Όσες φωτογραφικές τροπολογίες κι αν περάσουν, όσες θεσμικές ακροβασίες κι αν επιχειρηθούν, όσοι πειθαρχικοί έλεγχοι κι αν επιστρατευθούν για να «παγώσουν» υποθέσεις, υπάρχουν στιγμές που το ανάχωμα των ανεξάρτητων εισαγγελέων αποδεικνύεται ανυπέρβλητο.
Αυτό συνέβη και στην υπόθεση που αφορά τον γιο του υπουργού Τάκη Θεοδωρικάκου. Παρά τις έντονες προσπάθειες να μπει πρόωρα στο αρχείο η δικογραφία, οι εξελίξεις κινούνται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
Η υπόθεση, που ξεκίνησε από έναν τυχαίο αστυνομικό έλεγχο σε τέσσερις νεαρούς στο Μαρούσι, έλαβε τεράστιες διαστάσεις όχι για τη μικροποσότητα ινδικής κάνναβης που φέρεται να εντοπίστηκε, αλλά για όσα ακολούθησαν με στόχο να «θαφτεί» το περιστατικό.
Μετά από αλλεπάλληλες παρεμβάσεις και δικονομικά τεχνάσματα, η δικογραφία επέστρεψε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για νέα κρίση. Όμως ανατέθηκε στον εισαγγελέα Νικόλαο Κοκαρίδα, ο οποίος όχι μόνο δεν αγνόησε τα στοιχεία, αλλά υιοθέτησε πλήρως την πρόταση του εισαγγελέα εφετών Δημήτρη Πιέρρου για άσκηση ποινικών διώξεων.
Με πρόταση 23 σελίδων προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, ο κ. Κοκαρίδας αποδομεί την υπερασπιστική γραμμή των εμπλεκομένων και ζητά την παραπομπή σε δίκη 12 ατόμων, ανάμεσά τους ο γιος του υπουργού, μέλη της παρέας του, αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. και υψηλόβαθμα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ.
Ο εισαγγελέας επισημαίνει ότι οι ένορκες καταθέσεις των αστυνομικών δεν μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες, καθώς τυχόν παραδοχή παρατυπιών θα ισοδυναμούσε με ομολογία ποινικών αδικημάτων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διάρκεια του ελέγχου – περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά – κάτι που δεν συνάδει με έναν απλό τυπικό έλεγχο χωρίς ευρήματα. Παράλληλα, η λήψη και αποστολή φωτογραφιών με σακουλάκια, που φέρονται να περιείχαν τις ύποπτες ουσίες, κρίνεται αδικαιολόγητη εάν πράγματι επρόκειτο για… απλό καπνό.
Ο κ. Κοκαρίδας θεωρεί επίσης αδικαιολόγητες τις αλλεπάλληλες τηλεφωνικές ενημερώσεις, την άμεση μετάβαση επόπτη στο σημείο και την εμπλοκή της ανώτατης ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ., γεγονότα που, κατά την κρίση του, συνθέτουν εικόνα οργανωμένης προσπάθειας συγκάλυψης.
Παρά τις κινήσεις που έγιναν για να ακυρωθεί η αρχική εισαγγελική κρίση και να αλλάξει η πορεία της υπόθεσης, η νέα πρόταση επαναφέρει το ζήτημα στο προσκήνιο.
Κύκλοι της Δικαιοσύνης επισημαίνουν ότι οι πειθαρχικές διώξεις και οι παρεμβάσεις σε βάρος δικαστικών λειτουργών συχνά χρησιμοποιούνται για να «φύγουν από τη μέση» όσοι ενοχλούν το σύστημα.
Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, το σχέδιο δεν ολοκληρώθηκε. Και πλέον η υπόθεση οδεύει ξανά προς το ακροατήριο.
Και δεν είναι μόνο αυτό
Επί κυβερνήσεως της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ συνεχίζεται αυτή η παθογένεια. Ψηφίζονται διαρκώς φωτογραφικοί νόμοι για πολιτικούς, κολλητούς, κομματόσκυλα και επιχειρηματίες.
Με τον νέο Ποινικό Κώδικα καταργήθηκαν εκκρεμείς δίκες στο ακροατήριο και αθωώθηκαν σε εκκρεμείς δίκες πρόσωπα που ελέγχονταν για διαφθορά.
Τα στελέχη των τραπεζών που είχαν υπογράψει χωρίς εγγυήσεις τα δάνεια των κομμάτων απηλλάγησαν των ποινικών τους ευθυνών με νόμο.
Το ίδιο και τα διεφθαρμένα στελέχη του ΟΤΕ που εμπλέκονταν στο σκάνδαλο Siemens. Έπεσαν «στα μαλακά» μετά την κατάργηση του νόμου για την απιστία περί την υπηρεσία στις ΔΕΚΟ.
Ο πρώτος νόμος της Ν.Δ. για το επιτελικό κράτος είχε φωτογραφικές διατάξεις για τα «πόθεν έσχες» πολιτικών.
Όλοι οι νόμοι για τα ακαταδίωκτα προέδρων, διοικητών και μελών επιτροπών του Δημοσίου είχαν φωτογραφικό χαρακτήρα.
Όλοι οι νόμοι για τη νομιμοποίηση των offshore εταιριών είχαν φωτογραφικό χαρακτήρα.
Όλοι οι νόμοι που ψηφίστηκαν για τις απευθείας αναθέσεις σε εταιρίες είχαν φωτογραφικό χαρακτήρα.
Ο εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος για τις νέες παραγραφές αδικημάτων υπουργών, ο οποίος ψηφίστηκε το 2025, ενώ η αναθεώρηση έγινε το 2019, πάλι φωτογραφικό χαρακτήρα είχε. Να απαλλάξει από τη μέγκενη του νόμου όλα τα υπουργικά σκάνδαλα της επταετίας.
Αυτό που συνέβη επ’ ευκαιρία της νομοθέτησης για την κυρία Κεφαλογιάννη είναι λοιπόν η κορυφή του παγόβουνου. Δεν είναι όμως το ίδιο το παγόβουνο.
Αυτό το βλέπουμε ορατό στον ορίζοντα κάθε μέρα όλο και πιο κοντά μας.
Να ετοιμαζόμαστε για την πρόσκρουση. Η Ελλάς έχει μετατραπεί σε έναν αμέριμνο «Τιτανικό». Το μόνο πλέον που έρχεται στο μέλλον είναι να συναντήσει ο ελληνικός λαός των βυθό και να διαλυθεί εντελώς η χώρα από τις μπλε πράσινες και κόκκινες ακρίδες που παίζουν με τη ζωές μας και το μέλλον των παιδιών μας μοιράζοντας τα δισεκατομμύρια παντού για να σώσουν καρέκλες.