Η ιστορική λήθη σκοτώνει τους λαούς. Σύμφωνα με την κομματική εφημερίδα του ΚΚΕ «Εξόρμηση», «Από τα μέσα Φλεβάρη ως στις 5 του Μάρτη του 1948 - από 59 χωριά - οι κομμουνιστές στην Ελλάδα άρπαξαν 4.784 παιδιά».
Στις 7 Μαρτίου 1948 η Προσωρινή αριστερή Κυβέρνηση του βουνού ανακοίνωσε την απόφασή της για την αποστολή παιδιών στις ανατολικές χώρες.
Η οργάνωση των αποστολών είχε ξεκινήσει αρκετές εβδομάδες νωρίτερα μετά από απόφαση του ΚΚΕ.
Συνολικά αρκετές χιλιάδες παιδιών ηλικίας 5 – 13 ετών (20 – 30.000 χιλιάδες ανάλογα με τις πηγές) μεταφέρθηκαν το 1948 – 1949 από τον Στρατό των αριστερών κατσαπλιάδων στις Λαϊκές Δημοκρατίες του ανατολικού block.
Η μετακίνηση εκτός Ελλάδας χιλιάδων παιδιών ενείχε έναν ισχυρό συμβολισμό, προβλέψιμα αξιοποιήσιμο από την ελληνική κυβέρνηση που προσέφυγε σε διεθνείς οργανισμούς καταγγέλλοντας το ΚΚΕ για την επιλογή του αυτή.
Αναμφισβήτητα, στον πόλεμο της προπαγάνδας τα παιδιά αποτέλεσαν ιδιαιτέρως χρήσιμα εργαλεία.
Απέναντι στην εμφανώς πολεμική προπαγάνδα των αντιπάλων του πως επρόκειτο για πράξη γενοκτονίας και γενιτσαρισμού, το ΚΚΕ αντέτεινε πως στόχος της επιχείρησης υπήρξε η σωτηρία των παιδιών από τα δεινά του πολέμου και πως οι γονείς έδωσαν τα παιδιά τους εθελοντικά μετά όπλα των κομμουνιστών να σημαδεύουν τα κεφάλια τους.
Την άποψη αυτή έχουν αναπαραγάγει αργότερα αρκετά στελέχη του ΔΣΕ που έγραψαν μαρτυρίες και απομνημονεύματα.
Η ελληνική κυβέρνησης της Αθήνας υποστήριζε πως τα παιδιά «απήχθησαν βιαίως» με σκοπό τον αφελληνισμό τους.
Στην πραγματικότητα, πάντως, το ΚΚΕ αποφάσισε να μετακινήσει τα παιδιά εξαιτίας της δυσμενούς γι’ αυτό εξέλιξης της εμφύλιας σύρραξης και του προβλήματος των εφεδρειών που αντιμετώπιζε, παρά για ανθρωπιστικούς λόγους.
Η απόφαση της μετακίνησης των παιδιών στηρίχθηκε, λοιπόν, πάνω σε στρατιωτική λογική και όχι σε ανθρωπιστική ανάγκη.
Υποχρεωτική στρατολογία
γυναικών και εφήβων.
Ο ΔΣΕ του ΚΚΕ αντιμετώπιζε σοβαρότατο πρόβλημα προσέλευσης μαχητών. Οπως έγραφε ο ίδιος ο Μάρκος Βαφειάδης, η εθελοντική κατάταξη στον ΔΣΕ δεν αποτελούσε ούτε το 10% των νεοεισερχομένων στο αντάρτικο το 1947.
Από ένα σημείο και μετά, όμως, οι αντάρτες δεν έβρισκαν άνδρες και εφήβους στα χωριά να στρατολογήσουν και έπαιρναν με το ζόρι ακόμη και γυναίκες και έφηβες.
Με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός των γυναικών ανταρτισσών αυξήθηκε δραματικά. Την άνοιξη του 1949 οι γυναίκες αποτελούσαν το 30% των μάχιμων και το 70% των βοηθητικών στις μονάδες του ΔΣΕ. Ομως, η υποχρεωτική στρατολογία δεν μπορούσε να έχει την κανονικότητα του επίσημου κράτους.
