Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026

Ο εκτσογλανισμος και ο εφικτος φασισμός της αριστεράς




Με αλλο ηθελα να καταπιαστώ σημερα και να πω κι εγω την αποψάρα μου εδω, αλλα μου το χαλάσανε ( lol).
Και με υποχρεωνουν να επιστρέψω σε αυτο:
https://www.facebook.com/share/p/1BeMyqQ6Br/

Βλέπω σοβαρούς και ευρωπαιστες (κυριολεκτω, δεν ειρωνευομαι) φιλους, να γράφουν "εντάξει, δεν τρέχει τίποτα που ξέφυγαν λιγακι και δεν του επέτρεψαν να μπει στο νοσοκομειο, ανθρωποι που παλεύουν για την ζωη τους ειναι..." , και θυμαμαι πόσα πολλα χωρίζουν δυστυχως τους ευρωπαϊστές φιλελεύθερους, απο όσους δηλώνουν "ευρωπαϊστές" και "φιλελεύθεροι".

Συγνωμη, αλλα οι ιδεες εχουν συνεπειες.: φιλελευθερος & ευρωπαϊστης ανθρωπος (με την ευρύτερη εννοια του ορου, φιλελευθερος) που να θεωρεί "κεχτημενο δημοκρατικό δικαιωμα" ενα οποιοδήποτε γκρουπούσκουλο (στην συγκεκριμένη περίπτωση και εθελοτυφλωντας το ονομάζουν "οι γιατροι", ενω γνωρίζουν πως δεν αποτελεί παρά μετωπική οργάνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) να μπορει να αναθέτει στον εαυτό του τον ρόλο του σερίφη που απαγορεύει σε οποιον δεν γουστάρει να μπει/να περάσει/ να παει/να ζήσει, οπουδηποτε ελευθερα και με ασφαλεια...τέτοιος φιλελευθερος και ευρωπαϊστης ανθρωπος ΔΕΝ υπαρχει παρα μονο μεσα στην -καθολου επιστημονική- φαντασία του.

Η δε επωδός "αφού δεν είστε με αυτούς που διαμαρτυρονται, τοτε ειστε με τον Γεωργιάδη" (lol), ειναι οχι μονο για γέλια και για κλαματα -ειναι και διαλεκτικά ανέντιμη.

Υπάρχουν διαβαθμίσεις στην "διαμαρτυρία που ξεφευγει": απο τις στρακαστρούκες και τα σπρευ του Ρουβίκωνα ως τις εκτελέσεις της 17Ν (που μην ξεχναμε, καποτε αντιμετωπιζονταν με συμπάθεια και κατανόηση και αυτες, και η ιδια η οργάνωση ως Ρομπέν των Δασών της "δικαια διαμαρτυρόμενης" κοινωνιας), ολα αυτα -και εφόσον εχουν καθαρη αναφορά στην πολιτικη υπερδομή- μπορουν να χαρακτηριστουν "μια πολιτικη διαμαρτυρία που ξεφυγε".

Που θα βάλουμε το οριο της αποδοχης; Ποιος θα το κανει; Θα αφορά ολους αυτο το όριο, ή θα το κανουμε ακορντεόν: θα το κλείνουμε οταν η "διαμαρτυρια που ξεφυγε" αφορά σε πρόσωπα που συμπαθούμε, θα το ανοίγουμε οταν στοχοποιει φάτσες που μας ειναι αντιπαθείς. 

Ομως ολα αυτα που εχουν κρισιμη σημασία ετσι και αλλιως, γινονται λεπτομερεια μπροστά σε αυτο που ακολουθει: στην απελπισμένη προσπαθεια, να κανονικοποιηθει η βια και να της δοθεί ηθική νομιμοποιηση.

Δηλαδη: οχι μονο "ελα ρε ακροκεντρώε" (νεα σάχλα των μκδ αυτη, θα ζήσουμε μαζι της) "σιγά το πράγμα, καλα του κάνανε ο Γεωργιάδης ειναι..." , αλλα κατρακυλάμε λιγακι πιο βαθιά στην άβυσσο των Μαριανών: "τι ηθελες να κανουν; Ανθρωποι που αγωνιούν για τις ζωές τους ειναι."

Και ετσι λοιπον, και αφου πρωτα βαφτίσουμε τον κοινωνικό εκτσογλανισμο "διαμαρτυρια" - λες και η δημοκρατία δεν δινει τρόπους διαμαρτυριας πολλους και πολυ απλόχερα - οπλίζουμε τον εκτσογλανισμο με την ισχυ μιας κοινωνικής νομοτελειας, ηθικά επιβεβλημένης. 

Οχι μονο "ντου" λοιπον στον τάδε υπουργό ("δεν τρέχει τίποτα και αν ξεφυγουν, ο Γεωργιάδης ειναι αφού!" ) αλλά και το "ντου" ειναι αυτονοητο και θεάρεστο, "οι ανθρωποι αυτοι ειναι σπουδαγμένοι και εχουν τις αγωνίες τους" (λίγο ρατσιστικό το βρισκω, δηλαδη ο γιατρός μπορει να "ξεφεύγει" γιατι βασανίστηκε τόσα χρονια στα θρανία δεν είναι κανένας τυχαίος παλιάτσος...αλλα ok, ας το αφησουμε εξω αυτο).

