- Κώστα ..........πολύ ζόρικο το πουτανακι σημερα....
Μόλις 320.000 ψυχές οι Ισλανδοί και δίδαξαν στον Πλανήτη αξιοπρέπεια.
Όταν χρεοκόπησαν, ίδιο καιρό περίπου με μας, βρέθηκαν μπροστά σ’ ένα δίλημμα: Να σώσουμε τον κόσμο ή τις Τράπεζες και τους πολιτικούς;
Διάλεξαν να σώσουν τον κόσμο που είχε κυριευτεί από τη μανία του χρηματιστηριακού τζόγου κι είχαν εγκαταλείψει τις παραδοσιακές τους ασχολίες, κι αφήσανε τις Τράπεζες να καταρρεύσουν. Δεν τους χτύπησε η συντέλεια...
Οι άνθρωποι ξαναγύρισαν στις δουλειές τους, γιατί οι Ισλανδοί, είναι φίλεργος λαός ψαράδων και φέρανε τη ζωή τους σε μια ισορροπία.
Έχουμε καιρό να μάθουμε νέα τους, αλλά, την τελευταία φορά που ακούσαμε κάτι γι’ αυτούς, ήταν ότι δεν πολυγουστάρουνε (με δημοψήφισμα) αυτό το διεφθαρμένο σύστημα της Ε.Ε .
Επί χρεοκοπίας, η Ισλανδική Δικαιοσύνη έβγαλε ένα πόρισμα για τις αιτίες που τους φέραν ως εκεί, μερικών χιλιάδων σελίδων. Και για κάνα 20ημερο οι ηθοποιοί του Κρατικού Θεάτρου της χώρας – ναι, έχουνε Κρατικό Θέατρο!- με εναλλασσόμενες βάρδιες, μέρα- νύχτα, διάβαζαν στο -πολυπληθές παρακαλώ!- ακροατήριο τις κατηγορίες, που οδήγησαν στην παραπομπή κάμποσων πολιτικών και αξιωματούχων βοηθούσαν και κάλυπταν με νόμους τη ληστεία των τραπεζιτών που έκαναν εις βάρος του λαού. Κατάφερα να επικοινωνήσουν στον λαό την έκταση της ληστείας και της συμμορίας ο έτρωγε την χώρα...
Αφήνω την θλιβερή περίπτωσή μας. Γιατί εμείς, (ο Σημίτης το είπε) διαλέξαμε να σώσουμε τις Γαλλογερμανικές Τράπεζες.
Η διεφθαρμένη και βαρειά καθυστερημένη πολιτική τάξη χωρίς εθνική συνείδηση, σαν και τώρα… προτίμησε να καταστρέψει τον λαό.
Βρίσκεται σε τέτοιο παρακμιακό χάλι που αδυνατούσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και να στείλει στη φυλακή όλους τους υπεύθυνους των μνημονίων, της οικονομική καταστροφής της χώρας τη διάλυση της μεσαίας τάξης και της πρωτογενής ακόμα παραγωγής.
«Η μνήμη του Έλληνα διαρκεί όσο το δελτίο ειδήσεων των οκτώ και τριάντα».
Πλέον τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, ένα σκρολάρισμα μετά και δε θυμόμαστε τίποτα.
Ούτε παιδοκτονίες ούτε βιασμούς ούτε κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας. Έχουμε ήδη περάσει στο επόμενο θέμα. Έχει αλλάξει το τρεντ.
Μας απασχολεί ένα σοβαρό θέμα.
Η ελλάδα είναι η μόνη χώρα που προστατεύει τα σκυλιά καλύτερα από τα παιδιά.
Στην ελλάδα τα παιδιά δεν προστατεύτηκαν ουσιαστικά ποτέ από κανέναν δημόσιο φορέα; Αν υπάρχουν πλαίσια να υποστηρίξουν τα θύματα αυτά ή αν είμαστε γαντζωμένοι σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες και ΜΚΟ που όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει.
Κανένας δεν έλεγξε αν σε αυτά τα μέρη που καταλήγουν τα παιδιά έχουν πρόσβαση οι κακοποιητές τους;
Αν είναι στελεχωμένα επαρκώς;
Αν υπάρχει κάποιο πλάνο που θα τα βοηθήσει να επιστρέψουν με έναν λειτουργικό τρόπο στη ζωή και στην κοινωνία, χωρίς στιγματισμό τουλάχιστον;
Αν ακολουθούνται οι οδηγίες των ειδικών; Αν γίνονται οι επισκέψεις των κοινωνικών λειτουργών; Αν, αν, αν.
Αυτά είναι βαρετά.
Σας βλέπω ήδη χασμουριέστε.
Διαβάστε όμως στη συνέχεια μπας και αγριέψετε λίγο...