Μια τέτοια κανονικότητα θα σήμαινε στράτευση με βάση ηλικιακές σειρές, φροντίδα για κάποιες ειδικές κατηγορίες του πληθυσμού κ.ά. Αντίθετα, η αριστερή στρατολογία στον ΔΣΕ ήταν άτακτη χρονικά και γεωγραφικά και βασιζόταν κυρίως στις ξαφνικές βραδινές εισβολές των ανταρτών σε χωριά και κωμοπόλεις ή στις ενέδρες που έστηναν σε τόπους παζαριών των χωρικών.
Μπαίνοντας σε κατοικημένες περιοχές οι στρατολόγοι του ΔΣΕ εισέβαλλαν στα σπίτια των κατοίκων αναζητώντας ό,τι υπήρχε διαθέσιμο. Ο παρακάτω κατάλογος οδηγιών προς στρατολογητές είναι χαρακτηριστικός:
«1. Να ψάχνουμε καλά μία μία γωνιές, κάμαρες, αποθήκες, αποχωρητήρια, κρυψώνες, καταφύγια.
2. Να μην ξεγελιώμαστε από κεράσματα και ξεχνάμε το καθήκον της στρατολογίας δίνοντας καιρό να κρύψουν τα παιδιά τους.
3. Να χρησιμοποιούμε πονηρίες π.χ. θα γκρεμίσουμε το σπίτι γιατί είναι ανάγκη για τη μάχη.
4. Η στρατολογία θα γίνεται θαρρετά κατά τη διάρκεια της μάχης.
5. Να προετοιμασθούμε ποιες μαχήτριες θα δώσουμε για συνεργεία στρατολογίας.
6. Να τους προετοιμάσουμε τι να πουν στις μάνες όταν κλαίνε για να τους δώσουν τα κορίτσια τους μ’ εμπιστοσύνη.
7. Να μην κάνουμε πλιάτσικο.
8. Να είμαστε χτενισμένες, πλυμένες, περιποιημένες όταν πάμε για στρατολογία».
Η απόφαση του «παιδομαζώματος», λοιπόν, ελήφθη, προκειμένου οι γονείς των παιδιών και ιδιαίτερα οι μάνες να μπορούν να πολεμήσουν απρόσκοπτα και με μειωμένο τον κίνδυνο λιποταξίας. Ηταν ένα είδος ομηρίας, η πιο σίγουρη λύση ώστε ο ΔΣΕ να διασφαλίσει την αφοσίωση των ανταρτών του.
Σε αυτό συνηγορούν και τα στοιχεία που δείχνουν πως πολλά από τα παιδιά είχαν γονείς ή αδέλφια στο αντάρτικο. Ετσι, με τα παιδιά «μέσα» οι γονείς δεν μπορούσαν να λιποτακτήσουν και να φύγουν εκτός περιοχών που ήλεγχε το αντάρτικο.
Επιπλέον, ο εθελοντικός χαρακτήρας αυτής της μετακίνησης υπήρξε περιορισμένος χρονικά.
Ο ΔΣΕ επέτρεψε την εθελοντική μετακίνηση των παιδιών μόνο σε πρώτη φάση. Στη συνέχεια, από τα μέσα του 1948, πιθανότατα επειδή δεν υπήρξε η απαραίτητη ανταπόκριση, οι γονείς υποχρεώθηκαν να παραδώσουν τα παιδιά τους. Η διάσημη προσωπική ιστορία της Ελένης Γκατζογιάννη στον Λια δεν είναι παρά μία από τις πολλές τραγωδίες του «παιδομαζώματος».
Πολλά παιδιά χάθηκαν κατά τη μεταφορά.
Η μετακίνηση των παιδιών προς τις Λαϊκές Δημοκρατίες δεν υπήρξε χωρίς προβλήματα. Η μεταφορά τους, μέσα από τους ορεινούς όγκους της Βόρειας Ελλάδας, ενείχε μεγάλους κινδύνους για τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών. Παρά τις εκκλήσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ προς τις σοσιαλιστικές χώρες για άμεση βοήθεια και την ανταπόκριση αυτών, χιλιάδες παιδιά υπέφεραν από την πείνα, το κρύο και τις ατελείωτες πορείες. Μαρτυρίες αναφέρουν πως σημαντικός αριθμός παιδιών πέθανε ή χάθηκε στον δρόμο.
