Στις 28 Αυγούστου 1948, η Ελένη Γκατζογιάννη, μια Ελληνίδα μάνα από το χωριό Λια της Ηπείρου, εκτελείται από τις δυνάμεις των κατσαπλιάδων κομμουνιστών του αυτοαποκαλούμενου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος» του ΚΚΕ.
Το «έγκλημά» της ήταν πως βοήθησε τα παιδιά της να δραπετεύσουν από το χωριό, γλιτώνοντάς τα από το «παιδομάζωμα», τη βίαιη μεταφορά παιδιών στις ανατολικές χώρες.
Συνελήφθη από τους εγκληματίες αριστερούς που αιματοκήλησαν την ελλάδα και συνεχίζουν μέχρι σήμερα, βασανίστηκε άγρια και καταδικάστηκε από αυτοσχέδιο «λαϊκό δικαστήριο» ως «προδότρια» του κόμματος.
Εκτελέστηκε μαζί με άλλους χωριανούς, αφήνοντας πίσω της τα παιδιά που είχε σώσει.
Η ιστορία της έγινε παγκοσμίως γνωστή χάρη στο βιβλίο «Ελένη» του γιου της, Νίκολα Γκατζ, δημοσιογράφου των New York Times, ο οποίος αφιέρωσε χρόνια στην αναζήτηση της αλήθειας για τον θάνατό της.
Η μνήμη της παραμένει σύμβολο της μητρικής θυσίας και των δεινών της κομμουνιστικής ανταρσίας του ΚΚΕ.
Η αλήθεια, όμως, δεν άρεσε σε όλους. Το 1985, όταν το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, το ΚΚΕ με τα τάγματα κρούσης που διαθέτει αντέδρασε με μαχητικές διαδηλώσεις ενάντια στην προβολή της ταινίας, εξοργισμένο από την αλήθεια της εικόνας που αυτή έδινε για τα γεγονότα και τις πράξεις που έφερνε στο φως.
Ακόμη και τα γυρίσματα έγιναν τελικά στην Ισπανία, καθώς η ελληνική κυβέρνηση δεν έδωσε άδεια να πραγματοποιηθούν στην Ελλάδα, στον ίδιο τόπο όπου διαδραματίζονταν τα γεγονότα της ιστορίας.
Κουμούνια και Ναζί
το ίδιο μαγαζί...
Κατά την πρεμιέρα, κομμουνιστές και αριστερά αναρχικά στοιχεία συγκεντρώθηκαν έξω από τους κινηματογράφους, επιχειρώντας να εμποδίσουν την είσοδο των θεατών.
Μοίραζαν φέιγ βολάν και φώναζαν συνθήματα εναντίον της ταινίας, χαρακτηρίζοντας την ιστορία της Ελληνίδας μάνας ως «φασιστική», καθώς ανέτρεπε το αφήγημα που επιχειρούσαν να παρουσιάσουν και ανέδεικνυε, με τον πιο τραγικό τρόπο, τους πραγματικούς σκοπούς της κομμουνιστικής τους ανταρσίας εναντίον του ελληνικού λαού.
Σημειώθηκαν καταστροφές κινηματογράφων, προπηλακισμοί αιθουσαρχών και θεατών, ενώ κάποιοι μπλόκαραν τις μηχανές προβολής και έσκισαν τις οθόνες.
Μπρος στις απειλές και τις επιθέσεις από οργανωμένους οπαδούς του κόμματος, η προβολή τελικά διακόπηκε σε κινηματογράφους της επαρχίας, με εντολή της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Κι όμως, η ιστορία αυτή δεν τελείωσε εκεί. Σχεδόν οκτώ δεκαετίες μετά τα γεγονότα, η ταινία «Ελένη» εξακολουθεί να μην έχει προβληθεί ούτε μία φορά στην Ελλάδα, ούτε από κρατικό ούτε από ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι.
Μια ταινία που αφηγείται την τραγική ιστορία αυτής της Ελληνίδας μάνας εξακολουθεί να παραμένει ουσιαστικά αποκλεισμένη από την ελληνική τηλεόραση.
Δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι αυτή η μακρόχρονη, ένοχη σιωπή είναι απλώς μια σύμπτωση. Αντίθετα, αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της ιδεολογικής κυριαρχίας της Αριστεράς στην ελληνική κοινωνία.
Μια ιδεολογία που έχει καταρρεύσει ιστορικά και πολιτικά στην Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα της φαιδράς πορτοκαλέας και των κομμάτων της μίζας και της διαφθοράς κάποιοι εξακολουθούν να πασχίζουν να την κρατήσουν τεχνητά στη ζωή, μόνο και μόνο για να διασώσουν την πολιτική υπόσταση του Κόμματος τους.
