ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ 10 ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΩΛΉ ΑΡΙΣΤΕΡΉ ΣΥΓΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ.
Αντί να βραβεύεται τις μητέρες που μεγαλώνουν παιδιά, αντί να στηρίζετε τις πολύτεκνες οικογένειες, αντί να δίνετε πραγματικές λύσεις στο δημογραφικό, ανεβάζετε βίντεο για την Παγκόσμια Ημέρα του Σκύλου!
Για τις φωτογραφίες και τις δημόσιες σχέσεις υπάρχει πάντα χρόνος. Για τα παιδιά και τις οικογένειες, φαίνεται πως ο χρόνος δεν περισσεύει!
Και επειδή έχετε συνηθίσει να κρύβεστε πίσω από ωραία λόγια, επικοινωνιακά τεχνάσματα και πανηγυρικές ανακοινώσεις, ας αφήσουμε τα βίντεο κι ας μιλήσουμε για την πραγματική ζωή.
🔴 Πού είναι οι βιώσιμες πόλεις; Πόλεις για να ζουν άνθρωποι και όχι απλώς να επιβιώνουν ανάμεσα σε τσιμέντο, καυσαέριο και κυκλοφοριακό χάος;
🔴 Πού είναι οι σύγχρονες υποδομές; Ή μήπως η λέξη «εκσυγχρονισμός» χρησιμοποιείται μόνο όταν χρειάζεται να δικαιολογηθούν νέες δαπάνες;
🔴 Πού είναι η λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών; Γιατί οι πολίτες να πληρώνουν δημοτικά τέλη όταν δεν απολαμβάνουν τις υπηρεσίες που δικαιούνται;
🔴 Πού είναι το πράσινο, τα πάρκα, οι παιδικές χαρές και οι χώροι αναψυχής; Πού θα παίξουν τα παιδιά μας; Στα πεζοδρόμια, ανάμεσα στα αυτοκίνητα;
🔴 Πού είναι τα ανθρώπινα σχολεία; Πού είναι οι ασφαλείς σχολικές εγκαταστάσεις και οι αξιοπρεπείς συνθήκες για μαθητές και εκπαιδευτικούς;
🔴 Πού είναι οι ολοκληρωμένοι βιολογικοί καθαρισμοί; Γιατί να μιλάμε για τουριστική ανάπτυξη όταν σε ορισμένες περιοχές εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα διαχείρισης των λυμάτων;
🔴 Πού είναι οι αξιόπιστες δημόσιες συγκοινωνίες; Πού είναι τα ασφαλή και σύγχρονα τρένα; Πόσες ακόμη υποσχέσεις πρέπει να ακούσουμε για να γίνει η ασφάλεια αυτονόητη υποχρέωση και όχι κυβερνητικό σύνθημα;
🔴 Πού είναι η ουσιαστική στήριξη της οικογένειας; Πώς να μεγαλώσει κάποιος παιδιά όταν το κόστος ζωής εξανεμίζει το εισόδημά του, η στέγαση γίνεται πολυτέλεια και η καθημερινότητα μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης;
Και μετά αναρωτιέστε γιατί η Ελλάδα αντιμετωπίζει δημογραφικό πρόβλημα!
Περιμένετε από τους νέους να κάνουν παιδιά, αλλά δεν τους εξασφαλίζετε τις προϋποθέσεις για να τα μεγαλώσουν με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Μιλάτε για την οικογένεια, αλλά η οικογένεια πληρώνει ακριβά την ανεπάρκεια των δημόσιων υπηρεσιών.
Μιλάτε για το μέλλον, αλλά τα παιδιά μεγαλώνουν σε μια χώρα όπου οι αυτονόητες ανάγκες συχνά παρουσιάζονται ως μεγάλες κυβερνητικές επιτυχίες.
Και όταν μια μητέρα με δέκα παιδιά καταγγέλλει την κυβέρνηση, η ουσία δεν είναι να γίνει το πρόσωπό της αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης. Η ουσία είναι να εξεταστούν όσα καταγγέλλει και να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ:
ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ;
Επί δεκαετίες, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εναλλάσσονται στην εξουσία, με διαφορετικές κυβερνήσεις, υποσχέσεις και προγράμματα.
Κι όμως, πολλά από τα ίδια προβλήματα εξακολουθούν να ταλαιπωρούν τους πολίτες.
Αν ύστερα από τόσα χρόνια οι πόλεις μας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις, οι οικογένειες να πιέζονται οικονομικά, οι υποδομές να δοκιμάζονται και το δημογραφικό να επιδεινώνεται, τότε η πολιτική αποτίμηση δεν μπορεί να γίνεται με διαφημιστικά βίντεο.
Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι οι πολιτικοί μισούν τους ανθρώπους. Αρκεί να απαιτήσουμε να λογοδοτήσουν για τις πολιτικές τους και τα αποτελέσματά τους.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν αγαπάτε τα σκυλιά, αν τιμάτε τις επετείους ή αν ξέρετε να στήνετε μια ωραία επικοινωνιακή καμπάνια.
Το ερώτημα είναι αν μπορείτε να προσφέρετε στους ανθρώπους μια καλύτερη ζωή.
Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη πολιτική πρόκληση: η κοινωνία δεν μπορεί να ζει με υποσχέσεις, ενώ οι κυβερνήσεις μετρούν επιτυχίες στις δημόσιες σχέσεις τους.
Οι πολύτεκνες μητέρες δεν χρειάζονται οίκτο. Χρειάζονται στήριξη.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται πολιτικά συνθήματα. Χρειάζονται μέλλον.
Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλους σωτήρες μπροστά στις κάμερες. Χρειάζονται ένα κράτος που να λειτουργεί.
Και οι κυβερνήσεις δεν δικαιούνται να ζητούν διαρκώς πίστωση χρόνου, όταν οι πολίτες πληρώνουν καθημερινά το κόστος των αποτυχιών και των παραλείψεων.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ!
Η χώρα δεν είναι διαφημιστικό πρακτορείο.
Η κοινωνία δεν είναι σκηνικό για κυβερνητικές φωτογραφίες.
Και τα παιδιά μας δεν είναι ντεκόρ στις ομιλίες σας για το δημογραφικό.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΑΠΟΔΕΙΞΤΕ ΤΗΝ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ.
Αν θέλετε να μιλάτε για κοινωνική ευαισθησία, αποδείξτε την με έργα.
Κι αν δεν μπορείτε να δώσετε απαντήσεις για τα αυτονόητα, τουλάχιστον σταματήστε να παρουσιάζετε την επικοινωνία ως διακυβέρνηση.
Γιατί στο τέλος, οι πολίτες δεν θα σας κρίνουν από τα βίντεο που ανεβάσατε, αλλά από τη χώρα που θα παραδώσετε στα παιδιά τους.
Μια χώρα δεν κρίνεται από το πόσο όμορφα παρουσιάζει την πραγματικότητα, αλλά από το πόσο αξιοπρεπώς επιτρέπει στους ανθρώπους της να τη ζουν.
Για την Παγκόσμια Ημέρα του Σκύλου ανεβάζετε βίντεο. Για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σχολεία με ελλείψεις, για τις οικογένειες που δεν βγάζουν τον μήνα και για τις πόλεις που ασφυκτιούν, ποιο βίντεο ετοιμάζετε; Ή εκεί δεν αρκεί το μοντάζ και χρειάζεται πραγματικό έργο.
Αναρτήσεις