"Αγωνιες" για τις σπουδές τους και για το μέλλον τους ειχαν και τα "παληκαρια" που "ξεφυγαν λιγο" οταν έσπασαν την Πρυτανεία της ΑΣΟΕΕ το 2020 και κρέμασαν στον πρυτανη αυτην την πινακίδα και τον φωτογράφισαν και τον διαπόμπευσαν. "Αγωνιες" ειχαν και αυτα τα παιδια, γιατι να μην ξεφύγουν λιγάκι;

Αλλωστε η Παιδεία εχει προβλήματα στην χωρα, υποχρηματοδοτείται απο τον κρατικό προϋπολογισμό, αίθουσες δεν υπάρχουν, εργαστήρια σε έλλειψη➡️ηθικά επιβεβλημένη η "διαμαρτυρία" και ας ξεφυγε!

Οπως δηλαδη και στην υγεία με τον (ανεδιήγητο) Γεωργιάδη: προβλήματα στα νοσοκομεία, προβλήματα οι γιατροι, υποχρηματοδότηση➡️ηθικά επιβεβλημένος ο προπηλακισμός και η απαγόρευση να μπει ο υπουργός στο νοσοκομείο.

Ας βάλουμε λοιπον το μετρο για να συμφωνήσουμε επιτέλους ολοι και να ξέρουμε που βαδίζουμε: μπουνιές. 
Δεν έπεσαν μπουνιες; Ολα τα αλλα επιτρεπονται.

Κατι βεβαια μου λεει πως ΑΝ ο Γεωργιάδης ειχε πραγματι φαει μπουνιές (οπως αρχικα ψευδώς κατήγγειλε , αλλα ο συγκεκριμένος εχει παντρευτει το ψέμα και εχει γινει ενα με αυτο -καμία εκπληξη λοιπον), τοτε το μέτρο θα ορίζονταν στο "μπουνιές ΚΑΙ κλωτσιές".

Αν λοιπον δεν είχε φαει ΚΑΙ κλωτσιές, τιποτα και παλι δεν θα έτρεχε.

Ο εκτσογλανισμος και ο εφικτος φασισμός  (τόσον φασισμο μπορουμε, τόσον φασισμό κανουμε) δεν ειναι λοιπον εκτσογλανισμος και εφικτός φασισμός, δεν ειναι οψεις υπαναπτυξης, ΑΝ δεν εχουν πέσει μάπες: ειναι μονο διαμαρτυρία, και μαλιστα ηθικά επιβεβλημένη.

Με αλλα λογια: ολοι μπορουμε να μαζευόμαστε ως αγέλη, να πηγαίνουμε οπου θέλουμε και να απαγορευουμε την πρόσβαση σε οποιον δεν θέλουμε οπουδηποτε. Αν δεν τον καταχεριάσουμε, ειναι δικαιώμά μας.

Για να δώσουμε και μασημένη την τροφη: στην Marfin , ας πουμε, εκει ναι: ειναι ένοχοι αυτοι που δεν βρέθηκαν ποτέ: "ε οχι και να τους καψουμε...Εντάξει, ειπαμε."
Τωρα αν ηταν τιποτα συνδικαλιστές γιατροι με αγωνία για τις ζωές τους, θα συνυπολογίζονταν αυτο ως ελαφρυντικό.

Αλλα η δικη των παιδιών που άρχισε χθες για τα οσα εκαναν στον πρυτανη της ΑΣΟΕΕ το 2020;
Ε, οχι! Αυτη αρχισε χθες, πρεπει να τελειώσει σημερα: αθώοι. Δεν έπεσαν μπουνιές, και ειχαν και αγωνιες για την παιδεία!

Αλλωστε ο Ανδρεας το ειχε πει: "δεν υπάρχουν νομοι, υπαρχει ο λαός."
Και αφού το ειχε πει ο Ανδρεας , τα άλλα περιττεύουν. 

Κρατος δικαιου, ευρωπαϊκος εκσυγχρονισμος, φιλελευθερισμος και ακροκεντρώες πιτσες μπλε.
Μην το ψάχνεις, μην το σκαλιζεις, καποιοι εμμονικοι φιλελέδες μωρέ που δεν βαρεθηκαν να ονειρευονται μια Ελλαδα της Ευρωπης που δεν θα αντιλαμβανεται την Ευρωπη και τον φιλελευθερισμο ως τούρτα -κοβεις μονο εκεινο το κομμάτι που σου αρεσει και το βάζεις στο τραπέζι- αλλα ως γη της επαγγελίας° που ολο μας την υπόσχονται συντηρητικοι και σοσιαλδημοκρατες -wannabes "φιλελευθεροι", και οι  μεν και οι δε- και ολο δεν την φτάνουμε.
"Ρε ο Γεωργιάδης ηταν λεμε! Εχει Αθηναϊκές πινακίδες αφού!"

Και αντε παλι πίσω ο βράχος. Και αντε παλι ο Σίσυφος να τον σπρώχνει ψηλα ξέροντας πως γοργά θα του τον ξανασπρωξουν πισω. Και αντε παλι ξανα, εμμονικα προς την κορυφή, να μην εγκαταλείπει.

Αυτο ειναι το μαρτύριό του, αυτη ειναι η αμετανόητη "ανωριμότητά" του.
Αυτή και η γενναιότητά του.


Δεν ξεγελούν τους τυπογράφους η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ του κκε και τα τσιράκια τους

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Μπορούν τα κόμματα να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες στο επιχειρείν;;;;

Μήπως η κρίση στον κλάδο έχει ρίζα στην ΚΡΙΣΗ ΙΔΕΩΝ που υπάρχει σε αυτόν;

Η διέξοδος βρίσκεται στη δική μας πάλη.
Πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου να περάσουν στην αντεπίθεση.
Ανυποχώρητος ταξικός αγώνας (κλικ εδώ)
Το τέλος της αυταπάτης. Δικαιολογημένος ο φόβος τους... Δε θα «ξεμπερδέψουν»!!! (κλικ εδώ)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------