Και κάπου εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: ποιος έχει την ευθύνη να ενημερώνει δημόσια τον κόσμο, να κρατά ανοιχτό αυτό το παράθυρο στην Ιστορία, να φωτίζει τα γεγονότα και να αφήνει την αλήθεια να μιλά χωρίς ιδεολογικά φίλτρα;
Η απάντηση είναι αυτονόητη: η δημόσια ραδιοτηλεόραση.
Και όμως, η ΕΡΤ, με μια απαράδεκτη και επίμονη στάση, αρνείται να ανταποκριθεί στον ρόλο που της έχει αναθέσει η Πολιτεία.
Αντί για μια αντικειμενική και ολοκληρωμένη παρουσίαση, επιμένει σε μια επιλεκτική και μονόπλευρη αφήγηση, προβάλλοντας συστηματικά αριστερές θέσεις και εξωραΐζοντας τον κομμουνισμό και το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.
Φτάνει, μάλιστα, στο σημείο να παρουσιάζει την κομμουνιστική ανταρσία του 1946 –1949 πού αιματοκήλησε τη χώρα και δολοφόνησαν εκατοντάδες χιλιάδες ελλήνων σχεδόν ως αγώνα για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, αδιαφορώντας ακόμη και αν προσβάλλει και δυσαρεστεί ένα μεγάλο μέρος του κοινού της.
Ξεχνά, φαίνεται, μια βασική λεπτομέρεια: δεν είναι ιδιωτικός σταθμός που απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό, αλλά δημόσια ραδιοτηλεόραση, την οποία χρηματοδοτούν όλοι οι Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές πεποιθήσεις και ιδεολογίες.
Παρ’ όλα αυτά, συμπεριφέρεται σαν να έχει το δικαίωμα να λειτουργεί κατά το δοκούν, επιλέγοντας ποια γεγονότα θα προβάλλει και ποια θα αφήνει στη σιωπή.
Ο ρόλος της, όμως, δεν είναι να φωτίζει μόνο όσα βολεύουν και να αφήνει τα υπόλοιπα στη σκιά. Είναι να παρουσιάζει όλες τις σελίδες του παρελθόντος, ακόμη και εκείνες που κάποιοι θα προτιμούσαν να αποσιωπηθούν, ώστε ο πολίτης να γνωρίζει τα γεγονότα στο σύνολό τους και να κρίνει ελεύθερα, χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες.
Η ευθύνη, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στην ΕΡΤ. Η ένοχη αυτή σιωπή βαραίνει διαχρονικά και τις εκάστοτε αμαρτωλές κυβερνήσεις, που επί δεκαετίες αποφεύγουν να βάλουν τέλος στην παραχάραξη της Ιστορίας και στην αποσιώπηση των πραγματικών γεγονότων, μην τυχόν και ενοχλήσουν το ΚΚΕ, το οποίο αντιμετωπίζεται ως «ιερή αγελάδα», όπως άλλωστε και οι διάφορες αριστερές παραφυάδες του.
💋Και δεν φτάνουν μόνο όλα αυτά που κάνουν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με δηλώσεις του αναφέρει ότι σέβεται τους αγώνες της αριστεράς.... Αγώνες που έχουνε μόνο ποινικό μητρώο, δολοφονίες και καταστροφή της χώρας.
🌈Έτσι, η πολιτική σκοπιμότητα συναντά τη βολική σιωπή και ορισμένες σελίδες του παρελθόντος εξακολουθούν να μένουν στο περιθώριο.
🥁Είναι καιρός, λοιπόν, να τελειώνουμε με αυτή την κατάσταση. Όσοι έχουν θεσμική ευθύνη οφείλουν να την αναλάβουν και να πάψουν να κρύβονται πίσω από πολιτικές ισορροπίες και ιδεολογικές ευαισθησίες. Η Ιστορία δεν γράφεται με όρους πολιτικού κόστους ούτε προσαρμόζεται σε όσα βολεύουν ορισμένους.
Γι’ αυτό κι εμείς, όσο η Ιστορία αποκρύπτεται, θα συνεχίσουμε να τη φέρνουμε στο φως, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να την κρατούν στη λήθη. Γιατί η αλήθεια μπορεί να θαφτεί, αλλά δεν θάβεται για πάντα.
Και, όπως σοφά λέει ο λαός μας: «Τα ρέματα και τα ψέματα, όσο κι αν τα μπαζώσεις, κάποια στιγμή εμφανίζονται!».
Παιδομάζωμα στην Ελλάδα έκαναν μόνο οι τουρκαλάδες και οι κομμουνιστές
Αναρτήσεις
