
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή αντίφαση.
Η ενέργεια αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η Ελλάδα εξακολουθεί να διαθέτει από τις ακριβότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα είναι να πληρώνουν οι πολίτες υπέρογκους λογαριασμούς και οι επιχειρήσεις να μετακυλίουν το αυξημένο κόστος σε κάθε προϊόν και υπηρεσία.
Η ακρίβεια στο ρεύμα δεν σταματά στον λογαριασμό της ΔΕΗ. Διαχέεται σε ολόκληρη την οικονομία. Αυξάνει το κόστος παραγωγής, μεταφοράς και διάθεσης των αγαθών. Έτσι ακριβαίνει το ψωμί, το γάλα, τα ενοίκια, οι μεταφορές και κάθε βασική ανάγκη.
Και ενώ η κοινωνία στενάζει, η κυβέρνηση επιδεικνύει ως επιτυχία την αύξηση του ΑΕΠ. Όμως ποια ανάπτυξη είναι αυτή; Αν ένα προϊόν που κόστιζε δέκα ευρώ κοστίζει πλέον δεκαπέντε, το ΑΕΠ εμφανίζεται μεγαλύτερο, αλλά ο πολίτης δεν έχει γίνει πλουσιότερος. Αντιθέτως, έχει χάσει αγοραστική δύναμη. Η ανάπτυξη που βασίζεται στην αύξηση των τιμών δεν είναι ανάπτυξη.
Την ίδια στιγμή, το κράτος ληστεύει τον έλληνα πολίτη και εισπράττει ολοένα και περισσότερα μέσω του ΦΠΑ.
Η μεσαία τάξη, οι ελεύθεροι επαγγελματίες η οποία αποτέλεσε για δεκαετίες τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, βρίσκεται πλέον υπό διαρκή πίεση και κατάντια. Δουλεύουνε πλέον μόνο από χόμπι περιμένοντας να έρθει η ώρα να πάρουμε τη σύνταξη γιατί δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε αλλιώς.
Το πιο επικίνδυνο και εγκληματικό όμως είναι η προσπάθεια της ΝΔ να παρουσιαστεί αυτή η κατάσταση ως κανονικότητα.
Οι πολίτες είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι ενός συστήματος που υπηρετεί τα κόμματα, τα πολιτικά καρτέλ, η κυβέρνηση ανέχεται την αισχροκέρδεια και αφανίζει το εισόδημά τους. Βλέπουν ποιοι κερδίζουν και ποιοι πληρώνουν τον λογαριασμό.
Η αλήθεια γίνεται αμείλικτη: η χώρα δεν προοδεύει όταν οι Έλληνες πολίτες φτωχοποιούνται και καταστρέφεται από την υπερφορολόγηση ο ιδιωτικός τομέας που εκεί βγαίνει το πραγματικό χρήμα...





