ΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΑ ΝΕΑΡΑ ΑΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝΗΛΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΥ 1946-1949.

Από το βιβλίο της Μαργαρίτας Λαζαρίδου <<Πόλεμος και Αίμα>>, η οποία είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ/ΚΚΕ στην κατοχή και αργότερα είχε ενταχθεί στον <<Δημοκρατικό Στρατό>> των κομμουνιστών του ΚΚΕ με πλούσια δικαστική δράση, διαβάζουμε:

<<Υψώματα Γκόλιο-Κάμενικ 2-3 Αυγούστου 1948. Στην υποχώρηση εγώ βοηθούσα στην μεταφορά ενός τραυματία. Ήταν ένα νέο παλληκάρι με κοιλιακό τραύμα. Πεταγόταν επάνω, παραλίγο να πέσει από το φορείο. Εγώ τότε δεν είχα πείρα, δεν ήξερα ότι αυτά τα τινάγματα ήταν η πάλη του νεαρού με το θάνατο. Μου ζητούσε νερό. Έβρεχα λίγο βαμβάκι και δρόσιζα τα χείλη του. Πήρα το χέρι του τρυφερά μέσα στο δικό μου και το κράτησα ως τη τελευταία του στιγμή. Έσκυψα πάνω από τα μεγαλωμένα από τον τρόμο και τον πόνο μάτια του και είδα τον Χάρο να χάσκει έτοιμος να τον καταπιεί. Ύστερα σιώπησε, έπαψαν οι σπασμοί. Λες και ήξερε ότι πηγαίνει κάπου όπου ο πόνος έχει αντικατασταθεί από τη γαλήνη.>>

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Ο αδελφός Γιώργος της Μαργαρίτας Λαζαρίδου σε ηλικία 17 χρονών είχε ενταχθεί στον <<Δημοκρατικό Στρατό>> του ΚΚΕ. Αμέσως ανεκπαίδευτος τοποθετήθηκε στην πρώτη γραμμή και σκοτώθηκε στις επιχειρήσεις.

ΣΧΟΛΙΟ.

Νεαρά κορίτσια και αγόρια, ακόμα και ανήλικα, παρασυρόμενα από τις διακηρύξεις του ΚΚΕ για Δημοκρατία, Ελευθερία και Ισότητα, αλλά και βιαίως στρατολογούμενα κορίτσια και αγόρια, ακόμα και ανήλικα, κατά τις καταλήψεις πόλεων και χωριών της υπαίθρου εντάσσονταν στο <<Δημοκρατικό Στρατό.>> του ΚΚΕ Χωρίς ουσιαστική εκπαίδευση τοποθετούνταν στη πρώτη γραμμή και σκοτώνονταν.

Το ΚΚΕ αντί αυτοκριτικής και μεταμέλειας με την ΚΝΕ οργανώνει από χθες την 35η Αντιμπεριαλιστική κατασκήνωση στη Βίγλα Πισοδερίου στο Βίτσι για να τιμήσει τα 80 χρόνια από την συγκρότηση του <<Δημοκρατικού Στρατού>> και των <<ηρωικών>> αγώνων του.

Μια εγκληματική, προδοτική και αντεθνική ένοπλη ανταρσία του ΚΚΕ για κατάληψη της εξουσίας με τα όπλα, έχοντας ως πρότυπο πολλών χωρών, στις οποίες επικράτησε ο κομουνισμός με τα όπλα.

Οι <<ηρωικοί>> αγώνες του <<γενναίου>> <<Δημοκρατικού Στρατού>> αποτελούν έμπνευση για το σήμερα. Σε τι συνίσταται η έμπνευση αυτή; Δηλαδή τίθεται το ερώτημα εάν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες θα συνεχίσουν το έργο του, όπως γράφεται στην αφίσα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ; Δηλαδή το σύνθημα του Ν. Ζαχαριάδη τον Οκτώβριο του 1949 για <<τα όπλα παρά πόδα>> ισχύει;