οι εργαζόμενοι του κλάδου θα πρέπει να πάρουν θέση. κλικ εδώ
SOSτε την Ελληνική τυπογραφία
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026
Το κεντρικό σύνθημα του αριστερού φεμινισμού εναντίον των ανδρών είναι ξεκάθαρο: "Να γκρεμίσουμε την πατριαρχία".
Αν καταργήσουμε την "Πατριαρχία", τι θα την αντικαταστήσει;
Πάντως σίγουρα όχι η ισότητα!
==============================
Το κεντρικό σύνθημα του αριστερού φεμινισμού είναι ξεκάθαρο:
"Να γκρεμίσουμε την πατριαρχία".
Ακούγεται επαναστατικό, δίκαιο και απελευθερωτικό. Όμως, κανείς δεν τολμά να θέσει το πιο κρίσιμο ερώτημα της κοινωνιολογίας και της πολιτικής επιστήμης:
Όταν γκρεμίζεις ένα σύστημα κανόνων χωρίς να το αντικαταστήσεις με πραγματική ισονομία και ατομική ευθύνη, ποιος θα καλύψει το κενό εξουσίας;
Η φύση και η κοινωνία απεχθάνονται το κενό. Όσοι πιστεύουν ότι στη θέση της παραδοσιακής οικογένειας θα ανθίσει ένας ρομαντικός παράδεισος αρμονίας, ζουν εκτός πραγματικότητας.
Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Δεν ζητούν πλέον ίσα δικαιώματα (τα οποία άλλωστε έχουν κατακτηθεί θεσμικά και νομικά εδώ και δεκαετίες στη Δύση), αλλά ζητούν θεσμικά προνόμια και μονομερή προστασία.
Δεν ζητούν ισότητα. Ζητούν κυριαρχία!
Αυτό το κενό εξουσίας δεν θα το καλύψει η μέση γυναίκα της διπλανής πόρτας, η οποία απλώς θέλει να δουλέψει και να φτιάξει τη ζωή της. Το καλύπτουν τρεις συγκεκριμένοι μηχανισμοί εξουσίας:
🔸1. Ο Ιδεολογικός Φεμινισμός ως Πολιτικό Λόμπι
Ο σύγχρονος φεμινισμός έπαψε να είναι κίνημα διεκδίκησης και μετατράπηκε σε πανίσχυρο κρατικό και ακαδημαϊκό λόμπι. Ελέγχει τα τμήματα "Σπουδών Φύλου", τα μέσα ενημέρωσης και τις επιτροπές χάραξης πολιτικής. Στόχος του δεν είναι η αξιοκρατία, αλλά η επιβολή ποσοστώσεων (που καταργούν την ικανότητα υπέρ του φύλου) και η θεσμοθέτηση νόμων όπου ο άνδρας αντιμετωπίζεται εξ ορισμού ως ύποπτος και η γυναίκα πάντα ως θύμα.
🔸2. Το "Κράτος-Πατερούλης" (Κρατικός Πατερναλισμός)
Αυτό είναι το μεγαλύτερο παράδοξο της εποχής μας. Ο ριζοσπαστικός φεμινισμός υπονόμευσε συστηματικά τον πατρικό ρόλο, παρουσιάζοντας τον πατέρα ως "περιττό" ή εξ ορισμού ύποπτο για κακοποίηση, και στη θέση του έβαλε το Κράτος.
Το κράτος ανέλαβε πλέον τον ρόλο του "συζύγου" και προστάτη: χρηματοδοτεί μονομερώς, επιδοτεί, και (παρά τις περί αντιθέτου διακηρύξεις περί "συνεπιμέλειας") εξακολουθεί στην πράξη να δίνει σχεδόν καθολικά την αποκλειστική κατοικία των παιδιών στη μητέρα, μετατρέποντας τον πατέρα σε "επισκέπτη" και υποχρεώνοντάς τον σε διατροφές χωρίς κανέναν έλεγχο για το πού καταλήγουν αυτά τα χρήματα.
Ουσιαστικά, το κράτος αναδιανέμει δημόσιους πόρους και επιβάλλει ιδιωτικές οικονομικές μεταφορές (διατροφές) μονόπλευρα, έχοντας πρώτα αφαιρέσει από τον άνδρα κάθε ουσιαστικό λόγο και δικαίωμα μέσα στην οικογένεια.
