Πριν από είκοσι χρόνια, οι γονείς ήλπιζαν ότι οι κόρες τους θα παντρεύονταν έναν καλό άντρα. Σήμερα, οι γονείς ελπίζουν ότι οι γιοι τους θα παντρευτούν μια καλή γυναίκα.

Πριν από είκοσι χρόνια, ο μπαμπάς καθάριζε το όπλου του όταν ένα αγόρι χτυπούσε την πόρτα για την κόρη του. Σήμερα, η μαμά προσεύχεται ο γιος της να μην φέρει στο σπίτι μια κοπέλα με OnlyFans και 3 παιδιά από διαφορετικού χρώματος πατέρες.

Πριν από είκοσι χρόνια, το ερώτημα ήταν: «Μπορεί να συντηρήσει οικογένεια;» και «Θα την προστατεύσει;». Σήμερα, το ερώτημα είναι: «Θα τον καταστρέψει, θα του πάρει τα πάντα στα δικαστήρια του διαζυγίου;».

Πριν από είκοσι χρόνια, το διαζύγιο δυσκόλευε τις γυναίκες. Σήμερα, το διαζύγιο τις χρηματοδοτεί ενώ καταστρέφει τους άντρες.

Μεγαλώσαμε λάθος τις κόρες. Τους είπαμε «δεν χρειάζεσαι άντρα».

Τώρα χρειάζονται τέσσερις. 

Έναν για τα λεφτά. Έναν για προσοχή. Έναν για «συναισθηματική στήριξη». Έναν για πήδημα.

Το παιχνίδι έχει αλλάξει...

Κίνημα Τυπογράφων. Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης