Πέμπτη 2 Απριλίου 2026

Η Ελλάδα πρωταθλήτρια στη φτώχια και χρειάζεσαι ένα αναισθητικό να σε αποβλακώνει . Και βρήκαν τη “φιλοζωία» σκυλοφιλία.


Περιέργως αυτό το σκίτσο είναι από το 2010

Ο Έλληνας ραγιάς σκυλόφιλος του 2026 δεν θέλει σπίτι, δεν θέλει μισθό, δεν θέλει σύντροφό, δεν θέλει παιδιά, δεν θέλει αξιοπρέπεια. Θέλει ένα σκυλάκι που να του γλείφει τα χέρια ενώ μετράει αν φτάνουν τα χρήματα για το φαγητό και για το ενοίκιο.

Και ενώ το ΑΕΠ βυθίζεται ενώ οι νέοι φεύγουν κατά κύματα σε χώρες που τους αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπους, η κυβέρνηση και οι σκυλόφιλοι τους δίνεται TikTok, σειρές και pet influencers. 

Τους μαθαίνετε να λένε “εγώ είμαι καλά, έχω τον σκύλο μου” αντί για “γιατί είμαι ο φτωχότερος απόφοιτος στην Ευρώπη;”

Πόσο δυστυχισμένος πρέπει να είσαι για να σου πλασάρουν τη συγκατοίκηση με έναν σκύλο ως “ευτυχία” και να το πιστέψεις κιόλας;

Να σε κρατούν απασχολημένο με λουριά, τροφές και ψευδαισθήσεις “αγάπης”, την ώρα που η χώρα κατρακυλά και εσύ δεν βλέπεις τίποτα.

Δεν είναι ευτυχία αυτό. Είναι βολική αποχαύνωση. Ένα καλοστημένο άλλοθι για να μη σηκώνεις το κεφάλι και να μη ρωτάς γιατί φτάσαμε στον πάτο, να μην κάνεις οικογένεια, παιδιά. Να είσαι όλη τη μέρα στα pet shop για να  αγοράζεις κονσέρβες και αξεσουάρ για το σκυλί σου, που νομίζεις ότι είναι παιδί σου. Δεν έχει ιδέα από σκυλιά καημένε.

Να λες το σκύλο ότι είναι παιδί σου, ότι τον έχεις υιοθετήσει, σε λίγο θα αποκτήσει ο σκύλος σου και κληρονομικά δικαιώματα με την υιοθεσία που του έχεις κάνει. Να τρέχεις πρωί βράδυ πίσω από ένα λουρί μαζεύοντας τα σ**** του, αν τα μαζεύεις... και να βασανίζει στο σκύλο σου έχοντας την απαίτηση να κάνει τα δικά σου τερτίπια.


Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η αυξημένη παρουσία και δραστηριοποίηση μη κυβερνητικών οργανώσεων ΜΚΟ με έδρα το εξωτερικό σε ζητήματα που αφορούν τα ζώα συντροφιάς, τη διαχείριση αδέσποτων πληθυσμών, προγράμματα δήμων, εκπαιδευτικές δράσεις και άλλες σχετικές δραστηριότητες στην Ελλάδα.

Το πρώτο ερώτημα λοιπον αφορά τον ρόλο αυτών των οργανώσεων στην Ελλάδα.

Ποιος είναι ακριβώς ο ρόλος τους;
Σε ποιο θεσμικό πλαίσιο συνεργάζονται με δημόσιους φορείς;
Ποιος ελέγχει τα προγράμματα, τις δράσεις και τα αποτελέσματά τους;
Υπάρχει δημόσια καταγραφή των χρηματοδοτήσεων και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων;
Το δεύτερο ερώτημα αφορά τη χρηματοδότηση.
Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί προγράμματα που σχετίζονται με:
προστασία ζώων
διαχείριση πληθυσμών
εκπαίδευση
περιβάλλον
βιοποικιλότητα
δράσεις δήμων
ενημέρωση πολιτών.

Τα χρηματοδοτικά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεχίζουν να υπάρχουν και να χρηματοδοτούν τέτοιες δράσεις μέχρι σήμερα.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπάρχουν ευρωπαϊκά χρήματα.

Το ερώτημα είναι ποιοι φορείς τα λαμβάνουν, με ποιες διαδικασίες, με ποιον έλεγχο και με ποια αποτελέσματα.

Υπάρχουν ευρωπαϊκά κονδύλια για δράσεις που αφορούν τα ζώα και το περιβάλλον, αλλά πολλές ελληνικές οργανώσεις δεν μπορούν να τα διεκδικήσουν γιατί δεν έχουν την τεχνογνωσία και την εκπαίδευση για να καταρτίσουν και να υποβάλουν σοβαρά προγράμματα.

Ίσως λοιπόν ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που θα μπορούσε να κάνει η πολιτεία, τα πανεπιστήμια ή οι μεγαλύτεροι φορείς, δεν είναι μόνο να φτιάχνουν άσχετους  νόμους και μεγάλα πρόστιμα, αλλά:
Να εκπαιδεύσουν τις ελληνικές σκυλοφιλικές οργανώσεις, τους σκυλόφιλους και τους δήμους στο πώς μπορούν να καταρτίζουν, να υποβάλλουν και να διαχειρίζονται ευρωπαϊκά προγράμματα.

Γιατί αν οι χιλιάδες ελληνικές σκυλοφιλικές οργανώσεις αποκτήσουν:
γνώση διοικητική υποστήριξη
πρόσβαση σε χρηματοδοτήσεις
εκπαίδευση
διαφάνεια
συνεργασία με πανεπιστήμια και επιστημονικούς φορείς.

Τότε η χώρα θα μπορεί να διαχειρίζεται το θέμα με δικές της δομές, δικούς της ανθρώπους και δικά της προγράμματα.

Και τότε η συζήτηση δεν θα είναι ποιος έρχεται από το εξωτερικό να λύσει τα προβλήματα.

Θα είναι ότι μια χώρα οργανώθηκε, σχεδίασε και έλυσε ένα πρόβλημα μόνη της με τη βοήθεια γνώσης, επιστήμης και σωστής διαχείρισης πόρων. Κάτι βέβαια που δεν το θέλει κανείς στην Ελλάδα, ούτε η κυβέρνηση, ούτε και η σκυλοφιλικές οργανώσεις.

Και τώρα θα μου πείτε γιατί δεν συμβαίνουν όλα αυτά στην ελλάδα τόσα χρόνια;
Γιατί για να συμβεί πρέπει να υπάρχει έλεγχος, διαφάνεια και να ξεκαθαριστεί πού πηγαίνουν όλα αυτά τα εκατομμύρια. Κάτι που θα δυσκολέψει πολύ την υπάρχουσα σημερινή κατάσταση ασυδοσίας.





Κίνημα Τυπογράφων. Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης

Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------