτων ζώων στην περιοχή μας.
Ειδικά για την αγέλη που κάνει συνεχώς τις εμφανίσεις της τον τελευταίο καιρό στην πόλη, η εντολή που πήραν πρόσφατα οι υπάλληλοι του Δήμου είναι μαζέψτε τα, στειρώστε τα και αφήστε πάλι στην πόλη.
Δηλαδή πάλι στους δρόμους .
Φυλακές: ασφάλεια και σοβαρότητα σε ένα κράτος ανέκδοτο με μια Αμαρτωλή Αριστερή συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τσίρκο.
Υ.Γ η φωτο ειναι εξω απο την τροχαια Ροδου και το συγκεκριμενο μπουμπουκι ειναι γνωστο και μη εξαιρετεο σε ολη την Ροδο!
Κανείς δεν τολμάει να τον ελέγξει και να του ζητήσει τιμολόγια και χαρτιά για τα καλώδια που κουβαλάει.
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Ακολουθούν λίγες σκέψεις με αφορμή τον άδικο χαμό των δύο πυροσβεστών. Όποιος δεν ζει στη ναρκισσιστική γυάλα του ψευτο-ανθρωπισμού - δεν είναι δηλαδή κάποιο γουοκισμένο και οικοφοβικό σούργελο από όλο το πολιτικό φάσμα (δεν εξαιρούνται οι οπαδοί της θλιβερής ΝΔ του Μητσοτάκη) - γνωρίζει πολύ καλά ότι στη χώρα μας οι λαθρομετανάστες, οι Ρομά και οι ακροαριστεροί βρίσκονται στο απυρόβλητο κι όμως ευθύνονται για τη συντριπτική πλειοψηφία (άνω του 90%) του εγκλήματος στην Ελλάδα.
Εγκλήματα και παραβατικότητα κάθε είδους είναι η παγιωμένη καθημερινότητα της χώρας. Ναρκωτικά, κλοπές διαφόρων αγαθών, υλικών (κυρίως μέταλλα) και ηλεκτρικού ρεύματος, βιασμοί, ληστείες, επιθέσεις σε ηλικιωμένους και νεαρά παιδιά, μπάχαλα, καδρόνια, μπογιές και γκαζάκια για την ταξική πάλη των οικοφοβικών, φωτιές παντού στα πέριξ των Αθηνών (Ασπρόπυργος, Ζεφύρι, Καματερό...) για το σκουπιδαριό και το κάψιμο των πλαστικών από τα κλεμμένα καλώδια.
Ο κατάλογος της εγχώριας ομορφιάς δεν έχει τέλος. Βρωμάει ο τόπος από τα καμένα πλαστικά και τα λιωμένα μέταλλα, αλλά κανένας δεν μυρίζει στη Βουλή.
Τα σπασμένα, της δημοκρατίας τους, του εκσυγχρονισμού και της προόδου, φυσικά πληρώνει πάντα ο φορολογούμενος Έλληνας, ενώ κάποιοι ευσυνείδητοι Έλληνες, σε ώρα καθήκοντος, χάνουν τη ζωή τους στην προσπάθεια να συμμαζέψουν το χάος που έχει δημιουργήσει ένα απολύτως αποτυχημένο κομματικό κράτος.
Ένα κράτος ανέκδοτο που λειτουργεί κατά τύχη και στον αυτόματο. Ένα κράτος που μόνο τρία πράγματα γνωρίζει καλά: Τα νεκροταφεία, να γραφειοκρατεί, να φορολογεί και να αδιαφορεί.
Είναι απαραίτητες νέες και μεγάλες φυλακές που θα γεμίσουν με τα μπουμπούκια που θα συλλάβουν οι Αρχές μετά από μεγάλες και καλά συντονισμένες επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ - με την αρωγή των ΕΔ, όπου αυτό απαιτείται επιχειρησιακά, όπως σε διάφορα μαφιόζικα άβατα, καταυλισμούς ΓΎΦΤΩΝ (που είναι τιγκαρισμένοι στα όπλα) και οπλισμένες γιάφκες της αριστεράς.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να πιθηκίζει μεταμοντέρνα πρόοδο, αντιθέτως χρειάζεται ασφάλεια, πυγμή και σοβαρότητα για να αναταχθεί.
