Ζούμε την παρακμιακή εποχή που η ζωή ενός αφηνιασμένου σκύλου έχει μεγαλύτερη αξία από εκείνη του ανθρώπου.
Ο ηλικιωμένος στην Καλαμάτα, που παλαιότερα προσπάθησε να κατασπαράξει ο δικός του σκύλος, ένα ροτβάιλερ, είναι μια ακόμη από τις αμέτρητες περιπτώσεις επιθέσεων σκυλιών σε άνθρωπο σε όλη την Ελλάδα.
Πολύ συχνά οι επιθέσεις γίνονται σε μικρά παιδιά που δεν προλαβαίνουν να αντιδράσουν και τους καταστρέφει ο σκύλος τη ζωή, κάτι που βίωσα με τον μικρό μου γιό σε πάρκο της Αθήνας.
Μια επίθεση στο παιδί που απέτρεψα επειδή κλώτσησα τον σκύλο.
Στη συνέχεια όταν το κωλόσκυλο απομακρύνθηκε, χρειάστηκε να αντιμετωπίσω και μια σκυλόφιλη νοητικά παράλυτη που μου έκανε επίπληξη εξηγώντας μου ότι ότι θα μπορούσα να έχω κάνει σωκρατικό διάλογο με το κωλόσκυλο, ρωτώντας το ίσως: «γιατί πας να δαγκώσεις το παιδί μου κακό σκυλάκι;».
Σήμερα αν σε κατασπαράξεις σκύλος δεν τρέχει τίποτα αν όμως κάποιος άρχιζε στις κλωτσιές το κωλόσκυλο που επιτέθηκε στα Βριλήσσια - για να σώσει τον άνθρωπο - θα έτρωγε τσουχτερό πρόστιμο θα πήγαινε στον εισαγγελέα μετά στο αυτόφωρο με δύο χρόνια φυλακή γιατί ζούμε στο Μεσοβασίλειο των φτηνών χρήσιμων ηλιθίων.
Στην πραγματικότητα υπάρχουν περιοχές, που έχουν γίνει άβατα από κοπρόσκυλα πεταμένα από σκυλόφιλους που το ονομάζουνε πανένταξη κάτι σαν τους λαθρομετανάστες που περιμένουμε να ενσωματωθούν, που επιτίθενται σε αγέλες, κοπρόσκυλα που συστηματικά προστατεύουν οι αργόσχολοι – κυρίως αργόσχολες κυριούλες με «φιλοσοφική» άποψη ζωής το γαβ και την αίγλη αγάπη της πατουσίτσας του κοπόσκυλου.
Μιλάω ασφαλώς για όλους εκείνους που βρήκαν νόημα ζωής και μάσας στη σκυλοφιλία, σε σημείο να βάζουν τα σκυλιά πάνω από τον άνθρωπο και πιο πάνω από τα μικρά παιδιά.
Είναι αδιάφορο πόσο έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στον άνθρωπο η γελοία «φιλοσοφία» του γαβ ή πόσο τη βρίσκει ο κάθε πυροβολημένος με το να μοστράρει δημόσια τον καταπιεσμένο ανδρισμό του με σκυλιά φονιάδες.
Μια Κοινωνία που δεν σέβεται τον άνθρωπο, παύει να είναι Κοινωνία. Αντιθέτως μετατρέπεται σε μια μάζα ναρκισσιστικών και αδιάφορων για τη ζωή μονάδων - που δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τις αποτυχίες, τον μηδενισμό και τις νευρώσεις τους.
Μονάδες χωρίς ανθρωποκεντρικές αξίες που θεωρούν ότι ο κάθε πολίτης πρέπει να έχει μαζί του - όταν κυκλοφορεί έξω - και κάποιο εγχειρίδιο διαχείρισης του ζωώδους θυμικού.
Να μας κάνουν τη χάρη όλοι οι ειδικοί συμπεριφοριστές και γνώστες του σκυλικού ψυχισμού γιατί έχει κουράσει πολύ η βλακεία τους.
Πρέπει να ξεκαθαριστεί, μια και καλή, το «πρώτα ο άνθρωπος» δεν είναι κλισέ, αλλά το θεμέλιο της κοινωνικής συνύπαρξης.
Συνεπώς το (κάθε) αφηνιασμένο κωλόσκυλο που προσπαθεί να κατασπαράξει άνθρωπο πρέπει να θανατώνεται αμέσως χωρίς δεύτερη σκέψη, όπως πολύ σωστά έπραξε τότε ο αστυνομικός στην Καλαμάτα.
Δεν μας φτάνουν οι ψυχάκηδες που η μεταμοντέρνα ψυχιατρική και η αστεία εγχώρια Δικαιοσύνη, έχουν αμολυτούς στους δρόμους να ανοίγουν τα κεφάλια και τους λαιμούς του κόσμου, δεν μας φτάνουν οι ευπαθείς λαθρομετανάστες με κουλτούρα βιασμού, έχουμε μπλέξει και με τη φιλοσοφία του γαβ και τις κυριούλες της σκυλο-διαλεκτικής... Που όμως δεν μαζεύουν τα σκatά του σκύλου τους από τα πεζοδρόμια...
(* στην εποχή μας φορείς ολοκληρωτισμού δεν είναι τα κομμουνιστικά κόμματα στα δεξιά της αριστερής αμαρτωλής woke ΝΔ, αλλά το τρίπτυχο του μισανθρωπισμού: Οικολογία, Φιλοζωία και Νεοφεμινισμός,
---------
----------
Υποχρεωτική ασφάλισης στα σκυλιά για επίθεση σε άνθρωπο και τροχαίο ατύχημα.
Υποχρεωτικό φίμωτρο σε όλα τα σκυλιά που κυκλοφορούνε σε δημόσιους χώρους.
Αναρτήσεις
