Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

Σήμερα, κανένας δεν θυμάται τον Ανδρέα Μουστοξύδη. Φρόντισε γι αυτό η αριστερά και τα κόμματα που κυβερνούν την ελλάδα.

Διαβάστε μια σταγόνα ιστορίας.  
Ανδρέας Μουστοξύδης: Ο Έλληνας που έσωσε την Ακρόπολη. 

Το τελευταίο που μένει να μας θυμίζει τον Ανδρέα Μουστοξύδη είναι γιατί το όνομα του, είχε δοθεί στον δρόμο που περνά ανάμεσα στο Πεδίον του Άρεως και τα δικαστήρια της Ευελπίδων. 

Φρόντισαν όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις να μη μαθαίνουν τα ελληνόπουλα την πραγματική ιστορία της ελλάδας και τους ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους, την περιουσία τους και την αγαπη τους σε αυτή την χώρα.


Κι όμως, ο Μουστοξύδης ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους Έλληνες της
εποχής του και η Ελλάδα του χρωστά πολλά, και το γεγονός
ότι σήμερα πάνω στον βράχο της Ακρόπολης υπάρχει ακόμα ο Παρθενώνας, οι καρυατιδές και όχι ένα εκτρωματικό παλάτι.

Μόλις ανέλαβε ο Καποδίστριας κυβερνήτης, τον κάλεσε. Του έδωσε την
διεύθυνση ενός μεγάλου πολυδύναμου οικήματος που έχτισε στην Αίγινα
(σήμερα το ξέρουμε ως Καποδιστριακό ορφανοτροφείο).

Στην αυλή του ο κυβερνήτης συγκέντρωσε διάφορες αρχαιότητες, φτιάχνοντας έτσι το πρώτο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της χώρας.

Ο Μουστοξύδης ήταν τότε ένας απ’ τους ελάχιστους Έλληνες που γνώριζε
ιστορία και ίσως ο μόνος που ήξερε από αρχαιολογία. 

Αμέσως έβαλε τον κυβερνήτη να υπογράψει διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν η πώληση και
η εξαγωγή αρχαιοτήτων, καθώς και κάθε ανασκαφή σε ελληνικό έδαφος που δεν είχε κρατική άδεια. 

Το εμπόριο αρχαιοτήτων με τους κλέφτες της Ευρώπη ήταν τότε
πολύ διαδεδομένο, καθώς αετονύχηδες έμποροι αγόραζαν για ψίχουλα ό,τι
αρχαίο εύρισκαν οι πάμφτωχοι και αγράμματοι Έλληνες στα χωράφια τους
και το φόρτωναν αμέσως στα καράβια για να το μοσχοπουλήσουν στην
Ευρώπη.

Ο Μουστοξύδης δεν ενδιαφερόταν για ανασκαφές γνωρίζοντάς την κατάσταση της ελλάδας και τις ξενόφερτες κυβερνήσεις. 

Στα γραφτά του λέει ότι το χώμα της πατρίδας θα φυλάξει τις αρχαιότητες στους κόλπους του, μέχρι να περάσουν οι εποχές της φτώχειας και να κυβερνηθει η Ελλάδα από Έλληνες και τότε αυτοί οι θησαυροί του παρελθόντος μας θα αποκαλυφθούν στις επόμενες γενιές. 

Προσπάθησε όμως να προφυλάξει όσα ήταν ήδη πεταμένα εδώ κι εκεί ή έστεκαν ρημαγμένα. Έβαλε τους κρατικούς υπαλλήλους και τους δασκάλους να καταγράψουν και να περιγράψουν όσες αρχαιότητες υπήρχαν στην περιοχή τους κι ας μην ήξεραν περί τίνος επρόκειτο.

Αρκούσε να καταγραφούν ως κρατική περιουσία, να μπλοκαριστούν τα λιμάνια για να μην φεύγουν έξω κομμάτια μαρμάρων, ανάγλυφες επιγραφές και αγάλματα. 

Επίσης ήταν ζωτικό να απαγορευθεί στους πάμφτωχους ντόπιους να ξηλώνουν περικαλλείς ναούς για να χρησιμοποιήσουν τα μάρμαρα ή τους κίονες τους ως οικοδομικά υλικά για τα σπίτια και τις στάνες τους.

Όταν ο Όθωνας έγινε βασιλιάς και έψαχνε το σημείο στο οποίο θα
έφτιαχνε το παλάτι του, ο αδελφός του μαζί με τον Γερμανό αρχιτέκτονα
ονόματι Schinkel είχαν την φαεινή ιδέα να το χτίσουν πάνω στον βράχο
της Ακρόπολης.

Ο Μουστοξύδης, μαζί με άλλους ξεσηκώθηκε αμέσως.
Δημιούργησε τόσο θόρυβο στην Ευρώπη η οποία τον ήξερε και τον
εκτιμούσε, ώστε ο πατέρας του Όθωνα Λουδοβίκος απέρριψε τελικά το
σχέδιο...

Ο Ανδρέας Μουστοξύδης αποχώρησε αηδιασμένος από την Ελλάδα μετά την δολοφονία Καποδίστρια από τους Μανιάτες, καθώς οι αντίπαλοι του νεκρού κυβερνήτη τον κατηγόρησαν ως κλέφτη και καταχραστή. 

Απέδειξε στο δικαστήριο την αθωότητα του και έφυγε. Τον ξανακάλεσαν αργότερα, αλλά αρνήθηκε. 

Στα Επτάνησα που πήγε, εκλέχτηκε γερουσιαστής και ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης. Συνέχισε να γράφει στα ευρωπαϊκά έντυπα υπέρ της Ελλάδας, παρά την πικρία του.

Όποιους αγαπάνε αυτόν τον τόπο, αυτήν την θεϊκή μοναδική πατρίδα, τη. Ελλάδα μας. Τους δολοφονούν ή τους κλείνουν φυλακή ή τους διώχνουν από τη χώρα ή τους ξεφτιλίζουν με δικαστήρια και τους κάνουν ζητιάνους. 



Κίνημα Τυπογράφων Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης

Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------