Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026

Δεν τους βγαίνουνε τα κουκιά και τρέμουν για την κουτάλα. «Ο φόβος του συστήματος πριν από το πέναλτι Καρυστιανού»: Οι συναντήσεις του ΠτΔ & ο «κίνδυνος να μπει νέος κόσμος στην πολιτική» Οι πρώην πρωθυπουργοί κλήθηκαν σε διαδοχικές συναντήσεις με τον Κ.Τασούλα για να αποφευχθεί «ο κίνδυνος νεου κόμματος Καρυστιανού»!

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ 

Δημοσκόπηση RealPolls: Προβάδισμα Καρυστιανού έναντι Μητσοτάκη και Τσίπρα – Η μεγάλη ανατροπή στα κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή. Η Καρυστιανού προηγείται στην προτίμηση για την πρωθυπουργία τόσο έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και του Αλέξη Τσίπρα.

Το ένστικτο της επιβίωσης της καθεστηκυίας, από το 1974, ελληνικής πολιτικής τάξης, φαίνεται ότι άρχισε να εγείρεται μετά από τις έρευνες στην κοινή γνώμη της χώρας που δείχνουν ότι μια καινούρια προσωπικότητα, κτυπημένη με την απώλεια του παιδιού της από το διαβρωμένο σύστημα, η Μαρία Καρυστιανού, μπορεί να αμφισβητήσει την φαινομενικά εμπεδωμένη κυριαρχία του.

Μετά από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που την φέρουν πρώτη στις προτιμήσεις των πολιτών για την πρωθυπουργία της χώρας, ξαφνικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρώην Πρόεδρος της Βουλής και διακεκριμένο στέλεχος της της ΝΔ, Κωνσταντίνος Τασούλας, άρχισε να καλεί τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς και κορυφαία πολιτικά στελέχη, «για να συζητήσουν». 

«Κατόπιν αποδοχής της ιδέας του από τον πρωθυπουργό Κ.Μητσοτάκη», αναφέρουν πηγές του περιβάλλοντός του, αλλά μάλλον η ιδέα ανήκει στον τελευταίο που πολύ θα ήθελε να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με εκείνους που ποτέ δεν θα συνομιλούσαν με τον ίδιο: Κ.Καραμανλή, Α.Σαμαρά, Α.Τσίπρα κλπ.

Πρώτος που διάβηκε την πόρτα του Προεδρικού Μεγάρου ο Κώστας Καραμανλής, Έπονται ο Α.Τσίπρας, ο Α.Σαμαράς κλπ.

Πρακτικά η θέση του είναι απλά διακοσμητική σε ένα πολίτευμα το οποίο μετά την αλλαγή του Συντάγματος το 1985, ο σημαντικότερος ρόλος του εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι η διοργάνωση της δεξίωσης στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου για την «αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Και μέχρι εκεί.

Αν μεταφράσουμε το τι εννοούν για την «εμπέδωση του κλίματος σταθερότητας στην χώρα», σε μία εποχή που η χώρα έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία,   «έχει μπει στον αυτόματο» και κυβερνάται από το εξωτερικό εδώ και 16 χρόνια, εννοούν μην ξεφύγει κάποιος πολίτης, τύπου «Καρυστιανού» κι έχουμε ανατροπές στην «νεκρική σταθερότητα» της χώρατη,  εισαγγελείς και «πολιτικές αποστρατείες».

Μάλιστα οι κυβερνητικοί της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ  ήδη διαρρέουν ότι ο Κ.Καραμανλής έχει εισηγηθεί στον Α.Σαμαρά «να μην προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος» γιατί «θα κινδυνεύσει η σταθερότητα της χώρας». 

Αληθινό ή όχι δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε, αλλά είναι γεγονός ότι όπως έχει αναλύσει πριν μερικές ημέρες η υποψηφιότητα Α.Σαμαρά, σήμερα είναι κομβική στο αν η ΝΔ παραμείνει πρώτο κόμμα ή «δει την πλάτη» ενός πολιτικού φορέα υπό την Μ.Καρυστιανού.

Όπως σημειώναμε «τo πραγματικό τέλος της Μεταπολίτευσης είναι προ των πυλών» αν ολοκληρωθεί ο μετασχηματισμός του εκλογικού σώματος που συντελείται αυτή την στιγμή.

Όταν βλέπουμε την μεταπολιτευτική πολιτική τάξη να μιλά για «κίνδυνο ακυβερνησίας», «ανάγκη συναινέσεων», «αποφυγή αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων», «κίνδυνο αστάθειας», «ανάγκη για κλίμα ενότητας, συνεννόησης και εθνικής ομοψυχίας», και όλα αυτά να επισημαίνονται από ένα «επαγγελματικό» πολιτικό στέλεχος της Μεταπολίτευσης, όπως ο Κ.Τασούλας, τότε πραγματικά φοβούνται.

Και επιστρατεύουν στα ραντεβού του ΠτΔ, ακόμα και τον Γιώργο Α. Παπανδρέου (που κανονικά σε μία χώρα και μία κοινωνία που θα ήθελε πραγματικά να αλλάξει, σήμερα θα εξέτιε ποινή πολυετούς καθείρξεως για τα εγκλήματα που διέπραξε μέσα σε μία μόλις διετία πρωθυπουργίας), αλλά και τον Ε.Βενιζέλο, τη Ντόρα Μπακογιάννη, τον  Τ.Γιαννίτση, προφανώς ως εκπρόσωπο του «εκσυγχρονισμού» και αρκετούς άλλους.

Μάλλον το σάπιο σύστημα βρίσκεται σε «συστημικό πανικό» και η Μ.Καρυστιανού, όντως έρχεται «σαν τρένο». 

Αρκεί να μην εκτροχιαστεί… γιατί ήδη είναι πάρα πολλές οι τρικλοποντιές που τις βάζουν.


Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------