Ασάφειες & αοριστίες ΑΑΔΕ για «χαράτσια» σε IRIS & χαρτζιλίκια: Για να φορολογούν όπως θέλουν & όποιον θέλουν
Δεν ορίζει (σκοπίμως) πουθενά ποια είναι τα όρια με βάση τα οποία παιδιά κινδυνεύουν να φορολογηθούν μόλις πάρουν χρήματα (ηλεκτρονικώς) από γονείς και παππούδες!
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων επιχειρεί να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις που έχει προκαλέσει η φορολόγηση εγγονής για μικροποσά που παρέλαβε από τον παππού της ηλεκτρονικά και μάλιστα σε δόσεις, δημοσιεύοντας ασαφέστατες και χωρίς συγκεκριμένο περιεχόμενο «διευκρινίσεις».
Μια ανακοίνωση γεμάτη αοριστίες, που ουσιαστικά δεν δίνει καμία συγκεκριμένη απάντηση στους φορολογούμενους για να μπορούν να είναι υποτίθεται εφησυχασμένοι αλλά χωρίς να καταλάβουν ότι θα είναι και πάντα εκτεθειμένοι!
Η κεντρική θέση της ΑΑΔΕ, όπως αποτυπώνεται είναι η εξής:
«Δεν υπάρχει, πάντως, ένα συγκεκριμένο ποσό που να λειτουργεί ως “κόφτης”, κάτω από το οποίο μια συναλλαγή θεωρείται αυτομάτως χαρτζιλίκι και πάνω από το οποίο χαρακτηρίζεται δωρεά. Η ΑΑΔΕ εξετάζει τη συνολική εικόνα και τις πραγματικές συνθήκες κάθε περίπτωσης.»
Αυτό είναι το μόνο «σαφές» μήνυμα. Δεν υπάρχει όριο. Δεν υπάρχει ποσό. Δεν υπάρχει αντικειμενικό κριτήριο.
Μόνο «συνολική εικόνα» και «πραγματικές συνθήκες».
Δηλαδή, όλα επαφίενται στην κρίση του ελεγκτή, κατά περίπτωση.
Η Αρχή επαναλαμβάνει ότι τα μικροποσά που στέλνουν γονείς ή παππούδες σε παιδιά και εγγόνια για καθημερινά έξοδα (το κλασικό χαρτζιλίκι) δεν αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερου φορολογικού ενδιαφέροντος και δεν απαιτείται δήλωση!
Το ίδιο ισχύει γενικότερα για μικροποσά μεταξύ συγγενών ή οικείων, εφόσον δεν διαπιστώνεται «μοτίβο καταχρηστικής πρακτικής».
Τι σημαίνει όμως «μικροποσό»; Τι συχνότητα θεωρείται ύποπτη; Πότε μια σειρά μεταφορών μετατρέπεται από χαρτζιλίκι σε δωρεά; Η ΑΑΔΕ δεν απαντά.
Αρκείται στη γενικόλογη διατύπωση ότι κοιτάει το ύψος, τη συχνότητα και τη συνολική εικόνα των συναλλαγών.
Αναρτήσεις