Το δυστύχημα είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικού κομματικού προσωπικού ενδιαφέρεται μόνο για τις ψήφους, για τη θλιβερή, ασύδοτη και αναίσχυντη διαιώνισή του.
Οι εγχώριοι πολιτικοί πρωταγωνιστές μοιάζουν με τσίρκο παρενδυτικών, πλαδαρών και γουοκισμένων. Υποδύονται τους δήθεν σοβαρούς, αποφασισμένους και ικανούς στο πόπολο, ενώ στην πραγματικότητα είναι κλόουν πασπαλισμένοι με ασημόσκονη που ζουν εκτός πραγματικότητας και ενδιαφέρονται για τις εισπράξεις, ενίοτε της διαφθοράς, μετά το τέλος της πολιτικής παράστασης στα κανάλια και στα γκαλά.
⚠️ Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΓΥΦΤΩΝ
Η ανοχή στην εγκληματικότητα δεν είναι ανθρωπισμός. Είναι καταφανής εγκατάλειψη των νομοταγών πολιτών όπως και η σιωπή μπροστά στην παραβατικότητα δεν είναι κοινωνική ευαισθησία αλλά συνενοχή στην αδράνεια.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις υπεκφυγές και ας κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα.
Επιθέσεις σε εκπαιδευτικούς, πυροσβέστες, οδηγούς ταξί, περιπτεράδες, καταστηματάρχες, διανομείς, γιατρούς και ηλικιωμένους.
Επαναλαμβανόμενα περιστατικά βίας και εκφοβισμού, με δράστες που σε αρκετές περιπτώσεις προέρχονται από κοινότητες Ρομά. Μια πραγματικότητα που απαιτεί αντιμετώπιση και όχι επικοινωνιακή συγκάλυψη.
Τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. για το οργανωμένο έγκλημα είναι ενδεικτικά από τις 111 εγχώριες εγκληματικές ομάδες που εξαρθρώθηκαν για εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας, οι 85 αποτελούνταν αποκλειστικά από Ρομά.
Στην Πάτρα προχθές ένα βρέφος μόλις τεσσάρων μηνών έφτασε στο νοσοκομείο με σοβαρό υποσιτισμό και αφυδάτωση.
Οι γύφτοι γονείς του προφυλακίστηκαν αντιμετωπίζοντας βαριές κατηγορίες. Στην Πλάκα πριν λίγες εβδομάδες έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από έκρηξη που συνδέθηκε με κλοπή χαλκοσωλήνων, από γύφτους ενώ οι κατηγορούμενοι είχαν απασχολήσει επανειλημμένα τις Αρχές.
Δεκάδες προηγούμενες συλλήψεις των γύφτων και όμως η τραγωδία δεν αποτράπηκε.
Πόσες φορές πρέπει να συλληφθεί ένας συστηματικός γύφτος παραβάτης για να προστατευτεί επιτέλους η κοινωνία;
Η εικόνα συμπληρώνεται από μια ακόμη σοβαρή κοινωνική παθογένεια τους γάμους ανηλίκων, με έρευνες να καταγράφουν περιπτώσεις γάμων από την ηλικία των 12–13 ετών και παιδιά να γίνονται γονείς πριν ακόμη προλάβουν να μεγαλώσουν.
Πού βρίσκεται η προστασία της παιδικής ηλικίας; Πού βρίσκεται η υποχρεωτική εκπαίδευση; Πού βρίσκεται η Πολιτεία;
Την ίδια ώρα, στα κοινωνικά δίκτυα προβάλλονται συνεχώς πολυτελείς γάμοι γύφτων, χρυσά κοσμήματα και επιδείξεις τεράστιων χρηματικών ποσών, με αναφορές ακόμη και σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Η ερώτηση που προκύπτει είναι αυτονόητη. Η ΑΑΔΕ ελέγχει την προέλευση αυτών των χρημάτων και τη συμβατότητά τους με τα δηλωμένα εισοδήματα; Ή η φορολογική αυστηρότητα εξαντλείται στον μισθωτό και στον ταλαίπωρο μικρομεσαίο Έλληνα νομοταγή πολίτη;
Ας είμαστε ξεκάθαροι, δεν είναι όλοι οι Ρομά εγκληματίες.