🔸3. Ο Θεσμικός Γυναικοκεντρισμός (Προνόμια χωρίς Υποχρεώσεις)
Στην παραδοσιακή κοινωνία υπήρχε ένα άγραφο συμβόλαιο ισορροπίας: η γυναίκα απολάμβανε προστασία, αλλά είχε και συγκεκριμένες οικογενειακές υποχρεώσεις. Ο άνδρας είχε την ευθύνη της συντήρησης και της προστασίας, αλλά είχε και τον σεβασμό και τον ρόλο του πατέρα.
Με την αποδόμηση της "πατριαρχίας", αυτό το συμβόλαιο σκίστηκε μονομερώς. Διατηρήθηκαν στο ακέραιο όλα τα παραδοσιακά προνόμια προστασίας για τη γυναίκα ("η γυναίκα έχει πάντα δίκιο, δεν πρέπει να αγγίζεται, πρέπει να προστατεύεται"), αλλά καταργήθηκαν οι παραδοσιακές υποχρεώσεις απέναντι στην οικογένεια και στον σύντροφο.
Αντίστροφα, στον άνδρα έμειναν ακέραιες όλες οι οικονομικές και κοινωνικές υποχρεώσεις, ενώ στην πράξη ακυρώνεται η ισότιμη πατρότητα και καταστρατηγείται κοινωνικά και θεσμικά το τεκμήριο αθωότητάς του, αφού μια καταγγελία (ακόμα και ανυπόστατη) ενεργοποιεί αυτόματες διαδικασίες απομάκρυνσης και κοινωνικού στιγματισμού, καταστρέφοντάς τον επαγγελματικά και οικογενειακά, μερικά χρόνια πριν αποδειχθεί η αθωότητά του στο ακροατήριο.
- Το Αποτέλεσμα: Ασύμμετρη Εξουσία
Αυτό που αντικαθιστά την "πατριαρχία" δεν είναι η ισότητα. Είναι ένα σύστημα ασύμμετρης εξουσίας, όπου μια ιδεολογική ελίτ ελέγχει τους θεσμούς, χρησιμοποιώντας το κράτος ως μοχλό πίεσης εναντίον των ανδρών.
Όταν γκρεμίζεις τις ισορροπίες χωρίς να βάλεις στη θέση τους την ατομική ευθύνη και την πραγματική ισονομία, δεν φέρνεις την ελευθερία. Απλώς αλλάζεις το πρόσημο της κυριαρχίας.
==================
Επιστημονικές Πηγές και Τεκμηρίωση:
• Berger, B., & Berger, P. L. (1983). "The War Over the Family: Capturing the Middle Ground", Anchor Press. (Κλασική κοινωνιολογική ανάλυση που τεκμηριώνει πώς η αποδόμηση του πατρικού ρόλου οδηγεί στην αντικατάστασή του από τον κρατικό πατερναλισμό).
• Nathanson, P., & Young, K. K. (2001). "Spreading Misandry: The Teaching of Contempt for Men in Popular Culture", McGill-Queen's University Press. (Ακαδημαϊκή μελέτη που αναλύει τη μετάβαση του φεμινισμού από την ισότητα των δικαιωμάτων στην ιδεολογική κυριαρχία και την υποτίμηση των ανδρών).
• Sommers, C. H. (1994). "Who Stole Feminism? How Women Have Betrayed Women", Simon & Schuster. (Τεκμηριώνει την αλλοίωση του αρχικού φεμινισμού της ισότητας σε ένα αυταρχικό, ιδεολογικό λόμπι που διεκδικεί θεσμικά προνόμια).
• Baumeister, R. F. (2010). "Is There Anything Good About Men? How Cultures Flourish by Exploiting Men", Oxford University Press. (Ανθρωπολογική και ψυχολογική ανάλυση του γυναικοκεντρισμού και του τρόπου με τον οποίο οι κοινωνίες εκμεταλλεύονται τον ανδρικό μόχθο αφαιρώντας κοινωνικά δικαιώματα).
• Benatar, D. (2012). "The Second Sexism: Discrimination Against Men and Boys", Wiley-Blackwell. (Φιλοσοφική και νομική τεκμηρίωση των θεσμικών διακρίσεων εις βάρος των ανδρών στην επιμέλεια τέκνων, την ποινική δικαιοσύνη και τις κοινωνικές πολιτικές).
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους
ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ
Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;
Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;
Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;
Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