Το θέμα του «παιδομαζώματος» συνδέεται άμεσα με το ζήτημα των ανήλικων μαχητών του ΔΣΕ. Ο κόσμος των ανήλικων ανταρτών παραμένει σχεδόν ανεξερεύνητος. Για τη στρατολόγηση και την πολεμική δράση τους βρίσκει κανείς σκόρπιες πληροφορίες. Από τα στοιχεία, πάντως, που διαθέτουμε υπολογίζουμε πως το 1949 ένας στους πέντε μαχητές του ΔΣΕ ήταν σίγουρα 16 ετών και κάτω.
Στον κομματικό Τύπο το θέμα παρουσιαζόταν ωραιοποιημένα. Αρθρα όπως αυτό για την 15χρονη Αλίκη που υπηρετούσε στην Πολιτοφυλακή «και η επιμονή της για τη δουλειά έχει κάνει σ’ όλους εντύπωση» φρόντιζαν να εξιδανικεύουν την κατάσταση. Αναφορές στελεχών μιλούσαν για 15χρονα «παιδιά του Κόμματος» που είχαν μπει στον αγώνα και είχαν καιρό να δουν την οικογένειά τους. Ομως περισσότερο από ρομαντισμό η κατάσταση αποκάλυπτε μια ωμή στρατιωτική επιλογή.
Κάτω των 14 ετών
Σε στρατόπεδα της Ανατολικής Ευρώπης συγκεντρώθηκαν παιδιά και έφηβοι προκειμένου να εκπαιδευτούν και να αποσταλούν στα μέτωπα του Γράμμου και του Βίτσι. Η απόφαση αυτή, που αναμφίβολα ήταν από τις πλέον σκληρές του πολέμου, πάρθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ σε πλήρη γνώση των Λαϊκών Δημοκρατιών που οργάνωσαν τα στρατόπεδα αυτά. Από τα αρχεία του ΚΚΕ μαθαίνουμε πως στη Βουλγαρία, στις αρχές του 1949, ο κομματικός υπεύθυνος διάλεξε 88 από τα 400 αγόρια του στρατοπέδου προκειμένου να τα στείλει στο βουνό να πολεμήσουν. Τα περισσότερα από τα παιδιά που εστάλησαν ήταν κάτω των 14 ετών. Ηταν τόσο καχεκτικά ώστε προκλήθηκε η αντίδραση ακόμη και της κομματικής ηγεσίας, η οποία εκτός του ότι έκρινε τα παιδιά ακατάλληλα να πολεμήσουν θεώρησε πως «ο ερχομός τους μας δημιουργεί μεγάλα ζητήματα». Στην Τσεχοσλοβακία εκατοντάδες Ελληνες έφηβοι ηλικίας 16 έως 18 ετών συγκεντρώθηκαν σε στρατόπεδο της Μπρατισλάβα την άνοιξη του 1949 προκειμένου να σταλούν στην Ελλάδα. Το σχέδιο τελικά δεν υλοποιήθηκε «λόγω των εξελίξεων στη Γιουγκοσλαβία». Εντέλει, από γιουγκοσλαβικές και πολωνικές πηγές υπολογίζεται πως περίπου 2.000 παιδιά στάλθηκαν στα μέτωπα του εμφυλίου εκπαιδευμένα σε αυτά τα στρατόπεδα.
Αγνωστος ο συνολικός
αριθμός των θυμάτων του ΚΚΕ
Πόσα από τα παιδιά αυτά σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν ή συνελήφθησαν με το όπλο στο χέρι και στάλθηκαν φυλακή ή εξορία δεν γνωρίζουμε. Επίσης δεν γνωρίζουμε πόσα από τα μεταφερόμενα στις ανατολικές χώρες παιδιά χάθηκαν στον δρόμο, πεθαίνοντας από τις κακουχίες, το κρύο ή τους βομβαρδισμούς.
