Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026

Δερβενοχώρια: μάχη για τη ζωή του δίνει 7χρονο μετά από επίθεση σκύλων. Στην ελλάδα της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ τα σκυλιά μας τρώνε τα παιδιά.

Χιλιάδες τα περιστατικά επιθέσεων σκύλων σε ανθρώπους στην Ελλάδα.

Δεν ντρέπονται καθόλου για την κατάντια.  Κάθε λίγο αφήνουν οι φιλοζωικές παντού αδέσποτα και το ονομάζουν επανένταξη. 


Σοβαρά τραυματισμένο σε όλο του το σώμα και το πρόσωπό νοσηλεύεται ένα παιδί μόλις 7 ετών, το οποίο δέχθηκε ξαφνική επίθεση από σκυλιά στην περιοχή Πύλη Δερβενοχωρίων, προκαλώντας έντονη ανησυχία στην τοπική κοινωνία.

Το παιδί υπέστη σοβαρά τραύματα στο κεφάλι αλλά και σε διάφορα σημεία του σώματός του, με αποτέλεσμα να κριθεί αναγκαία η άμεση διακομιδή του στο νοσοκομείο «Παίδων».

Οι γιατροί που το ανέλαβαν διαπίστωσαν τη σοβαρότητα της κατάστασής του και, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αναμένεται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα τραύματά του.

Το ποιο επικίνδυνο ζώο στον πλανήτη είναι ο ανεκπαίδευτος σκυλόφιλος και ο σκύλος του:
Ο σκύλος είναι ένα ζώο που λειτουργεί ως φονικό όπλο όταν βρεθεί εκτός ελέγχου.

Το πιο επικίνδυνο ζώο του αστικού χώρου, βαφτισμένο «αγάπη» από πληρωμένη προπαγάνδα και διαφημιστικά παραμύθια.

Έπεισαν τον κόσμο ότι προσφέρει «ανιδιοτελή αγάπη»
και τον έκαναν αιχμάλωτο ενός ζώου που:
 • ρυπαίνει με τις ακαθαρσίες του,
 • τρομοκρατεί με το γάβγισμα,
 • επιτίθεται στον άνθρωπο.

Κι όλα αυτά στο όνομα μιας ψευτο-ευαισθησίας που βάζει το ζώο πάνω από την ανθρώπινη ασφάλεια και τις ζωές ακόμα και των παιδιών μας.

Το πιο επικίνδυνο ζώο στην Ελλάδα δεν είναι άγριο. Είναι ο σκύλος της πόλης.

Ένα ζώο που, όταν ξεφύγει, γίνεται όπλο με δόντια.
Και πίσω απ’ το όπλο στέκεται πάντα ο ίδιος τύπος ανθρώπου.

Ο λεγόμενος «κηδεμόνας».
Στην πράξη: ανεύθυνος, θρασύς και μόνιμα αθώος στα λόγια.

Αφήνει το ζώο να ρυπαίνει, να ουρλιάζει, να τρομοκρατεί
και όταν επιτεθεί, παριστάνει τον έκπληκτο.
«Δεν φταίει το σκυλάκι», λέει —
φταίει πάντα το παιδί, ο περαστικός, η κοινωνία, το σύμπαν.

Η προπαγάνδα τους πούλησε «ανιδιοτελή αγάπη»
και αυτοί κατάπιαν το παραμύθι μαζί με την ευθύνη.

Ο σκύλος δαγκώνει.
Ο κηδεμόνας σκοτώνει με την αδιαφορία του.

Και μετά κρύβονται και οι δύο πίσω από δάκρυα, καρδούλες
και τη μόνιμη φράση-σκουπίδι:
«Δεν είναι κακός, έτσι μεγάλωσε».

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΔΑΓΚΩΝΕΙ.  
Ο “ΚΗΔΕΜΟΝΑΣ όπως τους λένε” ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.

Ούτε δάκρυ.
Ούτε λύπη.
Ούτε ένα ίχνος ντροπής.

Ένα παιδί νεκρό.
Ένα παιδί να χαροπαλεύει.
Και το κράτος συνεχίζει σαν να πάτησε… τίποτα.

Μάλλον λάθος.
Αν επρόκειτο για σκύλο ή γάτα, θα είχε ήδη βγει ο υπουργός στα κανάλια.

Το έχουμε ξαναδεί.
Όχι για θάνατο ανθρώπου —
για μια σπρωξιά σε γάτα.

Θυμηθείτε την Αράχωβα.
Θυμηθείτε την υστερία, τα δελτία, τις απειλές, το κρατικό ενδιαφέρον.
Για έναν σκύλο.

Για τα παιδιά;
Σιωπή. Κρατική και κυβερνητική αδιαφορία.

Η κακοποίηση των παιδιών από σκυλί δεν συγκινεί.
Δεν κάνει καριέρα.
Δεν εξυπηρετεί αφήγημα.

Η Ειδική Γραμματεία δεν «συγκινήθηκε» γιατί δεν πενθεί ανθρώπους.
Πενθεί μόνο όταν κινδυνεύει η ιδεολογία.
Όταν ραγίζει το παραμύθι.
Όταν αμφισβητείται η σκυλοκρατία.

Για αυτούς, τα παιδιά είναι παράπλευρες απώλειες.
Στατιστικά λάθη.
«Ατυχείς στιγμές».

Την ίδια ώρα:
λεφτά, προσλήψεις, καρέκλες, εξουσία.
Μια κρατική μηχανή που δουλεύει ρολόι όχι για να προστατεύσει τον αδύναμο, αλλά για να φιμώσει όποιον τολμά να μιλήσει.

Αυτό δεν είναι φιλοζωία.
Είναι θεσμική αναλγησία με υπογραφή.

Και η σιωπή τους δεν είναι απλώς κυνική. Είναι ομολογία.

👉 Η ζωή ενός παιδιού καταστραμένη από σκυλί δεν ήταν αρκετή για να τους ευσθητοποιηση ούτε για ένα λεπτό.


Είδατε για τις επιθέσεις σκυλιών να κινηθούν διαδικασίες διερευνησης, παραγγελίες προκαταρκτικών εξετάσεων εισαγγελέων,  ποινικές διώξεις κατά παντός υπευθύνου, πρώτο θέμα  στις ειδησεις στα πρωινάδικα και απογευματινάδικα;   

Ενω έπρεπε να επιβάλλουν πρόστιμα και αυτεπαγγέλτες διώξεις. ανθρώπινη ζωή απειλήθηκε και κινδυνεύει. Αυτό θα συνέβαινε αν αντίθετα κάποιος κλωτσούσε το σκύλο να τον απωθήσει να αποσοβήσει το κακό και τον τραυμάτιζε θα του την "έπεφταν" όλοι, ο πέλεκυς της δικαιοσύνης βαρύς, τα πρόστιμα ασήκωτα, και οι σχολιαστές του πληκτρολογίου, ότι ζώο είναι, προκλήθηκε και αντέδρασε και τις γνωστές δικαιολογίες. 

Θυμάστε την γριούλα που πέταξε το μπαστουνάκι της σ ένα σκύλο που της έκλεινε το δρόμο πάνω στο
πεζοδρόμιο για να παραμερίσει, να περάσει; Μια εβδομάδα έπαιζαν το βίντεο στις οθόνες κατηγορώντας την γιαγιά για κακοποίησή σκύλου. Αυτό λέγεται απαξία της ανθρώπινης ζωής.





Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------