Εκείνο που δεν μπορεί να γίνει ανεκτό είναι τα άβατα, η συστηματική υποτροπή, η κακοποίηση παιδιών, η βία κατά ανυπεράσπιστων πολιτών και η επιλεκτική εφαρμογή του νόμου.
Ο ρατσισμός προφανώς είναι καταδικαστέος αλλά εξίσου καταδικαστέα είναι η υποκρισία εκείνων που θυμούνται τα δικαιώματα του παραβάτη και ξεχνούν τα δικαιώματα του θύματος.
Η καταγωγή δεν καθιστά κανέναν εγκληματία όμως ούτε μπορεί να αποτελεί ασπίδα απέναντι στον νόμο.
Ο Έλληνας πολίτης δεν ζητά προνόμια. Ζητά τα αυτονόητα ασφάλεια, δικαιοσύνη και μια Πολιτεία που να εφαρμόζει τον νόμο χωρίς φόβο, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Γιατί το πραγματικό μέτρο του κράτους δικαίου δεν είναι πόσο αυστηρό εμφανίζεται απέναντι στον αδύναμο, αλλά πόσο αποτελεσματικό αποδεικνύεται απέναντι στον συστηματικό εγκληματία παραβάτη.
ΟΤΑΝ Ο ΝΟΜΟΤΑΓΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΝΟΜΟ, ΤΟΤΕ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ! ⚠️
«Ευτυχώς που ηττηθήκατε σύντροφοι»
«Ευτυχώς που ηττηθήκαμε»: Η δήλωση που ακόμη προκαλεί ίλιγγο
Η φράση του Λεωνίδα Κύρκου «Ευτυχώς που ηττηθήκαμε» παραμένει, δύο δεκαετίες μετά, το πιο αγκάθινο «παράσημο» της ελληνικής μεταπολιτευτικής περιόδου.
Δεν ήταν μια απλή διαπίστωση· ήταν μια χειροβομβίδα στα θεμέλια της παραδοσιακής αριστερής αφήγησης.
Ειπώθηκε στη συνέντευξή του στην Καθημερινή στις 3 Δεκεμβρίου 2006 και έκτοτε λειτουργεί ως «κόκκινο πανί».
Γιατί; Διότι ο Κύρκος δεν αμφισβήτησε απλώς έναν ιδρυτικό μύθο, αλλά έκανε κάτι πολύ πιο επώδυνο: αρνήθηκε το καταφύγιο της «ηθικής δικαίωσης» που προσφέρει η ήττα.
Η «μαύρη λίστα»
της υποθετικής νίκης
Ο Κύρκος δεν μίλησε γενικά και αόριστα. Με μια ωμότητα που σπάνια συναντάται σε πολιτικό τέτοιου βεληνεκούς, κατονόμασε τους ανθρώπους που θα κρατούσαν τις τύχες της Ελλάδος στα χέρια τους αν ο ΔΣΕ των κομμουνιστών του ΚΚΕ κέρδιζε τον πόλεμο.
«Με πιάνει τρόμος», εξομολογήθηκε, περιγράφοντας μια κυβέρνηση στελεχωμένη από ανθρώπους που ο ίδιος χαρακτήρισε «γελοίους» και «χωρίς καμιά παιδεία».
ΛαΦαντάστηκε τον Μάρκο Βαφειάδη πρωθυπουργό, τον Βασίλη Μπαρτζώτα στο Οικονομικών, τον Λεωνίδα Στρίγγο στο Παιδείας και τον «ανεκδιήγητο» —όπως τον αποκάλεσε— Δημήτρη Βλαντά στο Εσωτερικών.
Δεν ήταν προσωπική εμπάθεια.
Ήταν η απόλυτη καταγγελία της πνευματικής ένδειας μιας ηγεσίας εγκλωβισμένης στον σταλινικό σκοταδισμό. Ο Κύρκος δεν είπε ότι οι αγωνιστές ήταν λάθος που πολέμησαν· είπε ότι η ηγεσία τους θα μετέτρεπε τη χώρα σε ένα απέραντο Γκουλάγκ.
