Δεν γνωρίζουν πολλοί ότι πίσω από δύο από τα πιο λαμπερά ονόματα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου της "Εθνικής μας Σταρ" της Αλίκης Βουγιουκλάκη αλλά και της Ζωής Λάσκαρη υπήρχαν οικογενειακές τραγωδίες που συνδέθηκαν με τα ταραγμένα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Ο πατέρας της Αλίκης, Ιωάννης Βουγιουκλάκης, πρώην Νομάρχης Αρκαδίας, υπήρξε ένα από τα θύματα εκείνης της σκοτεινής εποχής.
Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες της εποχής, συνελήφθη από ένοπλους του ΕΑΜικού χώρου στην Κορινθία και μεταφέρθηκε στον Χάραδρο Κυνουρίας, όπου κρατήθηκε μαζί με άλλους.
Εκεί, υπέστη φρικτά βασανιστήρια,ξυλοδαρμούς, ακρωτηριασμούς και εξευτελισμούς. Στη θέση «Γουρνάκι» περιγράφεται ακόμη η αφαίρεση των χρυσών δοντιών του και το αποτρόπαιο «πετάλωμα» των ποδιών του.
Μέσα στους πόνους του φέρεται να κραύγασε,
«Άνοιξε γη να μπω μέσα!»
Στις 31 Δεκεμβρίου 1943, παραμονή Πρωτοχρονιάς, μεταφέρθηκε μαζί με άλλους κρατουμένους σε νεροφαγιά και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δολοφονήθηκε με λιθοβολισμό.
Ένας πατέρας δεν γύρισε ποτέ στο σπίτι του τον δολοφόνησαν φρικτά η κομμουνιστές του δημοκρατικού στρατού ελλάδος του κκε ΔΣΕ.
Πίσω του άφησε τρία μικρά παιδιά.
Ένα από αυτά ήταν η μικρή Αλίκη, που χρόνια αργότερα θα γινόταν η «εθνική μας σταρ».
Ακριβώς εδώ βρίσκεται ίσως η πιο τραγική ειρωνεία, το κορίτσι που θα έκανε εκατομμύρια Έλληνες να γελούν και να ονειρεύονται, μεγάλωσε έχοντας χάσει τον πατέρα του μέσα στη φρίκη του αδελφοκτόνου σπαραγμού.
Ωστόσο δυστυχώς δεν ήταν η μόνη.
Ο πατέρας της Ζωής Λάσκαρη υπήρξε επίσης θύμα της ταραγμένης εκείνης περιόδου, υπενθυμίζοντάς μας πως πίσω από τα λαμπερά πρόσωπα του ελληνικού κινηματογράφου υπήρχαν οικογένειες που πλήρωσαν βαρύ τίμημα για τον Εμφύλιο.
Γι' αυτό τέτοιες ιστορίες δεν πρέπει να ξεχνιούνται,όχι βέβαια για να ξαναγεννηθεί το μίσος.Αλλά για να μην εξωραΐζεται η βία.
Καμία ιδεολογία δεν αγιάζει το έγκλημα.
Κανένας πολιτικός σκοπός δεν δικαιολογεί τα βασανιστήρια και κανένας νεκρός δεν παύει να είναι άνθρωπος επειδή κάποιος τον χαρακτήρισε εχθρό.
🕯️ Αιωνία η μνήμη όλων των αθώων θυμάτων του ελληνικού Εμφυλίου.
🇬🇷 Η ιστορία δεν εκδικείται αλλά πάνω από όλα οφείλει να θυμάται.
📷Αργότερα, η κόρη του, η μεγάλη μας ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη(την βλέπουμε στην οικογενειακή φωτογραφία στα αριστερά), βρήκε τα οστά του στον τόπο αυτό, ανάμεσα στον Χαράδρο και τον Πλάτανο. Σήμερα, το μέρος όπου δολοφονήθηκε λέγεται προς τιμήν του «Στου Βουγιουκλάκη» κρατώντας ζωντανή τη μνήμη ενός ανθρώπου που πλήρωσε με τη ζωή του την αδικία, αφήνοντας πίσω μια ιστορία γενναιότητας, πόνου και θυσίας που δεν σβήνει ποτέ.
Η δολοφονία του πατέρα της Ζωής Λάσκαρη από κομμουνιστές του ΕΛΑΣ ΕΑΜ ΔΣΕ αντάρτες του ΚΚΕ.
Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Δημήτριος Κουρούκλης (1919–1943), έφεδρος υπολοχαγός πεζικού, πατέρας της γνωστής ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη (κατά κόσμον Ζωή Κουρούκλη).
Ο Δημήτριος Κουρούκλης καταγόταν από οικογένεια με έντονη στρατιωτική παράδοση και φιλοβασιλικές πεποιθήσεις.
Το 1943, όταν η κόρη του ήταν μόλις επτά μηνών, βρήκε τραγικό και βίαιο τέλος σε ηλικία 24 ετών.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, δολοφονήθηκε από κομμουνιστές στη Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου, με τη χρήση αγροτικών εργαλείων και ξύλινων δοκαριών.
Η αιτία της εκτέλεσής του ήταν η καταγωγή και οι πολιτικές του πεποιθήσεις, καθώς θεωρήθηκε βασιλόφρων αξιωματικός και, κυρίως, επειδή αρνήθηκε να ενταχθεί στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.
Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ· φέρεται να εξαφανίστηκε από τους εκτελεστές του. Οι λεπτομέρειες της δολοφονίας αποκαλύφθηκαν αργότερα, κατά τις ανακρίσεις συλληφθέντων κομμουνιστών μετά τα Δεκεμβριανά του 1944.
Αναρτήσεις