Από γραπτές μαρτυρίες γνωρίζουμε πως πολέμησαν και σκοτώθηκαν μικρά παιδιά στο βουνό, ενώ άλλα τα έπιασε ο στρατός με το όπλο στο χέρι.
Στα αρχεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού έχει εντοπιστεί πως υπήρχε ένας αξιομνημόνευτος αριθμός κρατουμένων ανηλίκων σε στρατόπεδα και φυλακές. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ένας αριθμός από αυτούς τους ανήλικους κρατουμένους είχαν συλληφθεί ως αντάρτες.
Στις Λαϊκές Δημοκρατίες πολλά από τα παιδιά του «παιδομαζώματος» δεν αντιμετωπίστηκαν με στοργή και αξιοπρέπεια.
Αρκετά επούλωσαν τα τραύματά τους και θυμούνται τις παιδικές τους στιγμές στην ελλάδα με νοσταλγία. Ομως αυτό είναι πραγματικά μια άλλη ιστορία.
Πετωμάζομαι στην ελλάδα έκαναν οι τουρκαλάδες και οι κομμουνιστές.
Το "παιδομάζωμα" ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελέστηκε εις βάρος τού Ελληνισμού τους τελευταίους αιώνες.
Γιατί; ...Γιατί μιλάμε για απαχθέντα παιδιά ...Μιλάμε για ζωντανούς-νεκρούς, οι οποίοι μπαίνουν στα "εργαστήρια", για να γίνουν κομμουνιστικά "ζόμπι", ώστε να επιστρέψουν και να "εγκληματήσουν" υπέρ των εγκληματιών και εις βάρος των οικογενειών τους.
Στην περίπτωση της Ελλάδας τα παιδιά τού "παιδομαζώματος" έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από τους κομμουνιστές και επιστρέφουν, για να καταστρέψουν τη δική τους πατρίδα. Η κομμουνιστές έκαναν ό,τι ακριβώς έκαναν και οι τούρκοι που έφτιαχνα τους γενίτσαρους.
ΛΕΝΝΙΝ: "Μη τον φοβάσαι τον πλούσιο ...Τον γιο της πλύστρας να φοβάσαι" ...
Το εγκληματικό ΚΚΕ τού Εμφυλίου απήγαγε τουλάχιστον 30.000 χιλιάδες παιδιά από 3ων έως 14ων ετών. Αυτές οι απαγωγές ήταν απολύτως στοχευμένες. Επέλεγαν παιδιά από φτωχές Ελληνορθόδοξες Οικογένειες της Μακεδονίας.
Αυτά τα παιδιά τα άρπαξαν από τις οικογένειές τους και τα έσυραν ως "ύαινες" του κομμουνισμού στο ανατολικό "μπλοκ". Σε αυτά τα παιδιά πρόσφεραν ένα κομμάτι σοκολάτα και ένα μαλακό στρώμα και τα "έδειξαν" τον "παράδεισο"
...Τον κομμουνιστικό "παράδεισο". Γέμισαν τα μυαλά τους με σκουπίδια και τα "έπεισαν" πως εκείνοι ήταν οι μόνοι που τα αγαπούσαν και τα προστάτευαν. Τα έπεισαν ότι η πατρίδα τους και οι οικογένειές τους τα έδιωξαν και ότι αυτοί τα περιμάζεψαν, για να μην πεθάνουν στους δρόμους. Τα καλλιέργησαν ένα μίσος απίστευτο ...Μίσος εθνικό, ιδεολογικό, ταξικό κλπ. ...Όλα τα είδη τού μίσους. Γιατί; ...Για να τα κάνουν υπάκουους Μπολσεβίκους. ..Υπάκουους στα αφεντικά τους.
Δεν βάδιζαν στα "τυφλά". Γνώριζαν τι έκαναν, γιατί προφανώς το είχαν ξανακάνει. Το είχε πει άλλωστε και ο ίδιος ο "πατερούλης :
" Λένιν: "Δώστε μας ένα παιδί 8 χρονών και θα γίνει Μπολσεβίκος για πάντα".
