Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018

Η Ελλάδα έγινε κομμουνιστικό κράτος και διώχνει την παραγωγική της τάξη

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Δυτικής Ευρώπης στην οποία για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η συντριπτική πλειονότητα των μελών του υπουργικού συμβουλίου είναι κομμουνιστές. Χρωστάμε αυτή την απροσδόκητη συνειδητοποίηση στον καθηγητή κ. Νίκο Αλιβιζάτο και σε ένα υποδειγματικό άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Book’s Journal.
Ο κ. Αλιβιζάτος, παρακινούμενος από μια συζήτηση με έναν φίλο του Eυρωπαίο ιστορικό και με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Σωτήρη Βαλντέν «Δικτατορία και Αντίσταση 1967-1974» (εκδ. Θεμέλιο), ανατέμνει την επιρροή στην ελληνική πολιτική ζωή των κομμουνιστικών κομμάτων, κινήσεων και ρευμάτων από το τέλος της δικτατορίας μέχρι σήμερα. Μέσα από έναν απίστευτο κυκεώνα διασπάσεων, συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων, εκείνο που αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης είναι ότι πολλοί κομμουνιστές διατήρησαν άθικτη τη θεμελιώδη αντίθεσή τους με τους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, συνασπίστηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ και με τρόπο σχεδόν συνωμοτικό συμφώνησαν ότι η κύρια προϋπόθεση για τη «ρεβάνς» είναι η εξουσία. Οπως δείχνει ο κ. Αλιβιζάτος, από τα ενενήντα πρόσωπα που πήραν θέση στο υπουργικό συμβούλιο από το 2015 έως σήμερα, τα πενήντα προέρχονται από το ΚΚΕ, το ΚΚΕ Εσωτερικού και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, ενώ 22 από τους υπολοίπους (νεότεροι και πασοκογενείς) έχουν ουσιαστικά παρόμοιες αριστερές αναφορές

Κάποιοι θα χαμογελάσουν. «Και τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν ο Τσίπρας συμμορφώθηκε με την Ευρώπη;» Και όμως. Για έναν κομμουνιστή που κατέλαβε την εξουσία, μάλλον δεν έχει και τόση σημασία αν υπέγραψε μνημόνιο με την Ευρώπη έχοντας αποτύχει να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από άλλη πηγή για να στήσει το καθεστώς της αρεσκείας του. Οι Eυρωπαίοι δημοκράτες τού επέτρεψαν να επιλέξει εκείνος το «μείγμα της λιτότητας». Κι έτσι, με την εκτόξευση των φόρων και την καθίζηση της ανάπτυξης, δίπλα στην ανοχή, στη βία και τη χειραγώγηση των θεσμών, εξαναγκάζει σε συμβιβασμό ή σε μετανάστευση τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα που συγκροτούν την «άλλη πλευρά». 

Με άλλα λόγια, υπάρχουν πολλοί δρόμοι για τον κομμουνισμό  και η κυβέρνηση των κομμουνιστών καθοδηγεί συνειδητά την Ελλάδα σε έναν από αυτούς.


Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------