Μια πολύ ενδιαφέρουσα απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Αχαΐας η 1087/26 σχετικά με την ηχορύπανση από τα γαβγίσματα των σκυλιών.
Διαβάστε την
📌 Τι συνέβη στην υπόθεση;
Δικαστήριο διέταξε την άμεση απομάκρυνση του σκύλου λόγω συνεχούς και έντονου θορύβου από τα γαυγίσματα.
Επιβλήθηκε χρηματική ποινή 800€ για κάθε μελλοντική παράβαση.
Η φροντίδα ενός κατοικιδίου απαιτεί υπευθυνότητα — τόσο για την ευημερία του ίδιου του σκύλου όσο και για τον σεβασμό των γύρω μας.
Κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει στην ελλάδα με το χαμηλό επίπεδο σκυλοφιλίας που έχουμε και αυτό φαίνεται στην καθημερινότητά μας από τα συνεχή γαύγισμα, τις χιλιάδες επιθέσεις σκύλων σε ανθρώπους και τα πεταμένα σκυλιά από σκυλόφιλους σε δρόμους, πλατείες, πάρκα, παραλίες.
Τα συνεχή γαβγίσματα μπορούν να μετατρέψουν μια άσχημη συμπεριφορά σκυλόφιλου που αδιαφορεί για τα προβλήματα που δημιουργούνται... σε διαφωνία μεταξύ γειτόνων και σε δικαστική υπόθεση, όταν διαταράσσουν την καθημερινότητα μιας ολόκληρης πόλης.
Φανταστείτε πόσο θα υπέφερε αυτός ο άνθρωπος από τα γαυγίσματα μέχρι να γίνει το πρώτο δικαστήριο μετά από 3 χρόνια.
Φανταστείτε και την αδιαφορία του ανόητου σκυλόφιλου για τα γαυγίσματα του σκύλου του που τρέλανε όλοι τη γειτονιά.
Αυτό αναδεικνύει η απόφαση 1087/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αχαΐας.
Το δικαστήριο εξέτασε τη σύγκρουση δύο οικογενειών και διέταξε προσωρινά την απομάκρυνση του σκύλου από την κατοικία των σκυλόφιλων.
Παράλληλα, επέβαλε χρηματική ποινή 800 ευρώ για κάθε παράβαση της απόφασης.
Για τους σκυλόφιλους που ζουν με σκυλιά, η υπόθεση φωτίζει μια ουσιαστική υποχρέωση: Η κατοχή σκυλιού χρειάζεται να συνδυάζει τις ανάγκες του σκύλου με τον σεβασμό στην ηρεμία των γειτόνων. Κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει στην ελλάδα.
Τα γαβγίσματα του σκύλου πρέπει να τιμωρούνται αμέσως και όχι να φτάνουν στα δικαστήρια μετά από χρόνια και να υποφέρει η γειτονιά.
Το πρόβλημα αφορούσε έναν αρσενικό ελληνικό ποιμενικό και δύο οικογένειες που κατοικούσαν σε κοντινές μεζονέτες.
Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν στο δικαστήριο, ο σκύλος διέμενε σε απόσταση από τα αφεντικά του στον πίσω εξωτερικό χώρο της κατοικίας των σκυλόφιλων. Εκεί του είχανε βάλει και ένα σπιτάκι σκύλου.
Ωστόσο, η απόσταση που έμενε το σκυλί και γάβγιζε από το σπίτι των γειτόνων ήταν μόλις τρία έως τέσσερα μέτρα.
Μάλιστα, ο χώρος βρισκόταν ακριβώς κάτω από τα υπνοδωμάτια της οικογένειας.
Όλα αυτά για να καταλάβετε την αδιαφορία που δείχνουν οι σκυλόφιλοι για τα προβλήματα που δημιουργούν στο κοινωνικό σύνολο και το μίσος που νιώθουν για τους ανθρώπους.
Εάν υπήρχε κράτος, αστυνομία και δήμος θα έπρεπε να είχε μαζέψει το σκυλί το πρώτο 24ωρο όπως γίνεται σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Όχι να το αφήνουν να γαυγίζει και να ουρλιάζει μέχρι να γίνει το δικαστήριο μετά από 3 χρόνια.
Αναρτήσεις
