Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2018

«Είναι αδύνατον να αποδεχθούμε την αλήθεια για όλα όσα έχει υποστεί η Ελλάδα εξαιτίας μας»

Η Ελλάδα δεν έχει βιώσιμο χρέος ούτε πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά πλεόνασμα ανοησίας, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες.
.
«Ως αποτέλεσμα των μνημονίων της συμφοράς, περί τα 4.000.000 Έλληνες χρωστούν 182 δις € στην εφορία μαζί με τόκους και επιβαρύνσεις, άλλα 35 δις € στα ασφαλιστικά ταμεία, σχεδόν 3 δις € στην απαξιωμένη ΔΕΗ, ενώ έχουν «κόκκινα» δάνεια 107 δις € (90 δις € στις τράπεζες και 17 δις € στους κερδοσκόπους που τα αγόρασαν). Συνολικά τουλάχιστον 327 δις € χρέη σε εφορία, ταμεία, ΔΕΗ και τράπεζες – όλα θυσία στο βωμό του πρωτογενούς πλεονάσματος. Όσον αφορά το δημόσιο, το χρέος έχει εκτοξευθεί στο 200% του ΑΕΠ ή στα ακαθάριστα 360 δις €, παρά τις σκανδαλώδεις εκποιήσεις των κρατικών επιχειρήσεων – ενώ είναι σε τρισχειρότερη θέση σε σχέση με το 2009, με το χρηματοπιστωτικό σύστημα ξανά χρεοκοπημένο.
Από την άλλη πλευρά, στο χρηματιστήριο έχουν χαθεί πάνω από 14 δις € από την αρχή του έτους, με τα δεκαετή ομόλογα να έχουν εκτοξευθεί στο 4,62% – γεγονός που σημαίνει πως η Ελλάδα όχι μόνο δεν μπορεί να βγει στις αγορές (άλλωστε μόνο ένας ανόητος θα δάνειζε με 4,62% την πιο χρεοκοπημένη χώρα στην παγκόσμια ιστορία – πόσο μάλλον όταν αργά ή γρήγορα δεν θα μπορεί να πληρώσει τα χρέη της και θα χάσει τα χρήματα του), αλλά, αντίθετα, βαδίζει ολοταχώς προς τη χρεοκοπία».
«Οι ζημιές που προκλήθηκαν στην Ελλάδα από τα προγράμματα λιτότητας θα μπορούσαν να εγείρουν ζήτημα νομικών ευθυνών των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και πιθανών αποζημιώσεων. Τοάρθρο 340 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ* δηλώνει σαφώς ότι η ζημιά που προκαλείται ως αποτέλεσμα λάθους των Ευρωπαϊκών θεσμών αποτελεί αιτία αποζημίωσης» (Olivier de Shutter, πηγή).




Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------