Σήμερα βγήκε μια αποκάλυψη στο άρθρο των Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και Άννας Νίνη πως 3 τουλάχιστον έφηβα κορίτσια από δύσκολα οικογενειακά περιβάλλοντα έχουν βρεθεί κρατούμενες στην ΓΑΔΑ όχι γιατί έχουν κάνει εγκλήματα, αλλά γιατί το κράτος δεν έχει τι να τις κάνει.
Δεν υπάρχουν υποδομές, οργάνωση, πρωτόκολλα και τα παιδιά καταλήγουν στις φυλακές για να…προστατευτούν. Ξεκίνησε με ένα κορίτσι κι έγινε σκοινί κορδόνι. Πάει κι αυτό να γίνει κανονικότητα.
Σε μια περίπτωση δεν αφήσαν τη γιαγιά ενός κοριτσιού να φέρει φαγητό μην το δουν τα άλλα παιδιά και ζηλέψουν.
Η ΓΑΔΑ έβγαλε ανακοίνωση κι επιβεβαίωσε το ρεπορτάζ.
Αυτά βέβαια θα τα βρείτε στα μικρά μικρά στα sites, στο typografeio και στα ΜΚΔ.
Δεν είναι σαν τις δηλώσεις του Άδωνι, τα ρούχα της Γκιλφόιλ, τα πορίσματα και τις προβλέψεις του κάθε οίκου αξιολόγησης ότι η ελλάδα είναι ένας οικονομικός παράδεισος και δώστου να ξεπουλάμε ακόμα και τα μικρά χωράφια στα χωριά μετά τα αεροδρόμια τα λιμάνια και την ψυχή μας και τα πικάντικα από τον Χωριάτικο. Αυτά που επιλέγει συχνά κι η εξαφανισμένη αντιπολίτευση για να στήσει πολιτικές πρακτικές.
Μια χώρα που φυλακίζει ταλαιπωρημένα εφηβάκια γιατί δεν έχει τι να τα κάνει είναι μια χώρα για τα ΜΠΑΖΑ χειρότερη από τα κόμματα και τους πολιτικούς φρικιών που την κατάντησαν σε αυτά τα χάλια, μια χώρα που δεν αξίζει να υπάρχει.
Πρέπει να κλείσει
και να ξαναχτιστεί
από την αρχή.
Βαρέθηκα.
Μια φορά κι έναν καιρό, η προοδευτική σύζυγος αποφασίζει να κάνει δώρο στον άντρα της μια επίσκεψη σε στριπτιτζάδικο.
Φτάνουν στο strip club και ο πορτιέρης λέει στον άντρα της, Γειά χαρά Κώστα! Τι κάνεις?
Η σύζυγος τότε τον ρωτάει αν είχε ξαναπάει σε αυτό το στριπτιτζάδικο, αλλά ο Κώστας της λέει, Όχι, απλά πηγαίνουμε μαζί στο γυμναστήριο.
Όταν κάθισαν, η σερβιτόρα ρωτάει τον Κώστα αν θα πάρει το...
συνηθισμένο του ποτό και του φέρνει τη μάρκα ουίσκι που του αρέσει.
Η σύζυγος αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά και τον ρωτάει:
- Από που και ως πού ήξερε η σερβιτόρα ποιο ποτό πίνεις συνήθως?
- Έρχεται κι αυτή στο ίδιο γυμναστήριο και μία φορά συζητάγαμε σχετικά με ποτά κλπ
- Ας το καταπιώ κι αυτό, λέει η σύζυγος.
Μετά από κάποια ώρα έρχεται και μία stripper στο τραπέζι τους, κάθεται στα πόδια του, τον παίρνει αγκαλιά και του λέει:
- Γειά σου Κωστάκη μου! Να σου κάνω το χορό που σε τρελαίνει αγόραρε?
Η σύζυγος πλέον είναι έξω φρενών, αρπάζει την τσάντα της και ορμάει έξω από το στριπτητζάδικο.
Ο Κώστας τρέχει από πίσω της και την βλέπει να μπαίνει σε ένα ταξί. Προτού προλάβει η σύζυγος να κλείσει την πόρτα, ο Κώστας προλαβαίνει και μπαίνει μέσα στο ταξί μαζί της.
Προσπαθεί απεγνωσμένα να τα μπαλώσει, λέγοντάς της πως η στριπτιτζού τον πέρασε για κάποιον άλλο. Η σύζυγος όμως δεν τον πιστεύει και αρχίζει να του φωνάζει, να τον βρίζει, τον χτυπάει όλο νεύρα.
Τότε γυρίζει ο ταξιτζής το κεφάλι του και του λέει:
- Κώστα ..........πολύ ζόρικο το πουτανακι σημερα.
Αναρτήσεις