Ο πολιτικός «σεισμός» και οι αντιδράσεις
Η δήλωση αυτή προκάλεσε άμεσα αντανακλαστικά οργής. Εντός του Συνασπισμού (τότε και μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ), πολλοί τον κατηγόρησαν για «ιστορικό αναθεωρητισμό» και «ύβρη» προς τους νεκρούς της παράταξης.
Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, είδε στη φράση του την απόλυτη επιβεβαίωση της «προδοτικής» φύσης του αναθεωρητισμού, θεωρώντας ότι ο Κύρκος προσχώρησε οριστικά στο στρατόπεδο της αστικής τάξης.
Ακόμα και φιλικά προσκείμενοι προς αυτόν πολιτικοί ένιωσαν άβολα. Για την παραδοσιακή Αριστερά, ο Κύρκος είχε διαπράξει το απόλυτο αμάρτημα: είχε αφαιρέσει το φωτοστέφανο από τον «ιερό» αγώνα, τοποθετώντας τον στο έδαφος της σκληρής, γεωπολιτικής πραγματικότητας.
Το βόλεμα της ηττοπάθειας
Αυτό είναι που ενοχλεί μέχρι και σήμερα. Η ελληνική Αριστερά που δολοφόνησε ακόμη και μικρά παιδιά έμαθε να επιβιώνει μέσα από την «ηθική υπεροχή» του ηττημένου.
Η ήττα είναι βολική: επιτρέπει τον εξαγνισμό και την αποφυγή της λογοδοσίας.
Η νίκη, όμως, είναι αμείλικτη. Επιβάλλει το ερώτημα: Τι κράτος θα χτίζαμε; Τόλμησε να πει ότι η Ιστορία δεν δίνει συγχωροχάρτι μόνο και μόνο επειδή έχασες. Πρόδωσε τις αυταπάτες μιας ολόκληρης γενιάς για να σώσει την ειλικρίνεια της επόμενης.
Το «σκοτεινό» σενάριο: Αν είχε νικήσει ο ΔΣΕ με τους κατσαπλιάδες κομμουνιστές του ΚΚΕ
Αν οι δυνάμεις του Στρατού των αριστερών είχαν επικρατήσει, η Ελλάδα του 1950 θα είχε μετατραπεί σε μια τυπική «Λαϊκή Δημοκρατία» του Σιδηρού Παραπετάσματος.
Τότε: Με υπουργούς όπως ο Βλαντάς και ο Μπαρτζώτας, η χώρα θα βυθιζόταν σε έναν ελληνικό δολοφονικό σταλινισμό. Θα ζούσαμε την εποχή των εκκαθαρίσεων, των στρατοπέδων για τους «αντιφρονούντες» και της απόλυτης οικονομικής εξαθλίωσης κάτω από τη αριστερή σοβιετική μπότα.
Η Ελλάδα θα ήταν μια κλειστή, φοβική κοινωνία, αποκομμένη από το Σχέδιο Μάρσαλ και την ευρωπαϊκή αναγέννηση.
Σήμερα: Μετά την αναπόφευκτη κατάρρευση του 1989, η Ελλάδα θα πάλευε σήμερα —όπως η Αλβανία ή η Βουλγαρία— να επουλώσει τις πληγές μιας χαμένης τεσσαρακονταετίας.
Θα ήμασταν μια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης που θα προσπαθούσε ακόμα να φτάσει το βιοτικό επίπεδο της Δύσης, κουβαλώντας το τραύμα μιας ολοκληρωτικής καταπίεσης που θα είχε διαβρώσει τον κοινωνικό ιστό για γενιές.
Τελικά, το μήνυμα του Κύρκου ήταν σαφές: Η μεγαλύτερη ευθύνη δεν είναι να δικαιώνεις το παρελθόν, αλλά να έχεις το θάρρος να μην το επαναλάβεις.
Αν ανεβαίνεις στο βουνό κουβαλώντας σπρέι για να εκφράσεις τις πολιτικές σου πεποιθήσεις ( λερώνοντας μάλιστα την ελληνική σημαία ) τότε μάλλον έχεις χάσει το νόημα της ορειβασίας !
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους
ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ
Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;
Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;
Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;
Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------






















