Πάνω σ' αυτά τα παιδιά δοκίμασαν όλες τις γνωστές κι άγνωστες τεχνικές χειραγώγησης. Χωρίς καμία προστασία και χωρίς κανέναν έλεγχο από την παγκόσμια κοινή γνώμη μπορούσαν να κάνουν τα πάντα. Κίνδυνος δεν υπήρχε, καθώς και οι "απώλειες" δεν δημοσιοποιούνταν κι ούτε κι ενδιέφεραν και κανέναν ...Νεκρά ήταν αυτά τα παιδιά για τους οικείους τους, εφόσον δεν γνώριζαν ούτε πού βρίσκονται ούτε αν ζουν ή αν πέθαναν.
Αυτά τα απροστάτευτα παιδιά βρέθηκαν στο έλεος σταλινικών πρακτόρων και είναι βέβαιον ότι πάνω τους δοκίμασαν όλη τη "χημεία"...Όλες τις ψυχοτρόπους ουσίες που είχαν στη διάθεσή τους. Μιλάμε για κανονικά "ζόμπι" ...Χιλιάδες απαχθέντα Ελληνόπουλα αγράμματα, φτωχά και τρομοκρατημένα κρατούνταν σε "σφραγισμένα" στρατόπεδα συγκέντρωσης, αρκετά από αυτά βιάστηκαν και υπάρχουνε δεκάδες μαρτυρίες.
Kανένας δεν ξέρει πόσα απ' αυτά πέθαναν πάνω σε πειράματα ή σκοτώθηκαν πάνω στην προσπάθειά τους να επιστρέψουν στις οικογένειές τους, κανένας δεν ξέρει πόσα παιδιά πέθαναν στη διαδρομή από τις κακουχίες και πόσα παιδιά εκτελέστηκαν από τους ΚΚΕδες στην προσπάθειά τους να αποδράσουν, για να επιστρέψουν στις οικογένειές τους.
Μιλάμε για ένα κομμουνιστικό "έγκλημα" από τα πιο σκοτεινά στην ανθρώπινη ιστορία .
Τόσα παιδιά απήχθηκαν από τις οικογένειές τους στη Μακεδονία ... 30 χιλιάδες οικογένειες καταστράφηκαν, θρηνώντας ζωντανούς νεκρούς, για τους οποίους δεν γνώριζαν τίποτε ... 30 χιλιάδες ψυχές περιφέρονταν σε μυστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την Ευρώπη ... 30 χιλιάδες "πειραματόζωα", που επάνω τους δοκιμάζονταν όλη η εμπειρία και όλη η χημεία τού συστήματος επάνω στον έλεγχο των συνειδήσεων.
O Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος αποκατέστησε όλους τους κομμουνιστές δολοφόνους τού Εμφυλίου, δεν επέτρεψε ποτέ στον "σοσιαλισμό" να ζητήσει δικαιοσύνη για τα παιδιά τού "παιδομαζώματος".
Ποτέ δεν αναζητήθηκαν τα στοιχεία τους και οι φάκελοί τους. Ποτέ δεν καταγγέλθηκαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσής των κομμουνιστών που είχανε φυλακίσει τα παιδιά.
Η σοσιαλιστική "Αλλαγή" προφανώς αφορούσε διορισμούς, επιδοτήσεις και επιδόματα ημετέρων. Επί ΠΑΣΟΚ επέστρεψαν όλοι οι εγκληματίες τού Εμφυλίου στην Ελλάδα και στα παιδιά του "παιδομαζώματος" δεν επέτρεπαν ούτε την αυθημερόν επίσκεψή τους στους συγγενείς τους.
Δεν τους επέτρεπαν ούτε να παραβρεθούν σε κηδείες στενών συγγενικών τους προσώπων ...
Για να επιβεβαιώνεται πάντα η "κακή" Ελλάδα που τους "πληγώνει" και οι "καλοί" κομμουνιστές, οι οποίοι είναι πάντα έτοιμοι να τους "παρηγορήσουν".
Όταν οι Έλληνες "μάτωναν" στη Μακεδονία, οι ΚΚΕδες έψαχναν στα πορνεία - ανάμεσα σε χαμάληδες και σακάτηδες - ανθρώπους, για να τους μυήσουν στον κομμουνισμό τού αράγματος και της αρπαχτής, προκειμένου να τους ονομάσουν "Μακεδόνες".
