Να φοβάται την αριστεία, επειδή δημιουργεί ανισότητες.
Να θεωρεί “ύποπτη” την εθνική φιλοδοξία και συνείδηση.
Να αισθάνεται ενοχές για την ιστορία της.
Να αποδέχεται την απώλεια παραγωγικής και τεχνολογικής ισχύος ως περίπου “φυσιολογική εξέλιξη”.
Να καταστρέφει τον ιδιωτικό τομέα και να μοιράζει λουκέτα παντού, χτυπώντας τους αγρότες τους κτηνοτρόφους και τους ψαράδες.
Να εξοντώνει το σύνολο του ελληνικού λαού με την υψηλή φορολογία και τα επιδόματα.
Και τελικά να ξεχνά κάτι πολύ απλό:
ότι κανένας πολιτισμός κανένας λαός δεν επιβιώνει για πάντα από τα κεκτημένα των προηγούμενων γενεών.




