Οι σημερινοί κομμουνιστές προσπαθούν να εκμεταλλευθούν την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή βομβαρδίζοντας μας, ως συνήθως, με ψέματα. Όμως η Αλήθεια αποκαλύπτεται πάντα, αργά ή γρήγορα.
Η Αλήθεια είναι ότι το ΚΚΕ δεν επέτρεψε στα κρατούμενα μέλη του να δραπετεύσουν από τις φυλακές της Ακροναυπλίας τον Απρίλη του 1941, τότε που μπορούσαν, και είναι επίσης το ΚΚΕ αυτό που όπλισε τα χέρια των Γερμανών στην εκτέλεση των 200 τον Μάιο του 1944.
Την Αλήθεια αποκαθιστά ο τροτσκιστής Α. Στίνας, που ήταν και αυτός φυλακισμένος τότε στην Ακροναυπλία, στο βιβλίο του «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ».
Ειδικότερα, λέει ο Στίνας στο βιβλίο του:
ΣΕΛΙΔΑ 136: Στην Ακροναυπλία τον Απρίλη του 1941 θα μπορούσαν να δραπετεύσουν και οι 600 κρατούμενοι. Το απαγόρευσε η «ηγεσία». Τότε ήταν ακόμα σε ισχύ το σύμφωνο Στάλιν-Χίτλερ και πίστευαν, στο ΚΚΕ, ότι οι Γερμανοί σύμμαχοί τους θα τους άφηναν επισήμως ελεύθερους…
ΣΕΛΙΔΑ 80: Υπεύθυνοι για την παράδοση των κρατούμενων στην Ακροναυπλία στους Γερμανούς τον Απρίλιο του 1941 ήταν ο υπουργός Δημόσιας τάξης της εποχής Μανιαδάκης και η ηγεσία του ΚΚΕ στην Ακροναυπλία Ιωαννίδης και Μπαρτζώτας!
Στην Ακροναυπλία εκτελέστηκαν όλοι οι Τροτσκιστές και κανένας από τα μέλη της ηγεσίας του ΚΚΕ που και αυτά κρατούντο! Πρόκειται για συμπτώσεις;
ΣΕΛΙΔΕΣ 50 και 80: Ο ΕΛΑΣ-σκότωνε σε μεμονωμένες τοποθεσίες Γερμανούς στρατιωτικούς γνωρίζοντας καλά όχι μόνο τα αντίποινα που θα ακολουθήσουν αλλά και προσβλέποντας σε αυτά ώστε να εντάξουν στην συνέχεια στον ΕΛΑΣ τους απελπισμένους αγρότες που θα έτρεχαν στα βουνά για να σωθούν.
ΣΕΛΙΔΑ 80: Στα πλαίσια αυτής της «στρατηγικής» σκοτώνει ο ΕΛΑΣ, στις 27 Απρίλη 1944 στους Μολάους, ένα Γερμανό στρατηγό και τρείς συνοδούς του. Οι Γερμανοί για αντίποινα σκοτώνουν τους 200 στην Καισαριανή…
Η Μαρτυρία του Κομμουνιστή Γ. Μανούσακα στο βιβλίο του "Εμφύλιος στην σκιά της Ακροναυπλίας" επιβεβαιώνει αυτό που όλοι υποψιαζομασταν γνωρίζοντας τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης!
Στη συγκλονιστική μαρτυρία του για την Ακροναυπλία, ο Γιάννης Μανούσακας μιλά για την "Προδομένη Απόδραση" .... δεν χαρίζεται στην ηγεσία του ΚΚΕ, καταγγέλλοντας ευθέως την «ανεξήγητη» και δογματική στάση της που οδήγησε στην παράδοση εκατοντάδων στελεχών στους Γερμανούς κατακτητές.
Ο Μανούσακας περιγράφει μια κατάσταση όπου η δυνατότητα της απόδρασης ήταν οφθαλμοφανής και εφικτή, καθώς η φρουρά της φυλακής είχε ουσιαστικά αποσυντεθεί και η παράδοση στα ναζιστικά στρατεύματα ηταν βέβαιη ...
Ωστόσο, αντί για το αυτονόητο —την απόδραση και τη σωτηρία των συντρόφων.... η κομματική καθοδήγηση (η διαβόητη «Ομάδα Συμβίωσης») επέβαλε την τυφλή υπακοή στις εντολές για παραμονή εντός των τειχών(της φυλακής).
Ο Μανούσακας υπογραμμίζει, ότι η ηγεσία εγκλώβισε τους κρατούμενους σε μια παραλογική «νομιμοφάνεια»,τη στιγμή που το αστικό κράτος είχε ήδη αρνηθεί κατηγορηματικά να τους στείλει στο μέτωπο.
Αυτή η στάση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της ηγεσίας του κόμματος.
Αν συνδυάσει κάποιος το γεγονός, ότι οι συγκεκριμένοι Κουμμουνιστες ήταν στα χέρια των Γερμανών αρκετά χρόνια από το 1941 έως τον Μάη του 1944...και δεν έγινε ποτέ καμία προσπάθεια, από τους δήθεν αγωνιστές ΕΑΜ /ΕΛΑΣ για να ελευθερώσουν τα συντρόφια τους.... μαζί με την απόφαση να παραμείνουν «μαζεμένοι» και να παραδοθούν στον εχθρό... (ήταν βέβαιο ότι θα έπεφταν στα χέρια των Γερμανών), καθιστά το ΚΚΕ κύριο υπεύθυνο της εκτέλεσης που ακολούθησε.
Είναι ξεκάθαρο ότι η θυσία των Ακροναυπλιωτών φαντάζει ως μια συνειδητή επιλογή για τη δημιουργία «ψεύτικων ηρώων» και μαρτύρων που θα στήριζε το πολιτικό του αφήγημα.
Η εκτέλεση αυτών των ανθρώπων παρείχε στο ΚΚΕ το απαραίτητο «ηθικό κεφάλαιο» και το προπαγανδιστικό υλικό που χρειαζόταν για τη μετέπειτα διαφήμιση και επιβίωσή του.
Αναρτήσεις