Όταν οι Έλληνες "μάτωναν" στη Μικρά Ασία, οι ΚΚΕδες, σύμφωνα με τη δική τους "ριζοσπαστική" δήλωση, έπαιζαν τον ρόλο τής πέμπτης φάλαγγας. Όταν το '40 οι Έλληνες "μάτωναν" στον πόλεμο κατά τον Ιταλών, οι ΚΚΕδες - ως γνήσια "τρωκτικά" - τρύπωσαν στις φυλακές.
Όταν οι Έλληνες προσπαθούσαν να επουλώσουν τις πληγές τους από τον πόλεμο, οι ΚΚΕδες, εκτελώντας εντολές ξένων, προκάλεσαν τον συμμόριτο πόλεμο ...Έναν συμμόριτο πόλεμο, ο οποίος στην κορύφωσή του είχε το έγκλημα του "παιδομαζώματος".
Πραγματικές Θερμοπύλες
με έναν "αόρατο" εχθρό.
Απέναντι στους εχθρούς της χώρας και του Έθνους στέκονται σήμερα οι Έλληνες ...στην κυριολεξία ανοργάνωτοι.
Προδομένοι από τα ξενοκήνιτα κόμματα και τις ηγεσίες τους δεν μπορούν ν' αναπτύξουν μια κοινή στρατηγική άμυνας.
Πώς είναι δυνατόν να γίνει αυτό, όταν έχεις προδότες "ηγέτες" Πώς είναι δυνατόν ν' αντισταθείς, όταν ακόμα και μια μαζική διαμαρτυρία υποβαθμίζεται και λοιδορείται
Πώς θα αμυνθεί αυτός ο κυρίαρχος λαός, όταν ξαφνικά "υποβαθμίζεται" και από κυρίαρχος και σοφός γίνεται "ετερόκλητος όχλος" ;
Πώς είναι δυνατόν να κερδίσεις μια μάχη, αν δεν "βλέπεις" τον εχθρό σου;
Οι εθνομηδενιστές των αριστερών κομμάτων είναι οι πιο ανθέλληνες όλων των εποχών. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος το εξής απλό: Δεν υπάρχει πολιτισμός ή λαός, που να μην έχει "αγκαλιάσει" και ως εκ τούτου να μην έχει εντάξει τον Αλέξανδρο στις φωτεινές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας ...Κανένας στον κόσμο. Οι μόνοι, που τον θεωρούν "σφαγέα" των λαών, είναι οι τα ελληνικά ναυάγια κομμουνιστές ...
Οι αγράμματοι τενεκέδες, οι οποίοι υπηρέτησαν ένα φασιστικό σύστημα, το οποίο εν καιρώ ειρήνης σκότωσε πάνω από 100.000.000 ανθρώπους και θεωρούν "σφαγέα" έναν πολεμιστή, ο οποίος πολέμησε απέναντι στους στρατούς των πιο σκοτεινών συστημάτων...
Αυτός είναι ο αχανής κόσμος της κομμουνιστικής Αριστεράς και των Αριστερών των άκρων.
Θέλουν τους λαούς χωρίς "μνήμη" και χωρίς "θέληση" ...Τους θέλουν χωρίς ανώτερα πρότυπα ...Τους θέλουν απολύτως υποταγμένους ...Τους θέλουν ζώα, που λειτουργούν με βάση τα ένστικτα. Θέλουν πελάτες και όχι πολίτες
...Θέλουν μάζες τυφλών και φανατικών οπαδών και όχι ευσεβείς σκεπτόμενους ανθρώπους ...Θέλουν καταναλωτικά ζώα, που η μανία τους για κατανάλωση θα διατηρεί τα ένστικτά τους μονίμως ενεργοποιημένα και θα τα καθηλώνει στο επίπεδο του αρπακτικού ζώου ...Ζώα, που κατευθύνονται στα "μαγαζιά-σφαγεία" τους με μόδα, πορνό και μπάλα...
Κίνημα Τυπογράφων.
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
Αναρτήσεις
